Wednesday, January 21, 2015

Get organised, be positive

From now on, there will be no missed appointments, no lost emails, and no mislaid pieces of paper. My office room will be clean and orderly. I will always have my keys when I need them. Every scrap of information will be classified according to a complex code so that I can find my receipts at tax time, have my travel information in hand before I leave for the airport, and have the address of every facility that I need to visit in my cell phone (no lost papers for me).”

This is the New Year’s resolution for 2014 of a senior business executive known to me personally. But somehow it never worked that way. What happened instead was that he lost time reading the productivity blogs and organising and labelling everything in his office.

He estimated that he would have lost at least eight hours of work every month during the first three months of the year as he went on with the indexing and organising binge. “There has to be a middle ground,” he used to tell me.

Imagine you are running a marathon and, within the first mile, you suddenly get that feeling that a small stone has got inside your running shoe. Do you continue to run, with that small jagged pain hampering your every step? Or do you stop, take off the shoe, shake out the pebble, put the shoe back on and continue running at full capacity? Of course, you do the latter. Otherwise you end up running the remaining 10 miles in pain, and at a lower level of performance. It takes only a matter of moments to remove the pebble. And yet, in their lives in general, I see so many people who think they are ‘too busy’ to do the equivalent in terms of getting organised, of setting up enabling structures.

This is not about being organised for the sake of it. It’s about being in control, free to function effortlessly and effectively, maintaining focus on the actions that create the results.


It is easy for anyone to take a self-inventory. Watch your habits and routines carefully for a day or two - at home with your personal belongings, at your desk, in your kitchen. Do systems and routines lubricate the workings of your day? Do they keep you going – or merely going in circles?

On the other hand, do you find that a lack of system makes each simple job a new ordeal? Could you get more mileage by organising your time and talents? If you think that your routines could be improved, here are some suggestions to speed you on your way:

Make tidiness a continuous process - (not an Olympian campaign every few months when disorder flood you). You’ll save more time that way. Put things back in their places, for example. The seconds you save tossing some item haphazardly into a drawer may cost you hours of rummaging later.

Plan efficient routines. Most people yearn for that extra hour in the day, yet many lose it simply by failing to plan their moves. For any busy person, a little time devoted to planning jobs can pay back hours.

Do not be rigid. Leave room for your inspiration. Your systems and routines are not the job. They only help you do the job. When you are going well, forget the systems. Let inspiration take over. You can straighten up those papers later.

Leave it neat. Don’t conclude one day’s job until the groundwork is laid for the next. Look at your desk, your kitchen, your workshop, and ask yourself, “How am I going to like this staring me in the face tomorrow?” if your response is a shudder, you know the cure, tidy up.

Use Appropriate Tools. Whether you’re hi-tech or old-school, there are an abundance of tools out there to help you stay organised. Day planners, diaries, digital personal assistants, and calendars- the choice can be overwhelming. For me, I like to keep it relatively simple, sticking to Google Calendar for appointments and deadlines, the ever-popular Evernote for all manner of lists and note-taking, and as iPad for on-the-go jotting. Any more than that and my tools start to manage me, instead of the other way around. The trick is, find the tools that work for you, and leave the rest.

If your life is in chaos, I don’t recommend trying to get organised all in one shot. Instead, start with the first habit, and work your way down. Do it a little at a time, one area of your life at a time, one area of your home or office at a time. Work on a habit for a month or so, then move on to the next one. Or adopt two or three if you think you can handle it, but don’t do them all at once. I also recommend you set aside some time each day (about 30 minutes) for organising, at least in the beginning, until you are fairly organised and have your system down. Then, you might need 10 minutes a day, just to keep things running smoothly, and every now and then you might need to have a purge session (every six months or so) to get rid of accumulated buildup.


So what’s the secret in getting organised? In truth, there aren’t any secrets. There are simple habits, systems and routines that you can develop over time that will get you to where you want to be. These are what you can apply to your work, your home, in your children, your hobbies, and your life.

When you become organised and productive, you reduce needless overworking. You will have more time for your family. You will be able maintain happy, healthy and deeply fulfilling relationships. Because you will have enough energy left and be able to spend high-quality time with your spouse, your intimate relationship will flourish. If you have kids, you will be able to spend more high-quality time with them as well.

A musician should certainly strive towards perfection in his music. But if he wants to be an equally perfectionist about polishing his shoes, he is simply dissipating his energies.

Likewise, your systems and plans are designed to keep the routine chores of life moving. But when the distant whistle of the express train is heard, be ready to get those goods trains off the track. Always keep the main line open for opportunity - the new job, the business advancement, the fresh idea. Remember, successful living - not the system - is your goal.

By Lionel Wijesiri - Sunday Observer

How to think positively: Change your walk

Studies suggest that you could walk your way to an improved state of mind

Most self-help advice on how to alter destructive thought patterns focuses on the thoughts themselves, encouraging people to reflect on their attitudes and replace them with more constructive alternatives. However, new research shows that there may be an additional way to gain control over your mind: by walking like a happy person.

“It is not surprising that our mood, the way we feel, affects how we walk, but we want to see whether the way we move also affects how we feel,” said Nikolaus Troje, professor at Queen’s University in Canada and co-author of the paper.

To address this question, Dr Troje and his colleagues set out to establish whether encouraging people to walk in a depressed or a happy manner would affect their memory of emotionally loaded words.

The way we retain emotionally charged information is affected by our mood, with those suffering from depression remembering negative material far more easily than positive messages, especially when the information is about them.

Using a treadmill and an optical motion capture system including 17 cameras, the researchers examined the gait of 47 subjects. Half of the participants were encouraged to mimic a depressive walking style, whilst the other half moved like a happy person. Walking speed was kept equal for both groups.

Not wanting the participants to know what the study was about, the researchers avoided using verbal descriptions of the desired walk, and instead used a visual gauge that responded to the subjects’ gait.

The examinees’ task was to play around with their walk until the dial moved to the extreme end of the scale, corresponding to either a happy or a depressed walking style. During the time on the treadmill, the experimenter read out a list of positive and negative words, asking the participants to decide whether or not each word described them well. Afterwards, subjects were asked to recite as many of the words as they could remember.

As expected, those who had been mimicking a depressed walk recalled significantly more negative words than those that had been marching along in a happy manner.

This finding indicates that our walk influences the way we process information, and the researchers believe that adapting walking style could have a place in treatments for depression. The memory bias favouring negative information makes those suffering from the disease feel even worse, creating a spiral effect that can be a challenge to escape.

“If you can break that self-perpetuating cycle, you might have a strong therapeutic tool to work with depressive patients,” said Dr Troje.

- The Independent

Monday, January 12, 2015

Welcome, Pope Francis

Pope Francis is the reigning pope of the Catholic Church, in which capacity he is both Bishop of Rome and absolute sovereign of the Vatican City State. 

Born: December 17, 1936 (age 78), Flores, Buenos Aires, Argentina
Full name: Pope Francis
Nationality: Argentine
Parents: Mario Jose Bergoglio, Regina Maria Sivori

ආධ්‍යාත්මික ආශිර්වාදය

ලෝක කතෝලික සභා නායක ශුද්ධෝත්තම පියවරු (පාප්වරු) සිය පාලන වකවානුවල තමන් අත්දුටු ලෝක සමාජාගමික ගැටලු පිළිබඳ විවිධ මත දැක්‌වීම් කර ඇත. පළමුව සිය ආගමික පරිපාලන ව්‍යqහයන් තුළම මතුවූ ගැටලු ගැනය. දෙවනුව ලෝක දේශපාලන, ආර්ථීක, සංස්‌කෘතික, අධ්‍යාපනික, සෞඛ්‍ය, නව තාක්‌ෂණ ක්‌ෂේත්‍රවල තමන් හඳුනාගත් ගැටලු ගැනය.

පාප්වරු ඒවා ගැන විටින් විට සිය මත ලිතවද, වාචිකවද ප්‍රකාශ කර තිබේ. කෙටියෙන් මෙන්ම විස්‌තරාත්මකවද ප්‍රකාශ කර තිබේ. අද ඒ පාප් විමර්ශන හඳුන්වන්නේ "කතෝලික සමාජ ධර්ම" හෙවත් පාප්වරුන්ගේ "විශ්ව ලේඛන" යනුවෙනි.

ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමා ධුරයට පත්ව ඉතා කෙටි කලකින් සිය පළමු විශ්ව ලේඛනය නිකුත් කළේය. "සුභාරංචිය හා ආනන්දය" නමිනි.

ප්‍රථම කතෝලික සාමාජික කණ්‌ඩායමේ නායක පේදුරු නම්වූ ගිහියාගේ සිට කතෝලික සභා නායකත්වය දැරුවෝ සිය ආගමික සංවිධානයට බැඳුණු අයට ඉගැන්වීමෙහි හා අනුශාසනයෙහි යෙදුණාහ. කතෝලික ආගමික ප්‍රථම සාමාජිකයන් ගේ මුල් නායකයන් වූයේ ගිහි වැඩිමහල්ලන්ය. ඔවුන් සිය සාමාජිකයනට අනුශාසනයෙහි යෙදුණේ දෙසුමෙනි. ලිපි ලිවීමෙනි. හසුන්පත් හෙවත් සන්දේශ යෑවීමෙනි.

ඉන් ඉතාමත් පැරැණි ලිපි හා සන්දේශ සටහන් වන්නේ බයිබලයේමය. ප්‍රථම ක්‍රිස්‌තු අග්‍රශ්‍රාවක පේදුරු හා පාවුළු ජාකොබ් ජුවාම් යන අනෙකුත් ශ්‍රාවකයන් සිය සාමාජිකයන් දැනුවත් කරමින් ලියූ ලේඛන ඒ අතර වේ.

පේදුරුතුමා මුලින්ම යෑවූ සන්දේශ දෙකක්‌ බයිබලයේ සඳහන්ය. යවා අත්තේ සුළු ආසියාවේ උතුරු ප්‍රදේශ පුරා විසිර සිටි ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන්ටය. පළමු හසුන ක්‍රිස්‌තු තරුණයා හෙළිකළ සුභාරංචි යළි ඔවුන්ට සිහිපත් කරන්නටය. දෙවැනි හසුන මිථ්‍යා ගුරුවරු හා ජනතාව අතර පැවති දුරාචාර ගැනය. ඒවාට එරෙහිවය. 

පාවුළු තුමා රෝමවරුන්ට යෑවූ මුල් හසුනෙන් ක්‍රිස්‌තියානි දර්ශනය යනු කුමක්‌ද යන්නත්, මිනිස්‌ ජීවිත කෙරෙහි ක්‍රිස්‌තු දර්ශනය බලපෑ යුතු ආකාරයත් පැහැදිලි කර දෙයි. 

කොරින්ති නුවර ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන් අතර හටගත් ගැටලු දෙකක්‌ ගැන (මතභේද හා අනාචාර) සිය මත දක්‌වා පාවුළු තුමා සිය දෙවැනි හසුන යවා ඇත. කොරින්තිවරු, පාවුළු තුමාට විරුද්ධව එල්ල කළ චෝදනාවකට පිළිතුරු සපයන හසුනක්‌ද පාවුළු තුමා ඔවුනට යවා තිබේ.

පාවුළු තුමා රෝම හා කොරින්ති නුවර ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන්ට පමණක්‌ නොව එපීස, කොලොස්‌සි, පිලිප්පි හා තෙසලෝනික නුවර වාසීන්ට යෑවූ සන්දේශද බයිබලයේ සඳහන්ව ඇත. ඒවා නම්කර ඇත්තේ හසුන් යෑවූ ජනතාව විසූ නගර නමිනි. (රෝමයට යෑවූ සන්දේශ... රෝමවරුන්ට සේ...) 

ඒ අතර ප්‍රථම සභා නායකයන් සිය ප්‍රදේශවල උප සභා නායකයන්ට යෑවූ සන්දේශ ද බයිබලයේ සඳහන්ව ඇත. තිමෝතියස්‌, තීතස්‌, පිලෙමොන් වෙත යෑවූ හසුන්ය. මුළු ජනතාවටම ජාකොබ් තුමා යෑවූ සන්දේශයක්‌ද බයිබලයේ සඳහන් වේ.

ජුවාම් තුමා යෑවූ සන්දේශ තුනෙහි පළමුවැන්න වංචනික ඉගැන්වීම්වලින් පරිස්‌සම් වන ලෙස දන්වා ලියූවකි. දෙවැන්න ප්‍රාදේශීය උප කතෝලික සභාවල සාමාජිකයන් අමතා ලියූවකි. ඉන් දන්වන්නේ ඔවුන් එකිනෙකාට බලවත් සහෝදරයන් වන ලෙසය. තුන්වැන්න ගායස්‌ නම් සභා මූලිකයෙකු අමතා ලියූවකි. සහෝදර කිතුණු සාමාජිකයන්ට ඔහු කරන සේවා අගයා ලියූවකි. 

මුල් සභා නායකයන් ගිහි වැඩිමහල්ලන් මිස පූජක රදගුරු හෝ පාප්වරු නොවූහ. ඔවුන් හැඳින්වූයේ වැඩිමහල්ලන් ලෙසය. ඔවුන් වැඩිදෙනා විවාහකයන් විය. ඔවුන් සියල්ලෝම පුරුෂ ලිංගිකයන් වූහ. ඔවුන් වැඩිදෙනා වෘත්තියෙන්, කම්කරුවන් විය. වියපත් අය වූහ. එතරම් උගතුන් නොවූහ. 

තුන්වැනි සියවස මුල සභානායක වැඩිමහල්ලන්. සභානායකත්ව වලින් ඉවත්ව ඒ තැනට පාප්වරු හෙවත් ශුද්ධෝත්තම පියවරු පත්වූ පසු මුල් සභානායක හසුන් හා සන්දේශ පත්‍ර "පාප් අනුශාසනා" හා "ඉගැන්වීම්" ලෙස හැඳින්වීම ඇරැඹුණි.

මුල් කිතු සමයේ දී (ක්‍රි.ව. 1-325) ක්‍රිස්‌තියානිය ගොඩනැඟී ඇත්තේ ජුදා ආගමික චාරිත්‍රවල වැරැදි හා අඩුපාඩු හරහාය. ජුදා නායකයන් දැඩි ක්‍රිස්‌තු විරෝධීන් වූහ.

සාමාන්‍ය මිනිසෙකු ලෙස ජීවත් වූ ක්‍රිස්‌තු තරුණයා අල්ලා වධ දී මරා දමන්නට ඔවුන් ක්‍රියා කළේ ඒ හෙයිනි. එහෙත් අදත් සිදු වන පරිදි දාර්ශනිකයා මරා දැමුවද ඔහුගේ දර්ශනය ලොව පුරා පැතිරයැම වළක්‌වන්නට ජුදයනට නොහැකි විය.

කතෝලික සභාව අබ ඇටයක්‌ සේ පැළව අද ලොවම වසා ගත් අති විශාල ආගමික නුගරුකක්‌ව ඇත්තේ එපරිදිය. 

කතෝලික සභානායක මතිමතාන්තරවල ඇත්තේ ලෝක ගැටලු පිළිබඳ දේවධාර්මික විසඳුම් යෝජනාය.

පාප් යන වචනයෙන් කතෝලික සභා නායකයා හැඳින්වීම ඇරැඹුණේ ක්‍රි. ව. 325 දී රෝමයේ අධිරාජයා වූ කොන්ස්‌තන්තීනු අගරජ කතෝලික දහම වැළඳ ගැනීමත් සමගය. ඒ සමග ගිහි වැඩිමහල්ලන් සභා නායකත්වයෙන් වීසිව ගියේය. ජුදා පූජක ධුරය කතෝලික සභාවට ඇතුළු වූයේය. රෝම රාජකීය ඇඳුම් පැළඳුම්, පූජක ඇඳුම් පැළඳුම් බවට පත්විය. යෂ්ටි මකුට මුරකාවල් මාළිගා සහ පිරිවර සමග ගාම්භීර නායක පූජක (පාප්) තනතුර බිහිවිය.

ක්‍රි.ව. 314-335 අතර සිටි සිල්වෙස්‌ටර්Êනම් ගිහි වැඩිමහල්ලා ප්‍රථම පාප් විය. පත්කළේ කොන්ස්‌තන්තීනු අධිරාජයාය. ඒ වන විට අධිරාජයා රෝම කතෝලික සභාවට ප්‍රාග්ධනය (මුදල්, දේපළ, භූමිභාග, ගොඩනැඟිලි, යානවාහන) සපයන්නා විය. 

ඊට පෙර කොන්ස්‌තන්තීනු අධිරාජයා රෝමයෙන් කිතුදහම පලවා හැරීමට කටයුතු කළ නායකයා විය. අග්‍ර ශ්‍රාවක පේදුරුතුමා සේම අනෙකුත් ගිහි සභා නායකයන් සතුන්ට ගොදුරු කර ඊතලවලින් විද, ගස්‌ බැඳ, පහරදී මරා දැමුණේ ඒ රෝම අධිරාජයේය. පේදුරු අග්‍ර ශ්‍රාවක තැන මරා දැමුණේ දෙකකුල් ඉහළටත්, හිස පහතටත් සිටින සේ කුරුසියක ඇණ ගසාය. සාමාන්‍ය කිතුනුවන් වහලුන් කර ගැනුණි.

එහෙත් රෝමයෙන් කිතුදහම තුරන් කිරීමට ඔවුනට නොහැකි විය. ඒ බව තේරුම්ගත් කොන්ස්‌තන්තීනු අග රජු තමන් කළ අපරාධ පිළිගෙන ක්‍ෂමාව ලැබ තමාද කිතුදහම වැළඳ ගත්තේය. 

ක්‍රි.ව. 395 මහා තියඩොර් රෝම අග රජු තියෝසියානු ව්‍යවස්‌ථාව යටතේ කිතුදහම රෝමයේ රාජ්‍යාගම බවට පත් කෙරුණි. ඒ සමග කිතුනු වහලුන්ට නිදහස හිමි විය. මිනිස්‌ ගරුත්වයට මුල්තැන ලැබුණි. සියල්ලන් එක්‌ පියෙකුගේ දරුවන්ය යන දේවධාර්මික විශ්වාසය රෝමය පුරා පැතිරුණි.

සියල්ලන්ගේ අවසානය එකය. දේව ධර්මය රටක රාජ්‍ය නීතියට වඩා ඉහළය යන මත රෝමානුවන් පිළිගත්තේය. පුද්ගලික සුව පහසුව, අභිවෘද්ධිය, නම්බුව පරයා එකිනෙකාට ප්‍රේම කිරීමේ හා බෙදා හදාගැනීමේ ක්‍රිස්‌තියානිය, රෝමය කේන්ද්‍රීයව ලොව පුරා පැතිර යැම ඇරැඹුණි. සියල්ලන් දේව දරුවන්ය යන මතය පැතිර යැම ඇරැඹුණි.

ප්‍රථම පාප්වරුන්ගේ සමාජ ඉගැන්වීම්වලට පදනම්ව ඇත්තේ ඒ රෝම සිදුවීම් හා තීන්දුය. තනි වචන දෙකකට සීමා කළහොත් ලෝක සාමය හා මානව අයිතිවාසිකම්ය. 

ප්‍රථම සභානායක වැඩිමහල්ලන් සිය අනුගාමිකයන්ට යෑවූ ලිපි හසුන් හා සන්දේශ පසුව ඉගැන්වීම් විය. පාප්වරු පත් වීමෙන් පසු ඒවා "විශ්ව ලේඛන" විය. පළමුව සිය ආගමික ගැටලු අළලා යෑවුණු කතෝලික සභානායක සංදේශ පසුව ලෝක ප්‍රශ්න විමංසනය කර යෑවුණු කතෝලික සමාජ ධර්ම අඩංගු විශ්ව ලේඛන විය.

පළමුව කතෝලික ජනතාව අමතා යෑවූ විශ්ව ලේඛන ලොව පුරා වෙසෙන ජනතාව අමතන සැබෑ විශ්ව ලේඛන බවට පත් කළේ 1878 ධුරයට පත් 13 ලියෝ පාප්තුමාය. (258 පාප්තුමා) එතුමා 1891.05.15 දා නිකුත් කළ "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" (රේරුම් නොවාරුම්) විශ්ව ලේඛනය මගිනි.

13 ලියෝ පාප්තුමා ධුරයට පත් සමය ලෝකය ධනවාදයෙන් පීඩිතව සමාජවාදය හඳුනා ගනිමින් සිටි වකවානුව විය. මැක්‌සිම් ගෝර්කි, රුසියන් ධනවතුන්, කර්මාන්ත ශාලා හිමියන්, රුසියන් කම්කරුවන් පෙළන අන්දම සිය සාහිත්‍ය කෘති මගින් හෙළිකළ වකවානුව විය. (ගෝර්කිගේ අම්මා)

ලියෝ පාප්තුමා ධනවාදය, කම්කරුවන් තළා පෙලන අන්දම මනාව තේරුම් ගෙන ඊට දැඩිව විරෝධය පෑවේය. විවේචනය කළේය. එහෙත් එතුමා සමාජවාදයටද එතරම් ඇල්මක්‌ නොදැක්‌වීය. ධනවාදයේ පැවති ඉපැයීම් සන්තක කර ගැනීමේ ඉඩ සමාජවාදයේ නොතිබීම එතුමාගේ දැඩි විරෝධයට හේතු විය. එහෙත් ලියෝ පාප්තුමා ජනසතුවට එරෙහි නොවීය. ධනවාදයේ වැරැදි පෙන්වාදෙන අතරම සමාජවාදයේ අයෝග්‍යතාත්, පෙන්වාදීමට 13 ලියෝ පාප්තුමා 1891 දී සිය "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" විශ්ව ලේඛනය නිකුත් කළේය. ලෝකය, ධනවාදී දේශපාලකයන් හා ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රම මගින් කම්කරුවන් සුරාකනු ලබන අන්දම එතුමා ඉන් මනාව හෙළිදරව් කළේය. 

යහපත් සමාජීය පිළිවෙලක්‌ සකසා ගැනීම සඳහා සලකා බැලිය යුතු "වටිනාකම්" සමූහයක්‌ එතුමා ඉන් හෙළි කරයි. විශේෂයෙන්ම මිනිස්‌ ශ්‍රමයේ වටිනාකම්" ගැනය.

අධික ධනලාභ පතා කම්කරු ශ්‍රමය සූරාකන කර්මාන්ත ශාලා හිමියන් ගැන ලෝකයේ ඇස්‌ ඇරුණේ 13 ලියෝ පාප්තුමාගේ එකී "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" විශ්ව ලේඛනය නිසාය. 1891 වෙද්දී (වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු - ලේඛනය පිටවෙද්දී) එංගලන්තයේ කාර්මික විප්ලවය සිදුවී සිය වසක්‌ පමණ ගෙවී තිබුණි. බෙල්ජියම බඳු රටවල කාර්මික විප්ලව සිදුවී හැට වසක්‌ පමණ ගෙවී තිබුණි. නැගෙනහිර යුරෝපා රටවල නගර අධිකව ජනගහනය වෙමින් තිබුණි.

ලෝහ, වීදුරු, රෙදිපිළි, දුම්කොළ, පතල් කම්හල්වල හා ගමනාගමන ක්‌ෂේත්‍රවල කම්කරුවන්ගෙන් වහලුන් ගෙන් මෙන් වැඩ ගනිමින් තිබුණි. පැය අටේ වැඩකරන දිනයක්‌ ඉල්ලා කම්කරුවන් කළ ඉල්ලීම්, කම්හල් හිමියන් විසින් කඩාකප්පල් කරනු ලැබ තිබුණි. (1886) ඇමරිකාවේ මැයි දින කම්කරු පෙළපාලිය ඇරැඹුණේ 1890 දීය.

19 සියවස අග ඉස්‌මතු කළ 13 ලියෝ පාප්තුමා ගේ කම්කරු පීඩා ධනවාදයේ විපත, සමාජවාදයේ ගැටලු පිළිබඳ මත මෙරටට පැමිණි ප්‍රථම පාප්වරයා වූ (1970.12.04) 6 පාවුළු පාප්තුමා දක්‌වා ලොව පුරා ගලා ගියේය. එහෙත් ඒ මත මෙරටට ගලා ආවේ සෘජු කතෝලික සභා බලධාරීන් හරහා නොවේ. යුරෝපීය ක්‍රිස්‌තියානි රටවලදී උසස්‌ අධ්‍යාපනයක්‌ ලත් වාමාංශික අදහස්‌ දරන්නන් හරහා ය. ඒ නිසාම ඒ අදහස්‌ මෙරටදී අදේවදෘෂ්ටික මතවාද ලෙස හඟවා සිය සාමාජිකයන්ගෙන් සඟවා තබන්නට ශ්‍රී ලංකා කතෝලික සභාවට හැකිවිය. 

13 ලියෝ පාප්තුමාගෙන් පසු බිහිවූ කතෝලික සමාජ ධර්ම, මෙරට කිතුනුවා තවමත් හරි හැටි දන්නේ නැත. හඳුනාගෙනද නැත. ධර්මෝපදේශ පාඩම්වලදීවත් හරිහැටි හඳුන්වා දෙන්නේ නැත.

කෙනෙකු රටක සාධාරණව ජීවත් විය යුතු අන්දම වටහාගෙන කතෝලික සමාජ ධර්ම මෙරට කිතුනුවාගෙන් තවදුරටත් සඟවා තැබිය යුතුද? හමුවන්නට ඉඩ ලදහොත් මම ඒ ප්‍රශ්නය ෂ ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමාගේ කණේ තබමි. චෝදනාවක්‌ ලෙස නොවේ. පැමිණිල්ලක්‌ ලෙසය. නඩුවක්‌ අසන්නට නොවේ. දැන ගැනීම සඳහාය. 

නිවැරැදි කතෝලික සමාජ ධර්ම හඳුනාගත් විට මෙරට කිතුනුවන් මාක්‌ස්‌වාදීන් විය හැකි බව සමහර පූජක රදගුරුවරුන්ගේ මතයය. 

නිවැරැදි කතෝලික සමාජ ධර්මයේ දීර්ඝකාලීන ඉලක්‌කය, සමාජය, ආර්ථික, අධ්‍යාපනික හා සෞඛ්‍ය දුගී භාවයෙන් මුදා ගැනීමය. ගලවා ගැනීමය.

ඉදිරි 13 වැනිදා මෙරටට පැමිණෙන 1 ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමා සිය ආන්දෝලනාත්මක ක්‍රියා හා මත දැක්‌වීම් මගින් උත්සාහ දරන්නේ, ලෝක කතෝලික සභාවටම ඒ සැබෑ ක්‍රිස්‌තු චින්තනය යළි තහවුරුව කා වද්දන්නටය.

සිරිල් එඬේරමුල්ල

Friday, January 09, 2015



Maithripala Sirisena                                               6,217,162     51.28%
Mahinda Rajapaksa                                                5,768,090     47.58%
Arachchige Rathnayaka Sirisena                           18,174           0.15%
Namal Rajapaksa                                                   15,726           0.13%
Ibrahim Miflar                                                       14,379           0.12%
Panagoda Don Prince Soloman Anura Liyanage  14,351           0.12%
Ruwanthilaka Peduru Arachchi                             12,436          0.10%
Aithurus Mohamed Illias                                       10,618          0.09%
Duminda Nagamuwa                                             9,941           0.08%
Sirithunga Jayasuriya                                             8,840           0.07%
Sarath Manamendra                                               6,875           0.06%
Pani Wijesiriwardane                                             4,277           0.04%
Anuruddha Polgampala                                          4,260           0.04%
Sundaram Mahendran                                            4,047           0.03%
M. B. Theminimulla                                               3,846           0.03%
Baththaramulle Seelarathana Thero                       3,750           0.03%
Prasanna Priyankara                                               2,793           0.02%
Jayantha Kulathunga                                              2,061           0.02%
Wimal Geeganage                                                  1,826           0.02%

Valid Votes           12,123,452            98.85%
Rejected Votes      140,925                 1.15%
Total Polled           12,264,377            81.52%
Regis.Electors       15,044,490 

Saturday, January 03, 2015

අසිරිමත් නත්තල ගැන වැඩි දෙනෙක්‌ නොදන්න කතා

* නත්තලත් සමගම කරළියට පැමිණෙන්නේ නත්තල් සීයාය. නත්තල් සීයා ලෝකය වටා ගමන් කරන කරත්තය, ඇදගෙන යන්නේ පිනිමුවන් නව දෙනෙකුගේ රංචුවක්‌ විසිනි. එම පිනිමුවන්ගේ නම් සියල්ලම පාහේ පිරිමි ශබ්ද සහිත නම්ය. ඩෑෂර්, ඩාන්සර්, ප්‍රාන්සර්, වික්‌සන්, කොමට්‌, කියුපිඩ්, ඩොනර්, බ්ලිට්‌සන් සහ රුඩොල්ෆ් යනු නත්තල් සීයාගේ පිනිමුවන් රංචුවයි. නමුත් මොවුන් අතරින් වැඩිදෙනෙක්‌ ගැහැනු සතුන්ය.

* ඉහත සඳහන් කරන ලද පිනිමුවන් අතරින් රුඩොල්ෆ් යනු සුවිශේෂී පිනිමුවෙකි. අනිත් අයගේ මෙන් නොව ඔහුගේ නාසය රතු පැහැතිය. නෝවීජියානු විද්‍යාඥයන්ගේ උපකල්පනයට අනුව රුඩොල්ෆ්ගේ නාසය රතු පැහැති වී ඇත්තේ කිසිදු අරුම පුදුම දෙයක්‌ නිසා නොව, ඔහු ස්‌වසන අපහසුතාවකින් පෙළෙන නිසාය.

* මුල් කාලයේ ජර්මානුවන් නත්තල් ගස්‌ හැදුවේ සයිප්‍රස්‌ හෝ ෆයින් ගස්‌වලින් නොවේ. මියගිය පාත්තයන්ගේ පිහාටු සායම් කිරීමෙනි. නියම නත්තල් ගස එය බව වර්තමානයේද ජර්මානුවන්ගේ විශ්වාසයයි. පාත්තයන් සොයාගත නොහැකි වීම නිසා පසුව කිතුනුවන් ශාකවලින් නත්තල් ගස්‌ නිර්මාණය කරන්නට පෙළඹුණු බව ඔවුහු විශ්වාස කරති.

* ලොව වැඩිම නත්තල් සුබ පැතුම් පත් සංඛ්‍යාවක්‌ හුවමාරුවන රට ඇමෙරිකා එක්‌සත් ජනපදයයි. නත්තලට දින 10 කට පමණ පෙර ආරම්භ වන සුබපැතුම්පත් හුවමාරුව අවසන් වන්නේ ජනවාරි මාසය එළැඹී සති 2 ක්‌ පමණ ඉක්‌ම ගිය පසුවය. මේ ආකාරයට හුවමාරුවන සුබ පැතුම් පත් සංඛ්‍යාව ඇමරිකාවේ පමණක්‌ බිලියන 3 ඉක්‌මවයි.

* දෙසැම්බර් 25 වැනි දිනය, ෙ-සු බිලිඳුන්ගේ උපත සිහි කරමින් සමරන්නට පටන් ගත්තේ ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 350 සිටය. ඒ එවකට රෝමයේ බිෂොප්වරයාව සිටි පළමුවන ජුලියස්‌ පාප්තුමා විසිනි. එතැන් පටන් සෑම වසරකම දෙසැම්බර් 25 දිනය ෙ-සුස්‌ වහන්සේගේ උපත සිහි කරනු ලබයි. 

* ගිනස්‌ වාර්තා පොතට අනුව මෙතෙක්‌ නිර්මාණය කරන ලද ලොව උසින් වැඩිම නත්තල් ගස 1950 වසරේදී වොෂිංටනයේ සියෑටල් නගරයේ නෝත්ගේට්‌ සාප්පු සංකීර්ණයේ ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. එහි උස අඩි 221 ක්‌ විය

* 'නත්තල' යන්නට Christmas ලෙසද X mas භාවිත වේ. ග්‍රීක බසින් X යනු Christ නොහොත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේය. එම නිසා ග්‍රීසියෙන් සම්භාව්‍ය වන්නා වූ නත්තල හා සම්බන්ධ oE X masලෙසට හඳුන්වනු ලැබේ.

* ලොව විශාලතම නත්තල් ත්‍යාගය හුවමාරු වූයේ රටවල් 2 ක්‌ අතරය. 1886 වසරේ නත්තලට සමගාමීව මෙම ත්‍යාගය ප්‍රංශය විසින් ඇමරිකා එක්‌සත් ජනපදයට පරිත්‍යාග කරන ලදී. මීටර් 46.5 ක්‌ උසැති මෙම ත්‍යාගයේ බර ටොන් 225 කි. එම ත්‍යාගය වන්නේ ලිබර්ටි ප්‍රතිමාවයි.

* Green Christmas නමින් හඳුන්වන්නේ නත්තල් ගසයි. සාමාන්‍යයෙන් නත්තල් ගසක උස අඩි 6,7 ක්‌ පමණ විය යුතුය. නත්තල් ගසක්‌ වෙනුවෙන් යොදා ගන්නා පයින් හෝ සයිප්‍රස්‌ ගසක වයස අවුරුදු 4 ට වැඩි විය යුතු අතර අවුරුදු 7 ට අඩුවිය යුතු බවට සම්මතයක්‌ පවතී.

* ලොව ජනප්‍රියතම නත්තල් ගීතය නිකුත් වූයේ 1942 වසරේදී. බින් ක්‍රෝස්‌බි විසින් ගායනා කරන thzwhite christmas" නමින් හඳුන්වයි. ලොව පුරා වැඩිම අලෙවියක්‌ සහිත නත්තල් ගීතය ලෙසද එය වාර්තාගත වී තිබේ.

* සාමාන්‍යයෙන් නත්තල් ගසක්‌ නිර්මාණයේ භාවිත කරන සම්මත වර්ණ 3 ක්‌ තිබේ. කොළ පැහැයෙන් සැපවත් දීර්ඝ ජීවිත කාලයක්‌ සහ නැවත ඉපදීමක්‌ද රතු පැහැයෙන් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ සහ රුධිරයද රත්රන් පැහැයෙන් ධනය සහ ගෞරවයද නිරූපණය වේ.

* ෙෆ්ස්‌බුක්‌ වෙබ් අඩවියට අනුව පෙම්වතුන්ගෙන් වැඩි පිරිසක්‌ නත්තලට සති 2 ක්‌ තබා එකිනෙකා තරහා වේ. කතාබහ නොකර සිටී. නමුත් සති 2 කට පසුව උදාවන නත්තලේදී, වටිනා තෑගිද රැගෙන එකිනෙකා මුණ ගැසීමට යයි. ඉන්පසු පෙරදාට වඩා වැඩි ආදරයක්‌ දෙදෙනා තුළම ඇතිවන බව කියෑවෙයි.

* නත්තල සතියේ සියදිවි නසාගැනීම් සංඛ්‍යාව ඉතා අඩු අගයක්‌ ගනී. එමෙන්ම පුද්ගල ඝාතනද නොමැති තරම්ය. නිව්යෝක්‌ වැනි කාර්යබහුල නගරවල පුද්ගල ඝාතන සහ අපරාධ සියයට 97 කින් අඩුවන අතර සියදිවිනසා ගැනීම් 100 කින්ම අඩුවේ.

* ලොව විශාලතම නත්තල් මේස්‌ කකුලේ දිග අඩි 107 කි. පළල අඩි 49 කි. ඒ තුළ පිනිමුවන් පස්‌ දෙනකුට ප්‍රමාණවත් ඉඩ තිබේ. ඊට අමතරව තෑගි භාණ්‌ඩ දහසක්‌ පමණ දැමිය හැකිය. මෙය 2007 වසරේ දෙසැම්බර් 14 වන දින ලන්ඩන් ළමා සමාජය විසින් නිර්මාණය කරන ලද්දකි. 

* සෑම වසරකම ඇමරිකාව පුරා සැරිසරන කුලියට ගන්නා ලද නත්තල් සීයලා ගණන 20000 ඉක්‌මවයි. (Rent )a )Santa) ඔවුන් සියල්ලෝම ඇමෙරිකාවේ දුගී නගර සොයාගොස්‌ දුගී දරුවන්ට තෑගි බෙදා දේ. බොහෝ විට නත්තල් තෑගි අතර ඇති නත්aතල් ආහාර වේල සුදුලූනු, හා බෝංචිවලින් සමන්විතය.

* පෝලන්තයේ දරුවන් නත්තල් ගස සැරසීමට යොදා ගන්නා සැරසිලි අතර මකුළුවන්ද සිටී. එයට හේතුව ෙ-සු බිලිඳා උපන් පසු ඔහු නිදා සිටි ස්‌ථානයේ සහ ඔතා සිටි බ්ලැන්කට්‌ටුව මත මකුළුවන් එහා මෙහා දුවමින් සිටීමයි. ඒ නිසා මකුළුවන් යහපත් සංකේතයක්‌ ලෙස හඳුන්වයි.

* ලොව පළමුවරට නිල වශයෙන් නත්තල් උත්සවයක්‌ පවත්වන ලද්දේ ඇමරිකාවේ ඇලබාමා නගරයේය. ඒ 1836 වසරේදීය. නත්තල් දිනය රාජ්‍ය නිවාඩු දිනයක්‌ බවට පත් වූයේ 1870 වසරේදීය. ඒද ඇමෙරිකාවේදීය. 1907 වසරේ ඇමෙරිකාවේ ඔක්‌ලාමා නගරය නත්තල් දිනය නීතිමය වශයෙන් නිවාඩුවක්‌ බවට පත් කරන ලදී.

* බොහෝ යුරෝපා රටවල විශ්වාසයට අනුව නත්තල් දින දොළස ඇතුළත කාලයේ යහපත හා අයහපත ගෙන දෙන්නා වූ ආත්මයන් ක්‍රියාත්මක වේ.

* වර්තමානයේ නත්තල් සීයා ලෙස හඳුන්වන්නේ ඔඩින් (Odin) දෙවියන් බව ඇතැමුන්ගේ විශ්වාසයයි. ඔහු තම පාද අටක්‌ ඇති අසු පදවාගෙන කුඩා දරුවන් හමුවන්නට පැමිණේ. එසේ පැමිණෙන්නේ තෑගි සහ දඬුවම්ද රැගෙනය. යහපත් දරුවන්ට තෑගි ලැබේ. නරක දරුවන්ට ලැබෙන්නේ දඬුවම්ය. එසේ පැමිණෙන විට දරුවන් තම නත්තල් මේස්‌ (stockings) නත්තල් කෑම බීමවලින් පුරවා තැබිය යුතුය.

* ඇමෙරිකාවේ පමණක්‌ වසරකට නත්තල් ගස්‌ සඳහා වගා කරන ශාක සංඛ්‍යාව 21000 ඉක්‌මවයි. ලොව වටා එය මිලියන 45 ක්‌ පමණ වේ. වසරක්‌ තුළ යුරෝපයේ විකිණෙන හා මිලට ගන්නා නත්තල් ගස්‌ සංඛ්‍යාව මිලියන 35 ක්‌ පමණ වේ. විශේෂත්වය වන්නේ එම ශාක මිලියන 35 ම සජීවී (living) ශාකවීමයි.

ජිංගල් බෙල්ස්‌ (Jingle Bells) නමින් ප්‍රසිද්ධව ඇති ගීතය නත්තල් ගීතයක්‌ ලෙස ගායනා කළද එය නිර්මාණය වූයේ ස්‌තුතිය ප්‍රකාශ කිරීමේ ගීතයක්‌ ලෙසය. සංගීතඥ ෙ-ම්ස්‌ ලෝඩ් විසින් මෙය නිර්මාණය කරන ලද්දේ බොස්‌ටන් ඉරිදා දහම් පාසලේ සිසුන් වෙනුවෙනි. පසු කාලයේ ඔහු නිර්මාණය කළ ගීතයේ වචන වෙනස්‌ කොට නත්තල් ගීතයක්‌ බවට පත්කරන ලදී. එය පළමුවරට ගැයුණේ 1850 වසරේය.

අන්තර් ජාලයෙන්

Wednesday, December 24, 2014

A Romantic ‘Winter’sTale’

If the title conjures up Shakespearean lords and ladies on stage, then stop right there! ‘Winter’s Tale’ is the 2014 movie directed by Akiva Goldsman and based on 1983 novel of the same name by Mark Helprin. The fantasy romance stars Colin Farrell, Jessica Brown Findlay, Jennifer Connelly, and Russell Crowe.

Love is a miracle

In 1916 Peter Lake (Farrell) is a thief who recently fell out with his mob boss Pearly Soames (Crowe) and now trying to escape New York. As a demon, Soames is trying to stop individuals from using the “miracle” they are born with, and he suspects Peter will use his one on the red headed girl he is in love with, because Beverly is dying of consumption. To prevent him, Soames poisons her and Peter is unable to use his “miracle” to save her. A fight with Soames makes Peter fall into a river and he is believed dead.

In 2014, Peter is still alive, physically unchanged but without any memory. Beverly’s love for Peter made him her “miracle”, allowing him to remain frozen in time till he performs his “miracle”. A chance meeting with a little girl, Abby, in the park bring back fragments of memory. Her mother Virginia helps Peter research at the library and they find old photos that bring back his memory completely. At dinner that night, Peter is startled to find that Abby has red hair and that she too is dying (of cancer). Realizing that his “miracle” was meant for Abby, he takes Virginia and Abby to where Beverly died but is confronted by Soames. They fight and Peter wins, just in time to use his “miracle” to save Abby from her last seizure. She is completely cured and Peter leaves Earth on a flying white horse, to join the stars.

Arcs of light and bad dialogue

On the good side, the movie is beautiful, possibly the most beautiful movie of 2014. The arcs of lights lancing across the room is a sight that’s not easily forgotten. The costumes and make up was perfection, making every scene look like it’s out of a picture book. The set design with its attention to period detail is fabulous, in short, Oscar nominee for best production.

Sadly however, everything else about the movie just fails. Despite the all- star cast, the acting is just a tad bit too earnest, as if the characters are trying to convince themselves of their story. When coupled with bad dialogue we’ve heard fifty times before in rom- coms, it all just goes from bad to worse. The flirty tea- drinking scene is cringe- worthy in its scripted- ness and the “What’s the best thing you’ve stolen yet?” “I’m beginning to think I haven’t stolen it yet” is too careworn in sentiment to feel sweet, as it’s meant to be.

The plot is convoluted and unbelievable. We’ve seen fantasy movies work its best magic (Harry Potter, anyone?) but the plot line in ‘Winter’s Tale’ leaves too many loop holes even for cinematic suspense. Why is baby Peter’s arrival in NY so significant? What on earth was the boiler scene? Why aren’t Peter’s mechanic skills shown more? How does body temperature drop as fast as the heart rate? Even with artistic license, some of the gaps are inexcusable.

Light and snow were major themes in the movie. While the symbolism behind light was extracted till dry, snow barely got a mention. Nor did it appear between the lines.

For a movie with ‘Winter’ in its title, it expressed very little of its potential meaning. Part of the reason was possibly that cinematography was focused too much on light while snow was ignored.

At the end of the day, ‘Winter’s Tale’ is more an emotional journey, an escapist fantasy that lets the audience forget reality for a while, believe that good always triumphs over evil and that beautiful people are so meant to be together. It’s not worth the price of a movie ticket, but a DVD or torrent should be just fine. 

Courtesy - Daily News By Asuka Randeniye

Tuesday, December 23, 2014

නත්තල් ගස

යුරෝපා ජාතිකයන් සදාහරිත ශාකයන් බොහොම පූජනීයත්වයෙන් සලකනු ලැබුවා. දෙසැම්බර් මාසයේ උදාවත් සමගම ඇපල් දොඩම් , චෙරි . රෝස වැනි ගස්‌ අලංකාර කරමින් දේව ගීතිකා ගායනය කිරිම සිද්ධ වුනේ ක්‍රිස්‌තු උපත මෙම උඳුවප් මාසය සමග සම්බන්ධ නිසයි. ක්‍රිස්‌තු උපතට පෙරාතුව මේ අන්දමින් සරසන ලද ගස්‌ '' ක්‍රිස්‌තු ගස්‌ '' විදිහට සැලකුන අතර ක්‍රිස්‌තු උපතෙන් පසුව මෙම සරසන ලද ගස්‌ '' නත්තල් ගස්‌ '' විදිහට සලකනු ලැබුවා.

පුරාණ කාලයේ නත්තල් ගසක්‌ නිවසට පැමිණියේ වසරේ කෙටිම දිනය විදිහට සැලකෙන දෙසැම්බර් 21 වැනි දිනයි. බ්‍රිතාන්‍යයේ සිරිතකට අනුව නිවසේ සියලු දෙනාම අත ගසා ඇතුලට ගනු ලබන අත්ත නත්තල් දිනයේදි පුලුස්‌සා ලබා ගන්නා අලු සහ අඟුරු නිවසේ ආරක්‌ෂාව වෙනුවෙන් ලබා දෙනවා. ස්‌පාඤ්ඤ වැසියන් මෙම ගස මල් සහ ඉදිකටු වලින් සරසන අතර යක්‍ෂ ආත්මයන් දුරු කරන බලයක්‌ මේ ගස්‌වල අන්තර්ගතව තිබෙතැයි විශ්වාස කරනු ලැබුවා.

ජර්මන් ජාතිකයන් දෙසැම්බර් 24 වැනි දින නත්තල් ගස ඇපල්වලින් සරසනවා. ආදම් සහ ඒවගේ තහනම් ගසේ ගෙඩි සිහිපත් කරමින් නත්තල් ගස රතු සහ කොළ ගෙඩිවලින් සරසනු ලබනවා.

1851 වසරේදී ඇමරිකා එක්‌සත් ජනපදයේ නිව්යෝක්‌ නුවර වීදි වෙතට මෙම ගස රැගෙන ආවේ '' මාර්ක්‌ කාර්'' නම් තැනැත්තෙක්‌

රෝම ජාතිකයන් ''සැටර්න්'' දෙවියන්ගේ උත්සවයන් වෙනුවෙන් මෙම ගස්‌ යොදා ගත්තා. 1605 වසරේදී ජර්මනියේ ''ස්‌ට්‍රාස්‌බර්ග්'' රාජ්‍යයේ අලංකාර ලෙස සරසන ලද නත්තල් ගසක්‌ දැක ගන්නට ලැබුණ අතර 1610 වසරේ මේ වෙනුවෙන් කුඩා සැරසිලි යොදා ගත්තා. බ්‍රිතාන්‍යයට සරසන ලද නත්තල් ගසක්‌ හඳුන්වා දුන්නේ වික්‌ටෝරියා රැජිනගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වූ ඇල්බට්‌ කුමරු විසින්. ඔහු වින්ඩ්සර් කාසල් රජ පවුලේ සැමරුම වෙනුවෙන් නත්තල් ගසක්‌ යොදා ගත්තා.

1880 වසරේ නත්තල් ගස්‌ වෙනුවෙන් ස්‌වභාවික ගස්‌ වෙනුවට කෘතිම ගස්‌ යොදා ගත්තා. යුද්ධ කාලයෙ ජර්මනියේ ගස්‌ කැපීම තහනම් වූ නිසා කෘතීම නත්තල් ගස්‌ යොදා ගත්තා.

තවත් ජනප්‍රවාදයකට අනුව ක්‍රි.ව. 719 වසරේදී '' ශාන්ත බොනිපස්‌ '' තුමා ජර්මනියට පැමිණි අවස්‌ථාවේදී ජර්මන් වැසියන් විසින් වන්දනීයත්වයෙන් පිදුම් කළ ඕක්‌ ගසක්‌ කපා දමන ලදී. එතැනින් සුදු ලොත ගසක්‌ මතු වුණ අතර මෙය ඇදහිල්ලේ සංකේතයක්‌ ලෙස පිළිගනු ලැබුවා.

නත්තල වෙනුවෙන් වූ සංකේතය විදිහට තරු සැලකෙනා. ෙ-සු බිලිඳා බලන්නට රජතුන් කට්‌ටුව දිසාව දැන ගත්තේ තරු ආධාරයෙන්ය. නත්තල් ගසේ තරු පර්යේෂකයන් විසින් ''අවුරා '' යනුවෙන් හඳුන්වන බල්බයක්‌ නිපදවනු ලැබුවා. මෙහි තිබෙන (ඛෑD) ආලෝක විමෝචක ඩයෝඩයන් දැල්වෙන්නේ නත්තල් ගස වටා ඇති කරන චුම්බක ක්‍ෂෙත්‍රයන් මගින් වෙන අතර ඒ වෙනුවෙන්ම විශේෂිත උපකරණයක්‌ තිබෙනවා. මේ වෙනුවෙන් රැහැන් අවශ්‍ය නැහැ. ඒ වගේම ලැප්ටොප් පරිගණයකින් හෝ ජංගම දුරකථනයක්‌ යොදා ගත හැකියි. බල්බ දැවී යැමේ අවදානමකුත් නැති නිසා මේ තාක්‍ෂණය නත්තල්ගස පමණක්‌ නොවෙයි වෙනත් කටයුතු වෙනුවෙනුත් ඉතා සාර්ථක ලෙසින් යොදා ගත හැකියි.

ලෝකයේ විශාලතම නත්තල්ගස 2014 වසර වෙනුවෙන් බ්‍රසිලයේ නිර්මාණය වුණා. මීටර් 85 ක්‌ උස මෙම නත්තල් ගස රියෝද ජැනෙයිරෝ නුවර කලපුවක ප්‍රදර්ශනය වෙන අතර මෙය දැක බලා ගැනීමට ලෝකවාසි සියලු දෙනාටම පසුගිය දිනක අවස්‌ථාව ලැබුණා.

පුන්‍යා චාන්දනී ද සිල්වා - Sunday - Divaina

Friday, December 05, 2014

විශ්වීය මිනිසා - මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම්

මරණය ස්ථිරය. එහෙත් අප සියල්ලෝම ජීවත් වන්නේ එය බොහෝ ඈතකය යන කල්පනාවෙනි. කිසිවෙක් සිය ජීවිතය කෙළවර වන දිනය දනී නම් ඔහු කුමක් කරනු ඇත්ද?

අප රැකියාවක් කරන්නේ, ගේ දොර ඉදිකරන්නේ, අනාගතය ගැන සැලසුම් හදන්නේ මියෙන දවස නොදන්නා නිසාය. අපගේ මුළුමහත් ක්‍රියාකාරීත්වයම තීරණයව ඇත්තේ ඒ නොදන්නාකම මතය. කිසිවෙක් තමන් මිය යන දවස නිශ්චිතවම දන්නේ නම් ඉන්පසු ඔහු අතින් කිසිවක් නොකෙරෙනු ඇත. කිසිවක් නොලියවෙනු ඇත. සමාජීය ක්‍රියාකාරීත්වය නවතිනු ඇත.

එහෙත් එසේ නොවූ මිනිසෙක් ගැන මම දැන සිටියෙමි. හේ උගතෙකි. මහර්ඝ බුද්ධිමතෙකි. ඥාන ගවේෂකයෙකි. සෑම සංවාදයකම කේන්ද්‍රයේ සිටි මතධාරියෙකි. ඥාන ගවේෂණයේ, අවශ්‍යතාව නිරන්තරයෙන් අවුළුවා තැබූ අපේ යුගයේ ජීවත් වූ බුද්ධිමතුන් අතලොස්සෙන් අයෙකි.

මේ වසර අවසන් වීමට ප්‍රථම තමන් කරා මරණය එන බව මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම් දැන සිටියේය. සුවදුක් විමසූ විටෙක ඔහු ඒ බව අපට ද කීවේය. වකුගඩු බද්ධ කිරීමෙන් ජීවිතය තවදුරටත් දික් කර ගත හැකි නොවේදැයි ඇසූ විට ඊට එතුමන්ගේ පිළිතුර මෙබඳු විය. “තරුණ වකුගඩුවක් බද්ධ කළොත් තව වසරක් දෙකක් අල්ල ගෙන ඉන්න පුළුවන්. ඒත් එයින් පරිත්‍යාග කරන කෙනාට අවදානමක් ඇති වෙනවා. මගේ ජීවිතය දික් කරගන්න තව කෙ‍නෙක්ගේ ජීවිතය අවදානමකට දාන්නේ ඇයි. මට දුක වකුගඩුවක් පරිත්‍යාග කරන්න ආපු තරුණයා දැකලා මට හිතුණා. ඒ නිසා මම මැරෙන්න තීරණය කළා.” ඔහු කිව්වේ උපහාස දනවන ආකාරයෙනි.

නිරන්තර ශාස්ත්‍ර ගවේෂණයක යෙදී සිටි මෙම කුශාග්‍ර බුද්ධිමතා ඒ වන විටත් නිම නොකළ වටිනා බුද්ධිමය කාර්ය කිහිපයක නිරතව සිටියේය. එය අවසන් කිරීමට හෝ ඔබතුමා ජීවත් විය යුතු නොවේදැයි අපි විමසා සිටි විට එයට එතුමාගේ පිළිතුර වූයේ “අපි ලියන දේවල් කියවන උනන්දු වෙන පිරිසක් ඉන්නවද “ යන්නයි.

පිළිසඳරේදී එසේ සැහැල්ලුවෙන් පැවසුවත් එතුමා දිගින් දිගටම අධ්‍යයන කාර්යයේ යේදී සිටින බව ඔහුගේ කන්තෝරු මේසය පෙන්වා දුන්නේය.

මහාවංශය නිදහසින් පසු පරිච්ඡේදය රචනා කිරීම, නූර්තී, නාට්‍ය හා නර්තන ඉතිහාස ලිවීම රෝගීව සිටිමින් ඔහු අතින් ඉටුවු කාර්යය සමහරකි. මෙම ශාස්ත්‍ර ගවේෂණයේ එක් කඩඉමක් ලෙස නොබෝදා එළිදුටු “එල්ෆින්ස්ටන් යුගයේ සිට නෙළුම් පොකුණ දක්වා” රංගශාලා ඉතිහාස සංග්‍රහ කිරීම දැක්විය හැකිය.

දේශනය අවසන් කර මානව මානවිකාවියන් පිරිවරාගෙන එතුමන් සුමංගල ශාලාවෙන් පිටතට පිවිසෙන දසුන නෙතට රසදුනකි. එහි සිට ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ සිංහල අංශයට ඇත්තේ පියවර 30 – 40ක් දුරකි. මේ දුර යාමට මහාචාර්යවරයාට පැය භාගයක් වත් ගතවේ. එයට හේතුව සිසුන් මතු කරන ප්‍රශ්නවලට පිළිතුර නොදී මඟ හැරයාම ඔහුගේ ක්‍රමය නොවීමය.

මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම් ගතානුගතික බුද්ධිමතෙක් නොවීය. එසේම ඔහු මුල් සිඳගත් ප්‍රාඥයෙක්ද නොවීය. ඔහුට සම්භාව්‍ය සිංහල සාහිත්‍ය පිළිබඳව මෙන්ම නූතන අපරදිග සාහිත්‍ය පිළිබඳ විචාරාත්මක දැනුමක් තිබුණේය. ප්‍රාකෘත භාෂාවන් ඇතුළුව භාෂා කිහිපයක් මැනවින් දැන සිටියේය. නව දැනුම සොයා යාමේ හා පර්යේෂණයේ අවශ්‍යතාව ඔහු තරම් දැඩිව අවධාරණය කළ වෙනත් උගතෙක් ගැන මම දැන නොසිටියෙමි.

බොහෝ උගතුන්ගේ දැනුම ශාස්ත්‍රීය ඥානයට පමණක් සීමා වූ වපසරියක් තුළ මහාචාර්ය කාරියවසම් ගේ සේවාව වැදගත් වන්නේ ඔහු බැවහර ඥානය යොදාගන්නා ආකාරය කදිමට දැන සිටීමය. බුද්ධිමය කාර්යයේදී ඔහු දැඩි ශික්ෂණයකින් යුත් පුද්ගලයෙකි. කැපවීමෙන් සේවය කරන්නෙකි. තමන් විශ්වාස කරන මතය වෙනුවෙන් තිර ලෙස පෙනී සිටින්නෙකි. එම සිරුර තුළ මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම් නම් බුද්ධිමතාට අමතරව ශුර පරිපාලකයෙක්ටද ජීවත් විය හැකි වූයේ එම දක්ෂතා නිසාය. ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයේ උපකුලපති ධුරය, සිංහල අංශයේ අංශාධිපති හා පීඨාධිපතිධුරය ඔහු හෙබවූ තනතුරු කිහිපයකි. ඊට අමතරව ශ්‍රී ලංකා රූපවාහිනී ‍සංස්ථාව හා පුස්තකාල සේවා මණ්ඩලය ඔහු සභාපති තනතුර දැරූ ආයතන දෙකකි. මෙයට අමතරව වර්තමානයේ සෞන්දර්ය කලා විශ්වවිද්‍යාලය නමින් හඳුන්වන එවකට සෞන්දර්ය කලා අධ්‍යයන අංශයේ අධ්‍යක්ෂ ධුරයද එතුමන් හොබවනු ලැබීය. මෙය ආයතනය ස්ථාපිත කිරීමේදී එතුමන්ගෙන් පුරෝගාමි කාර්යයක් ඉටුවිය.

“ජීවිතය කියන්නේ එකිනෙකා කපාගෙන ඉදිරියට යන පංච ක්‍රීඩාවක් නෙවෙයි. බොහෝ දෙනෙක් උත්සහ කරන්නේ අනෙකා යටපත් කරගෙන මතු වෙන්නයි. නමුත් මම උත්සාහ කළේ පාරවල් කිහිපයක් සොයාගෙන යන්නයි. මේ මඟ දුෂ්කරයි. ඒත් අනර්ඝයි.” පැමිණි මාවත එතුමන් වරෙක ආවර්ජනය කළේ එසේය.

සාහිත්‍ය, සන්නිවේදනය, ජනශ්‍රැතිය, ලලිත කලාව, ඉතිහාසය ආදී ‍ක්ෂේත්‍ර රැසක පැතුරුනු දැනුමක් එතුමාට තිබුණි. මේ ක්ෂේත්‍රයට ඔහු දායක කළ දැනුම ඉතා පෘථුලය. එය වළකන්නට රෝ සතුරාට නොහැකි විය. ප්‍රතිකාර ගන්නා අතරතුර පවා නිරන්තරයෙන් කෞතුකාගාරය වෙත යමින් හේ එහි පුස්තකාලය පරිශීලනය කළේය. පර්යේෂණ කටයුතු තවදුරටත් කරගෙන ගියේය. අවසානයේ එයට තිත තැබිය යුතු දවසක් එළඹිණි.

දිනයක් හැර දිනයක් රෝහල වෙත පියමං කළ යුතු දවසක් උදාවිය. එවිට ද ලැබෙන සුළු මොහොත හේ ශාස්ත්‍රීය කටයුතු සඳහා යෙදවූයේය. ග්‍රන්ථ පරිවර්තනය කළේය. ලිපි සම්පාදනය කළේය. දේශන පැවැත්විය. කෙටියෙන් කිවහොත් බුද්ධිමතෙක් නිරතවිය යුතු කාර්යයෙහි අවසන් මොහොත දක්වාම යෙදුණේය.

මහාචාර්ය තිස්ස කාරියවසම්ගේ බුද්ධිමය ව්‍යායාමයේ ප්‍රමුඛ කාර්යය වූයේ පර්යේෂණයන්හි යෙදීමය. ඔහු පර්යේෂණ සහායකයෙක් ලෙස මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ ශාස්ත්‍රීය මෙහෙවරට දායක විය. මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍රයන්ට ඔහු වැනි සහායකයෙක් නොලැබුණේ නම් කිසි විටෙකත් එතුමන් අතින් “සිංහල ගැමි නාටකය” වැනි නිබන්ධනයක් නොලියවෙනු ඇත. යක්දෙස්සන් විසින් පටලවා ගායනා කළ කවි නිවැරදිව සටහන් කළ හැකි වූයේ කාරියවසම් විද්‍යාර්ථියාට ඒවා ලඝු ලේඛන ලෙස සටහන් කරගත හැකි වූ නිසාය. මහාචාර්ය කාරිවසම් නොගිය කෝලම් මඩුවක්, නාඩගම් පොලක් ‍නැති තරම් ය. උඩ, පහතරට හා සබරගමු සම්ප්‍රදායන්ට අයත් ප්‍රමුඛ රංගධරයන් හේ පුද්ගලිකව දැන සිටියේය. මේ දැනුම කැටිකර ඔහු ග්‍රන්ථ රැසක් රචනා කළේය.

යටත් විජිත යුගයෙන් මෙපිට දේශපාලන, සමාජීය හා සාමයික ඉතිහාසය පිළිබඳව ඔහුගේ දැනීම විශ්මය දනවන සුළුය. සියම්, අමරපුර හා රාමඤ්ඤ නිකායන් බිහිවීමට බලපෑ හේතූන්, ඒ එක් එක් නිකායන්ගේ විශේෂතා, ශාන්තිකර්ම බලි යාග පිළිවෙත් ගැන, සන්නිවේදන ප්‍රවණතා ගැන, නූතන විචාර වාද පිළිබඳව මහාචාර්ය කාරියවසම් තරම් පර්යේෂණ කළ වෙනත් විද්වතෙක් තවත් නැත. මේ ඕනෑම කරුණක් ගැන පරිපූර්ණ විස්තරයක් කිසිදු ලේඛනයක් නොලබා නිරවද්‍ය ලෙස පැවසීමට එතුමා දැන සිටියේය.

ඉහත දැක්වූ කරුණු සියල්ල අදාළ වන්නේ එතුමාගේ බුද්ධිමය සේවාවටය. ඉන් බැහැරව විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියට අයත් මෙන්ම ඉන් පිටස්තර, සිංහල හෝ දමිළ යනාදී කිසිදු ආකාරයක වර්ගීකරණයකට ලක් නොකොට උපකාරය අවශ්‍ය පුද්ගලයාට උපකාර කිරීමේ පුරුද්දක් එතුමන්ට තිබුණි. මේ සේවාවන් එතුමන් අතින් ඉටුවූයේ නිශ්ශරණාධ්‍යාශයෙනි. අප මහාචාර්යවරයාණෝ ඒ සඳහා ප්‍රචාරයන් බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.

“බුද්ධිමතා, භූමියේ සීමාවන් හා කාලයේ සීමාවන් ඉක්මවා යමින් සෑම කල්හීම, සෑම දෙනාගේම ගෞරවයට පත්වන්නේය” යන පැරණි කියමන සැබෑ කරමින් එතුමන්ගේ නාමය සදාකල් පවතිනු ඇත. එහෙත් ඔහු අතින් ඉටුවූ සේවය ඉටුකිරීමට අනුප්‍රාප්තිකයෙක් බිහිවේද යන්න නම් සැක සහිතය.

චන්දන ජයවීර - Dinamina

Wednesday, December 03, 2014

Phobias, detrimental to one's performance

It appears fair to say that almost every individual in the world acquires a phobic horror of something or certain situations which may sound perfectly normal.One may argue that these phobias or fears are unfounded though he may fail to justify his own fear of something normal or natural.

It is obvious that people “fear” certain things for some inexplicable reason and the possible causes for these fears fall beyond general explanation. There is a popular tendency to associate the phobias with the things and situations in the previous birth of a person.On the other hand, phobias are more conveniently linked with specified bitter or horrible situations in one's childhood.

However, these extreme, irrational fears create a great obstacle for a person's life. A phobic horror of something may spoil a person's renown and reputation when he acts totally out of line with the expectations of those around him.

People with claustrophobia strongly fear enclosed rooms or confined places. Most probably a child who has been confined in a room by way of a punishment may develop signs of claustrophobia as he grows up. As they claim, they feel as if the walls of the closed room would close in to them till they are choked to death.


A person with agrophobia strongly dislikes a public or open place because he feels that he is “being unnecessarily exposed” or is vulnerable to attack or criticism from those who observe him in the open place. An agrophobiac is naturally inclined to live obscurely and to keep himself aloof from society.

There are people who have a repugnance to animals. They have zoophobia. They are either governed by a repulsion or strong horror for specific animals or have developed a dislike for all animals including those that make lovable pets. Here, arachnophobia is the fear of spiders whether they are venomous or harmless.

Technophobiacs strongly detest the modern technological advancements and highly respects traditions and conventions.They seem to fear that the modern technology might disrupt the lifestyle that flourished in the past. A similar phobia is Xenophobia which indicates strong fear or dislike for foreigners. A Xenophobiac might suspect that a person from another country would devalue his own culture and plunder the priceless things which appear as the national heritage.

Demonophobia (fear for demons) and Paediphobia (fear for dolls) represent peoples baseless fears for imaginary creations and inanimate objects.

A person with paediphobia may fear not only the horrid dolls in movies but also the models of robots and puppets operating with human actions.

Accordingly as Sigmund Freud says, this fear originates from the notion that a doll or a robot would come alive and wreak havoc on humans. At the same time Paediphobiacs detest and fear small children and even infants and do not like to touch a baby.

A person suffering from this phobia strongly detests and fears the human features added to an inanimate object (such as a doll, a robot or a puppet).

A person with Pentheraphobia (fear of the wife's mother) and novecaphobia (fear of the stepmother) practically suffers much in modern world. Most married men loathe to imagine how a mother-in-law could have poisoned their wives against them.


This is also a certain type of mental disorder which accounts for a considerable number of divorces. Also, a novecaphobiac may be constantly plagued by the feeling that his stepmother would alienate his father from him.

People suffering from social anxiety disorder or social phobia can get extremely nervous on being with people or surrounded by people they are familiar with.

Such people are continually troubled by what others possibly think about them or whether they are criticised or evaluated.

However different persons strangely fear different and ordinary things.

One may have a phobia for driving, speaking before a large gathering, being on a higher elevation, travelling in the bus, meeting strangers or building up new friendships. Whatever the phobia may be, it threatens and undermines a person's grace and personality. Fortunately, phobias can be permanently cancelled out by various forms of therapy.

Since phobias-whether simple or serious are a noticeable threat to the personal performance, it is vital that effective therapies should be applied. Phobias are definitely a serious threat to society.

These irrational fears can be removed by hypnosis or systematic desensitisation. Here desensitisation is a process of gradually desensitising a phobias of any type to the situation or the particular environment which has generated the phobia in him. Speaking to the victim for a long time and giving him positive thoughts will erase, to some extent, the phobias planted in him.

By Amal Hewavissenti - Sunday Observer

Wednesday, November 26, 2014

Human emotion in three faces

Nilendra has an unusual approach in the case of feature film making; parallel to his television career. It is an anti-hero characterization of three under-privileged youths living in different social strata. They become more emotional when the war against the brutal terrorist group has been brought to an end. The three friends, all of a sudden, decide to go to the north which was saved from the terrorist control. For what purpose? To have a bath in a tank at Chalai in the northern province!

That itself shows the ridiculous way of thinking pattern and their act.

From there onwards, the theme makes a twist to a number of events that makes a drastic change in the lives of these three anti-heroes! Nilendra's theme is related to the backdrop of the whole country which is celebrating the war heroes who ended the terrorist menace.

Taking advantage of the opportunity, the three fellows become - not the merry makers of the given opportunity - victims of unexpected dilemma!

This is not a formula film of Indian origin, but of a western influence. Therefore it seems to be a novel experience to Sri Lankan cinemagoers. Nilendra's casting is also above average which exhibits his professional discipline.

The three main characters played by Kumara Thirimadura, Sarath Kotalawala and Namal Jayasingha is a change from the typical heroes we get to see often in Sinhala cinema. Kamal Addaraarachchi, Anoja Weerasingha and Swarna Mallawaarchchi are differently characterized. That is the positive attitude of professionalism. The filmmaker is aware of the fact that the Sri Lankan cinema should have different ways and means in the entertainment industry instead of the formula film.

A filmmaker shall not just throw away the trash in the name of feature film! It is still a big struggle in filmmaking.

Nilendra has the potential to go ahead with more experience. This is enough achievement that he must have a clear vision.

His visionary attitude must develop into more progressive thinking.

He should focus more - an in-depth study - on social issues at the grassroots level.

That is why I feel that the film's social thinking is a bit confusing. - Piyasena Wickramage

Tuesday, November 25, 2014

Stop the violence NOW!

In a couple of days, women across the world will take to the streets and public platforms to air their views on a subject that they have long been familiar with - so much so that it has become part of their daily lives: namely, Gender Based Violence (GBV). Living in a world where almost every fabric of society has been infiltrated by acts of violence, where civil wars, ethnic conflicts, honour killings, and moral decay have collectively contributed to the rapid rise of unsafe environments, women have never been exposed to so much violence as they are today.

This has been borne out by recent studies by researchers, sociologists and feminists who have not only shocked us out of our comfort zones with their startling statistics, they have shown us how violence impacts on women’s health, their personal relationships, their marriages, their families, and stifles their potential talents and skills to the country’s development.

Of late, such violence has escalated by leaps and bounds, as thousands of women caught up in civil war and displaced from their home, live in refugee camps enduring unbelievable hardships.

Their situation is compounded by the fact that all of them married or single, old or young, are completely at the mercy of the military personnel guarding them, who sexually abuse them taking advantage of their extreme vulnerability. Added to this, is the fact that women now dominate the labour force in most countries including Sri Lanka.

Although this is a positive reflection of their advancement towards true emancipation, it also puts them at risk to sexual harassment at their place of work. The numerous instances reported of female garment workers in the Free Trade Zones who are sexually abused while returning home at night, is an example of this rising tide of violence against women.


Age is no barrier to Gender Based Violence. Newspapers are rife with instances when even elderly women in their 70s and 80s have been sexually harassed.

Domestic violence victim

Whether travelling by bus, train a single woman is often marked as the ideal candidate for eve teasing, vulgar comments and even rape by the opposite sex. In neighboring India eve teasing recently led to the death of a university student who couldn’t endure the continued remarks cast by her own male colleagues.

Similar incidents have been recorded in other countries including Sri Lanka where a young woman who was stalked by a youth finally turned her wrath on him by hitting him with her phone and injuring him. Even travelling on a plane could end up with disastrous results.

From nonagenarians (and even centenarians) to adolescents and girls still on the brink of attaining menarche, no female it seems is safe from such abuse today in our society.

The National Child Protection Authority (NCPA) has reported that by August end this year, the number of complaints it had received for this year alone on child abuse amounted to 6,973 of which 1,477 were for violence.

In addition, the NCPA also received 324 complaints of rape and 327 complaints of sexual harassment. Although male children are also included in these statistics, the girl children who have been abused sexually outnumber them by far.


No less startling are the facts and statistics that have emerged from the most recently researched edition on GBV in Sri Lanka, by the Women’s Health Committee of the SLMA which sheds light on why and who the perpetrators of such violence are in most instances.

Abuse - A questionnaire given to female undergraduates after a lecture on child abuse showed that 12.3 percent of females had been abused in childhood - their abusers being a brother, uncle or father (De Silva 1998).

Incest - A study in 2002 conducted through institutions dealing with victims of incest in the Central Province revealed that the typical incest victims were girl children below 12, the abusers being an older family member, often her father, stepfather, uncle or an older brother.

Sexual abuse - Police records of 2003 showed the majority of victims of grave sexual abuse (seduction, rape, incest and procreation) were 78 percent girls, especially those under 16 (Ministry of Health 2008).

Harassment - Newspaper articles on the nature and magnitude of harassments to women and girls in Lankan society (Weerakkody and Kumaara 2007) revealed that sexual harassment was most prominent in 88 percent of under-aged girls, rape being the commonest form of abuse.
Domestic violence

Of all these acts of violence, Domestic Violence (DV) is the most widely prevalent form of abuse inflicted on women. That this form of violence occurs mostly within a marriage and is perpetrated within the four walls of their own homes, is even more tragic.

Domestic violence never stops, as the perpetrators rarely report such acts. In the course of this non ending battery of violence, women are beaten, kicked, burned, choked, cut with knives, their hair shorn, their faces mutilated by acid thrown at them by jealous husbands, stem from often trivial and unreasonable causes.

The big question is WHY? Yes, why do women stay in abusive relationships, even at the risk of being maimed and killed, and the lives of their children traumatised? A feminist explained: “It is directly related to our patriarchal society and rooted in the patriarchal notion that women do not deserve to enjoy the same rights as men.

What they don’t seem to realise is that women constantly subject to domestic violence affects their health, their rights and the children who are the future citizens of this country. There is thus an urgent need to address the GBV at national level and to carry out national surveys on vulnerable female groups islandwide”.


Causes for GBV have been linked to many factors. A CENWOR study of 2001 links incest among girl children to their absentee mothers.

“An increasing number of girl children of migrant women remain unprotected and become victims of incest, unwanted pregnancies and illegal abortions.” A psychiatrist echoing this said, “Domestic violence has a trigger effect. A child who sees his father beating his mother is likely to do the same to his wife when he grows up. It is a vicious cycle we need to stop right NOW,” he said.

For all those now preparing to observe another day to Eliminate All Forms Of Violence Against Women, it is time to fight the negative social forces that leave women open to violence and for all women in leadership positions to combine their efforts and opportunities towards this goal.

Only then can violence against women become a thing of the past.

By Carol Aloysius - Sunday Observer

Monday, November 10, 2014

How to deal with your boss

Nothing good can come from a yelling match:

Bad bosses - whether ogres, control freaks, jerks or bumbling fools - can be found in all organisations. They are no laughing matter when you have to face him or her every working day. Having a bad boss can make your work life a misery, but it can also make you sick, both physically and mentally.

Having worked for nearly four decades in the corporate sector, of which first half with a number of not-so-inspiring bosses including tyrants and hypocrites, and the other half as a boss myself, I’ve identified three types of bad bosses and also trade secrets of how to handle them.

Who are these three are the top “bad boss” characteristics:


This type of a boss plays an excessively large role in the work of the subordinates. Instead of letting the team members use their own judgment, the boss makes every decision or dictates every step to take. This can be especially frustrating to capable workers, turning an interesting task into boring work.


This type is on the other end of the spectrum. Unlike micromanager, they fail to give any directions at all. The subordinates feel that their boss is ignoring them. As a result, they feel that they have to guess what their bosses want.


A boss who gets angry and abuses his or her workers is probably the worst type of “bad boss.” By yelling at or otherwise belittling his or her employees, an abusive boss fosters an environment of fear. There is no excuse for this behaviour - yet abusive bosses can be found in all sorts of organisations

If you have one of these three types as your boss, it can really siphon out the enjoyment from what might otherwise be a rewarding career, and wondering whether you should begin searching for something new. Before you take that decision, let us see what you can do about it right now.

Managing the bad boss

Let me give you five tips.

Don’t act immediately. Maybe you will want to fight back. You may think of writing a blistering review of your boss and e-mailing it to the CEO. Those thoughts aren’t necessarily harmful. But thoughts don’t have to lead to action. Your boss may be small-minded, two-faced, spineless, and technically inept.

But would a dramatic gesture be worth the lost salary? Is it worth a hole in your résumé, the one you’ll find difficulty in explaining for years to come? This isn’t the economy to choose pride over practicality.

Play the game. You were been unfairly smeared. But don’t let it turn you sour or sloppy. And don’t let your boss get to you, either. Nod and smile when he delivers another self-serving sermon. Maintain a “can-do” attitude, like you have your dream job. Respect and defer, even when trust is lost. You’ll have to work with plenty of bad bosses over your career. You may as well start practising now.

Fix the micromanager. If your boss is a micromanager, first make sure that he or she isn’t merely responding to your own poor performance. If you have shown that you cannot perform good work without heavy-handed supervision, your boss may feel that he or she has to constantly look over your shoulder.

In that event, when a relatively unimportant assignment comes up, ask your boss to grant you additional responsibility “just this once.” If he or she agrees, put forth extraordinary effort to ensure that the project exceeds the expectations.

If your boss micromanages your entire team, you can be confident that it’s not just you. Your next step should be to sit down with your boss and talk about his or her overbearing supervision. It is not an easy task. You may fear that your boss will take your criticism as an attack or otherwise identify you as an “enemy.”

Don’t be scared. In my experience, this type of bosses often respond well to constructive criticism from their subordinates.

Clarification then and there

Many micromanagers have an underlying fear that something will go wrong if anyone is given managerial discretion. You can address this fear by frequently sharing information throughout the course of an assignment. Don’t wait for your boss to ask how things are going; instead, send a daily email with status reports and next steps. This helps reassure your boss that, in fact, everything is under control.

Fix the ‘neglecter’. To fix the ‘neglecter’ type’s problem, you’ll have to be very self-asserting to get your boss’s attention. If you receive an assignment with unclear goals, ask for clarification right then and there. Don’t leave your boss’s office or hang up the phone until you are satisfied that you know what you need to do.
During the course of the assignment, you should also communicate more frequently with your boss. For instance, if you send your boss a key email every Monday, Wednesday, and Friday at 4 p.m., he or she will know that it’s important - and be more likely to respond to it.

If that doesn’t work, try to speak face­ to­ face with your boss about getting more direction.

Be specific about what you need and how your boss can be helpful.

Fix the yeller. The only way to deal with a yelling boss is not to take personally the fact that he or she regularly loses self-­ control. The boss’s unacceptable behaviour has nothing to do with you. It has everything to do with his or her own problems, which you can’t fix.

Nevertheless, your behaviour may unwittingly push your boss’s “hot buttons” and trigger a stream of abuse. If you want to stick it out with such a boss, try to identify what those triggers are. Does your boss go ballistic if you arrive five minutes late or if your desk is slightly messy? If so, the simplest solution is to avoid behaviours that invite your boss’s wrath.

But this strategy won’t work if your boss plays the blame game and gets angry whenever an assignment turns sour. You can try to explain the key causes and suggest how you will address them in the future. You can try to brush off abusive behaviour with self-control.

Unfortunately, many abusive bosses know exactly what they’re doing. They’ll push and push until they meet resistance, at which point they’re likely to retreat. The only way to succeed with such a boss is to stand your ground.

Insist that your boss treats you with respect. Be specific about how his or her abusive behaviour is affecting your work and which particular actions are intolerable. But whatever you do, keep your cool; nothing good can come from a yelling match.

If you fail in your all remedies, there are a couple of alternatives. They come with no guarantees, but they may be worth considering.

The first is to wait it out. Bad bosses can be like bullies who eventually get tired of harassing people, particularly once they realise that it won’t get them anywhere.

A boss’s bad behaviour is visible to others, so hanging in there, without complaining, will be viewed positively. And over time, a bad boss may even self-destruct and lose credibility.

The second alternative is to seek other options, both inside and out. Use the situation as an opportunity to reassess your career, your work-life priorities, and how you define success. In the long run, the bad boss will liberate you to pursue another direction.

By Lionel Wijesiri - Sunday Observer