Pages

Thursday, May 26, 2016

හඳගමගේ 'ඇගේ ඇස අග' (LET HER CRY) : තහනම වෙනුවට වසඟය

සිනමා කරුවකුට නමෝ විත්තියෙන් ම විසඳා ගැනීමට සිදුවන ගැටලුව නම් තම වියමනෙහි ආකෘතිය සහ ව්‍යුහය කෙබඳු විය යුතුද යන්නයි.

විශේෂයෙන් ම සමකාලීන දේශපාලනය අදාළ සිනමා වියමන තුළ අනුශීලනය වන්නේ සිනමාකරුවා තම සිනමා පරිකල්පනය සමග කරන අරගලයේ ප්‍රමාණයට ය.

අශෝක හඳගම නිර්මාණය කරන 'ඇගේ ඇස අග' අධිපති දෘෂ්ටිවාදය ආගමික සන්දර්භයක් තුල බලගැන්වීමේ දේශපාලනය පිලිබඳ තියුණු කියවීමක් ලෙස අපට ගත හැකි වන්නේ ඒ අනුවය.

චිත්‍රපටය ඇරඹෙන්නේ (නාමාවලිය සමග) විහාරස්ථානයක වූ සිදුවීමකින් පසු මහා වැස්සේම ආපසු එමින් සිටින පවුලක සාමාජිකයන් අතර ඇතිවන කතා බහකින් ය.

සාමාන්‍ය ලෙස විහාරස්ථානය යනු විනෝදය තහනම් කරන තැනකි. එ මගින් ආත්මයට නැතහොත් විෂයට (subject) පවසන්නේ හැකිතාක් විනෝද වීම අඩු කරන ලෙස ය.

ඔහු හෝ අය තම විනෝදය විෂයෙහි පනවා ඇති තහනම කැඩීමෙන් තම විනෝදය තීව්‍ර කර ගනී. එහෙත් එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ වඩාත් සතුටක් ලැබීම වෙනුවට වේදනාවක් ලැබීම ය.

එය වේදනාත්මක සතුටක් (painful pleasure) ලෙස නම් කළ හැක.

මෝටර් රථය තුළ සිටින්නන් අතර හුවමාරු වන දෙබස් මගින් යළි යළිත් වර නැගෙන්නේ චිත්‍රපටය දෘෂ්ටාන්තමය වූ දේශපාලනික කියවීමක් බව පසු ආවර්තනය වෙමිනි.

බැලු බැල්මට මෙම චිත්‍රපටය දිගහැරෙන්නේ මැදිවිය ද පසු කළ විශ්වවිද්‍යාල මහාචාර්යවරයකුට පෙම් බඳින සරසවි සිසුවියක පිලිබඳ කතාවක් ලෙස ය.

ඇය නිරන්තර ව ඔහු තමා වෙත ආකර්ෂණය කරගනු පිණිස පොළඹවයි. ඇගේ හිස්ටරික ක්‍රියාකලාපය ඔහුට බලවත් කරදරයක් ලෙස පෙනී යයි. ඔහු නිතර තමා හමුවීමට එන බව ඔහුගේ බිරිඳට වාර්තා කිරීමෙන් නොනවතින ඇය මහාචාර්යවරයාගේ බිරිඳ සමග පවසන්නේ ඔහු තමාගේ සිරුරට ආසක්තව මෙසේ තමා ලුහු බඳින බව ය.

ඇය වරෙක මහාචාර්යවරයාගේ බිරිඳ (ස්වර්ණා) සමග මෙසේ පවසයි.

''මම හිතන්නේ සර් මගේ ඇ`ගට ආසයි''

අනතුරුව තමා ඇද සිටින තුවාය ගලවා තමා සිරුර ස්වර්ණා වෙත පා පාරට්ටු කර ගනී. ඇගේ මේ හිස්ටරික ෆැන්ටසිය දිගේලි වන්නේ ආත්මරාගී (narcissistic) උත්කර්ෂය තුළ ය. එහි දේශපාලනික කියවීම නම් අපේ රට පිලිබඳ විදේශිකයින් ආසක්ත වීම පිළිබඳ සිංහල බෞද්ධ දෘෂ්ටිවාදයේ ෆැන්ටසි මානයයි.

මෙම සිනමා පටය ස්ත්‍රීන් දෙදෙනෙකු කේන්ද්‍රීය ව නිර්මාණය වෙමින් ස්ත්‍රියගේ ආශාව ප්‍රශ්නකාරී ප්‍රස්තුතයක් ලෙස තොරොම්බල් වේ.

එය මට සිහි ගැන්වුයේ ලුවී බුනියල්ගේ දැට් ඔබ්ස්කියු ඔබ්ජෙක්ට් ඔෆ් ඩිසයර් නම් සිනමා පටය පිලිබඳ ජිජැකියානු විවරණයකි.

එම සිනමා පටයේ එන වියපත් ප්‍රේමවන්තයා ක්‍රියා කරන්නේ තමාගේ ප්‍රේමවන්තිය ස්ත්‍රීන් දෙදෙනෙකුගෙන් (එකම චරිතය මෙහි නිලියන් දෙදෙනෙකු ර`ගපායි.) සැදුන බව වටහා නො ගනිමිනි.

බාග විට ස්ත්‍රීන් දෙදෙනෙකු සිටින බව දන දැන ම ඔහු එහි සිටින්නේ එක ස්ත්‍රියකැයි ගෙන හැසිරෙනවා විය හැක. මන්ද යත් ඔහුගේ හැසිරීම තීරණය කරනු ලබන්නේ ස්වකීය සවිඥානක දැනුම නොව ෆැන්ටසිය විසින් වන බැවිනි.

එසේ නැත්නම් සිදු විය හැක්කේ එහි සිටින්නේ එකම ස්ත්‍රියක වන අතර ඔහු ඒ එකම ස්ත්‍රීයක ඕනෑ ම දෙයකට ඔට්ටු වෙසගණක බඳු ස්ත්‍රීයක ලෙස සහ පුරුෂවාදී ලෙස ප්‍රාර්ථනා කරන අචපල මාතෘක බිරියක වසයෙන් දෙකට ඛෙදනවා විය හැක.

බුනියෙල්ගේ සිනමා පටය තුල ප්‍රකාශමාන වන එක ම ස්ත්‍රීය දෙදෙනකු ලෙස (නො) ගැනීමේ දෘෂ්ටිවාදයේ ෆැන්ටසි රාමුව හඳගමගේ සිනමා පටයටද අදාළ ය.

මෙහි ප්‍රශ්නකාරී වන්නේ මහාචාර්යවරයාත්, බිරිඳත්, තරුණියත් යන තිදෙනා ම එකිනෙකාගේ ආශාව ලුහු බැඳීම තුළ නිර්මාණය වන ආතතියයි.

තමා සහ මහාචාර්යවරයා අතර ඇති සබඳතාව තරුණිය හිස්ටරික ලෙස ඔහුගේ බිරිඳට වාර්තා කලවිට ඇය මානසිකව කැළඹේ.

මේ නිසා ඇය සොයා ඇගේ බෝඩිම වෙත යන ඔහු ඇයගේ ආශාවේ සිරකරුවෙකු බවට පත්වේ. (දොරගුළු දමා ඔහු නිවස තුල කොටු කර ඇය රහසේ ම අහර පිසීම සඳහා බඩු රැගෙන ඒමට පිටත්ව යයි).

ඔහු අර්චනකාමී ලෙස ඇගේ ඇඳුම් (යට ඇඳුම් පවා ) පිළිවෙලකට නවා තබයි.

මේ අතරතුර ඔහුගේ බිරිඳගෙන් තරුණියගේ දුරකථනය වෙත ඇමතුමක් ලැඛෙතත් එයට පිළිතුරු දීම සඳහා ඇය නිවසේ නැත.

ආපසු නිවස වෙත එන තරුණියට දක්නට ලැඛෙන්නේ කමිසය ද ගලවා දමා උඩුකය නිරුවත්ව තම ඇඳ මත නිදා සිටින මහාචාර්යවරයා ය. ඇය වහාම තම දුරකථනය මගින් ඔහු නිදා සිටින ඉරියව් ඡායාරුපයට නගයි.

මහාචාර්යවරයා නිවසට ගිය පසු නිර්මාණය වන්නේ හාස්‍යජනක තත්වයකි. ඔහු තම නිවසේ ඇඳ මත සිටින බව ඇය ස්වර්ණාට දන්වන මුත් ඒ වනවිට ඔහු ඇයට හොරෙන් නිවසට පැමිණ තිබිණ.

මින් මහාචාර්ය බිරිඳ සතුටට පත් වෙතත් ඊට සුළු මොහොතකට පසු තරුණිය ඔහු තම කාමරයේ ඇඳ මත නිදා සිටින ආකාරය දැක්වෙන ඡායාරුප ඇය වෙත එවයි. මින් කැළඹීමට පත්වන ඇය වහා ම නිවසින් පිටව ගොස් තරුණිය තම නිවසටම කැඳවාගෙන එයි.

මෙම සිදුවීම් මාලාව ඉවසිල්ලෙන් යළි කියවන කෙනෙකුට පෙනී යන්නේ (ලැකානියානු අර්ථයකින් ) සරසවි සිසුවිය උත්කර්ෂවත් වස්තුවක් (sublime object) බවට තමා ම පත්වීමේ උත්සාහයක යෙදී සිටින බව ය.

ඇය සාමාන්‍ය ගමකින් සරසවියට පැමිණි තැනැත්තියකි. තමාගේ ශරීරය ගැන ඇය ම පවසන පාරට්ටුකිරීම් කුමක් වුවත් ඇය කියන තරම් රූමතියකද නොවේ.

ලැකානියානු වස්තුව නැතහොත් ලැකන් විස්තර කරන වස්තුව (object) හුදු හිස් බව ආත්මීයව ගත් කිසිවකි.

මෙම වස්තුන් විසින් සගවන්නේ ඒවාහි හිස් බවයි. එ බඳු හිස් වස්තුවක් උත්කර්ෂවත් වස්තුවක් බවට පත් වන්නේ කෙසේද යන්න පිලිබඳ ස්ලවෝජ් ජිජැක් කර ඇති පැහැදිලි කිරීම දළ සිංහලට නගන්නේ නම් මෙසේ ය.

උත්කර්ෂවත් වස්තුවක් තුල නිසගවම පිහිටන උත්කර්ෂවත් වූ කිසිවක් නැති බව අප මතක තබා ගත යුතු ය. ලැකාන්ට අනුව උත්කර්ෂවත් වස්තුව යනු එදිනෙදා දකින සාමාන්‍ය වස්තුවක් වන අතර අහම්ඛෙන් තමා (ලැකන් සංකල්ප ගත කරන ) das Ding නැතහොත් දෙය (thing) එනම් ආශාවේ විය නොහැකි සැබෑ වස්තුව (impossible real object of desire) බවට පත් වී ඇති බව දැන ගනී.

- Sublime Object by Slavoj Zizek

අප මෙහි දී නැගිය යුතු ප්‍රශ්නය නම් තරුණිය උත්කර්ෂවත් වස්තුවක් බවට පත් වන්නේ කවරකු වෙනුවෙන්ද යන්නයි. සැබවින් ම ඇගේ අනෙකා මහාචාර්යවරයා නොව ඔහුගේ බිරිඳ ය.

බුනියෙල්ගේ දැට් ඔබ්ස්කියු ඔබ්ජෙක්ට් ඔෆ් ඩිසයර් චිත්‍රපටයේ අපට හමුවන ස්ත්‍රීයගේ විරුද්දාභාසය අපට හඳගමගේ ඇගේ ඇස අග තුළ දී හමුවේ.

බුනියල්ගේ ස්ත්‍රිය ඇගේ මහලු පෙම්වතා සමග ශාරීරික ව එකතු වීම විවිධ ප්‍රයෝග මගින් යළි යළිත් කල් දමයි. අවසානයේ දී ඇගේ පෙම්වතා මිලදී ගෙන දෙන නිවසේ දොර ඔහුට වැසීමෙන් නොසෑහී ඔහුගේ දෑස ඉදිරි පිටදී ම වෙනත් තරුණයකු සමග සංසර්ගයේ යෙදෙයි.

ඇගේ ඇස අග තරුණියගේ හැසිරීම එයට දෙවැනි නැත. ඇය මහාචාර්යවරයා පොළඹවා ගෙන මුහුදු වෙරළට ගොස් තමන් දෙදෙනා බීච් රෙස්ටෝරන්ට් එකකට ගිය බව බිරිඳට වාර්තා කරයි.

මහාචාර්යවරයා ආසක්ත වී ඇත්තේ තමාගේ සිරුරට බව නිරන්තර ව ඇය ඔහුගේ බිරිඳට පවසයි. ඇයම පවසන පරිදි ගමේ පන්සලේ ධර්ම දේශනාවක දී ගැහැනුන් ඇයට ඉදිරියට යාමට නොදෙන්නේ හාමුදුරුවන්ට බණ වරදිතයි බියෙනි.

ඇය වූ කලී පාරේ යන විට ගමේ ස්ත්‍රීන් තම පුරුෂයින් පමණක් නොව සතුන් පවා ගෙට දමා දොර වසා දැමීමට තරම් ආකර්ෂණීය වස්තුවකි.

ඇය ඇත්තට ම අසමින් සිටින්නේ මා ඔබට කවරෙක්ද යන ප්‍රශ්නයයි. ඇය තමාගේ හිස්ටරික ෆැන්ටසියේ මෙහෙයවීමෙන් මෙම ප්‍රශ්නය නගන්නේ මහාචාර්යවරයාගෙන් නොවීම මෙහි විශේෂය යි.

මෙම සිනමා පටයේ ඛෙහෙවින් සංකීර්ණ සංසිද්ධියක් වන්නේ මහාචාර්ය බිරිඳ තරුණිය තම නිවසට ම කැඳවාගෙන ඒම ය.

එක අතෙකින් එය ඇයට තමාගේම තුරුණු විය තමා වෙත කැඳවා ගැනීමකි.

දැන් ඔයා හීනියට හිටියට පස්සේ අල ගෝනියක් වගේ මහත් වෙයි. යනුවෙන් කියන විට ඇය ස්මරණය කරන්නේ තමාගේම තුරුණු ශරීරයයි.

සැබවින් ම එසේ පවසන විට නරඹන්නිය සිතින් දකින්නේ නිළියක ලෙස (සාගර ජලය, හන්තානේ කතාව, සුද්දීලාගේ කතාව වැනි චිත්‍රපටවල) සිහින්ව සිටි අවදියේ ස්වර්ණාගේම තුරුණු රුපයයි.

මහාචාර්යවරයාගේ ඛෙලහීනතාව අවදි කල හැක්කේ එබඳු ශරීරයකට යයි ඇය ෆැන්ටසිකරණය කරයි.

නින්දේ සිටින මහාචාර්යවරයාගේ පුරුෂ ලිගුව ඍජු ව තිඛෙනු දකින ස්වර්ණා ඔහු දකින සිහිනය කුමක්දැයි වැටහීමෙන් කැළඹීමට පත් වන්නේ එබැවිනි.

එක් අතෙකින් තරුණිය නිවසට කැඳවා ගැනීම මහාචාර්යවරයා සහ ඇය අතර සබඳතාවයේ රහසිගත බව තළ වර නැගෙන විනෝදය අහෝසි කර දැමීමකි.

මහාචාර්යවරයා විඳින සතුට ඊට අදාළ වස්තුව ඔහු සමීපයට රැගෙන ඒමෙන් නැතහොත් තහනම ඉවත් කිරීමෙන් අහෝසි කර දැමිය හැකියයි ඇය අවිඤානික ව කල්පනා කරයි.

එහෙත් සැබවින්ම සිදුවන්නේ මහාචාර්යවරයා විෂයෙහි සුපිරි අහමෙහි පාලනය තීව්‍රව මතු වීම ය. ඔහු ඇය ගැන සරාගී සිහින දකී. ඇගේ කාමරයට ගොස් අගේ සුවඳ විලවුන් හලා ගනී. සුපිරි අහම ක්‍රියාත්මක වන්නේ නීතිය අසමත් වූ තැනය.

ජිජැක් අසම්පාතය (parallaxy) යනුවෙන් න්‍යායගත කරන්නේ මෙම තත්වයයි.

එනම් යම් සිදුවීමක් හෝ වස්තුවක් දෙස නරඹමින් සිටින ස්ථානය මාරු කිරීමෙන් යම් වෙනසක් සිදුවීම ය.

සිනමා පටය තුළ (බිරිඳගේ ක්‍රියාවෙන්) සිදු වන්නේ මහාචාර්යවරයාගේ සහ තරුණියගේ දුරස්ථ සබඳතාව වෙනත් පර්යා ලෝකයක් (perspective) වෙත කැඳවීම ය.

එහෙත් ඔවුන්ගේ සබඳතාවයේ වෙනසක් සිදුවන්නේ නැත. ඔවුන් අතර දුරස්ථබව ඒ ආකාරයෙන් ම නඩත්තු කෙරේ.

මහාචාර්ය බිරිඳ අනුගමනය කරන්නේ අද කාලයේ ධනවාදය අනුගමනය කරන ක්‍රමවේදයයි.

එ නම් ධනේශ්වර සමාජය තුල සංකේතික පැවැත්ම (symbolic order) සහ නීතිය විසින් අශ්ලීල සුපිරි අහමෙහි තහනම ස`ගවාලයි.

සරලව කියන්නේ නම් අද ධනේශ්වරය තහනම වෙනුවට විනොදවෙන්න (enjoyi) යනුවෙන් පවසයි.

සමාජ ක්‍රමයේ වෙනසක් අපේක්ෂා කරන්නකු වටහාගත යුතු ධනේශ්වරයේ චලනය එයයි.

විමුක්තිය ලැබීම සඳහා අප කළ යුතු දේ වන්නේ තහනම වෙනුවට විනෝදවන්න යන නියමය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් නව අවස්ථාවන් (new possibilities) මතු කර ගැනීම බව ජිජැක් යෝජනා කරයි..

එහෙත් සිදුවන්නේ විනෝද සාධකයට නතු වීමෙන් සංකේතීය නොහැකියාව (symbolic impossibility) දිගින් දිගට ම නඩත්තු කිරීම ය. සිනමා පටය එ ලෙස අප දවසරින සමාජය පිලිබඳ දෘෂ්ටාන්තයක් ලෙස ක්‍රියා කරමින් එහි සංකල්පීය වපසරිය පුළුල් කෙරෙයි.

මෙම ලිවීම සමග ගැටෙන කියවන්නිය ඇගේ ඇස අග සිනමාත්මක ලෙස තක්සේරු කරන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය නගනු මට ඇසෙයි.

ඒ සඳහා දිය හැකි සරල පිළිතුර වන්නේ මා යට සඳහන් කල සියල්ල සංජානනය වන්නේ අධ්‍යක්ෂවරයාගේ විචක්ෂණශීලී සිනමා බස තියුණු ලෙස කියවීමෙන් බවය.

කෙටියෙන් කිවහොත් යළි යළිත් වර නැගෙන (Repatitive) රූප භාවිතය තුළ එක් අතෙකින් ඔහු මෙම චරිතවල හිස්ටරික බව තියුණු ව කියවයි.

අනෙක් අතින් එය ස්ථානගත වන හිස්ටරික සමාජය අප ඉදිරියේ නිරාවරණය වෙයි.

මේ සියල්ල කැටි කොට ගත් විට ඇගේ ඇස අග යනු තහනම වෙනුවට වස`ගය සමග ආතුර වන අප දෙසම පෙරලා බලා සිටීමට අපට ඉඩ සලසන විදියේ (gaze) සිනමා නිමවුමක් බව කිව යුතුය.

( සමන් වික්‍රමාරච්චි) 
srilankamirror.com

15 Indian Movies That Got Banned By The Censor Board

Bollywood is the largest film industry in the world in terms of number of movies produced every year. However, apart from all the hits, flops and the average, there exists another brand of Indian cinema which is deliberately kept out of our reach. Films that indulge in strong (read bold) language, suggestive (read vulgar) scenes, gender taboos, Kashmir issues, religion and basically movies which are way ahead of its time.

Here's a list of movies which the Censor Board banned, not that the viewers missed any of it!

1. Bandit Queen (1994)













Bandit Queen was straight up 'offensive', 'vulgar', 'indecent' and almost laughed at the cinematic conservatism of the Indian censor board. The subject was such. Based on the life of Phoolan Devi, this Shekhar Kapur movie was banned due its explicit sexual content, nudity and abusive language, which the Censor Board could not (obviously) digest.


2. Fire (1996)












Deepa Mehta's work is recognised for its global content and appeal. However, closer home, that translates to controversy. Among others, one such movie was 'Fire' which garnered a lot of critical acclaim worldwide but failed to impress Hindu groups (like Shiv Sena) in India due to its subject, which dealt with lesbian relationship between two sisters-in-laws in a Hindu family. The controversy ended with the leading actors, Shabana Azmi and Nandita Das along with their director Deepa Mehta receiving death threats and Censor Board finally banning the movie in the country.

Source: themoviedb

3. Kama Sutra - A Tale Of Love (1996)












In a rather hypocritical move, Kama Sutra - A Tale Of Love too faced the wrath of Censor Board which termed it 'explicit', 'unethical' and 'immoral' for the audiences of the nation which came up with the concept of Kama Sutra! This Mira Nair movie, which depicted the lives of four lovers in the 16th century in India, was a hit with the critics but a major flop with the Censor Board and ultimately got banned. We did see it coming.

Source: pinterest

4. Urf Professor (2000)












Another movie to run into trouble with the Censor Board was Pankaj Advani's Urf Professor starring Manoj Pahwa, Antara Mali and Sharman Joshi. The movie traces the journey of the protagonist after a hit-man's car and a winning lottery ticket goes missing and the chaos that follows. However, what irked the Censor Board were the 'vulgar scenes' and 'bold language' used in this black comedy, which ultimately led to a ban on the movie.

Source: moviesoye

5. The Pink Mirror (2003)












While experimental movies became the norm, gender issues was still a touchy topic to explore. The Pink Mirror by Sridhar Rangayan is one such movie which brought the concept of trans-sexuality to the forefront. The story dealt with the quest of two transsexuals and a gay teenager to seduce a straight man. No prizes for guessing that the Censor board got offended by the 'vulgarity' in the movie and banned it even after the film garnered rave reviews at film festivals around the world.

Source: flipkart

6. Paanch (2003)












Paanch, an Anurag Kashyap movie, faced a lot of heat from the Censor Board . Said to bebased on the Joshi-Abhyankar serial murders in 1997, the movie was a thriller with high octane violence, crass language and drug abuse. No wonder, the Censor Board decided to ban the film and people awaiting the release of the movie had to make-do with the pirated version of the film.


7. Black Friday (2004)












Loosely adapted from the famous book Black Friday - The True Story of the Bombay Bomb Blasts by S Hussain Zaidi, Anurag Kashyap's movie was considered too dark to be released in India. The movie faced a stay order from The Bombay High Court because the 1993 Bombay blasts case and remained slated-to-release until the trial got over.


8. Parzania (2005)














Parzania cut open the wounds of Gujarat's scarred past, and received backlash and appreciation in equal amounts. The film was based on a superb plot which revolved around a boy called Azhar who goes missing during the Gujarat riots in the year 2002. Even though the film won a National Award, its cinematic excellence was not considered enough for political parties to let it screen in Gujarat, where it was fiercely banned.


9. Sins (2005)











Sins is an erotic journey of a Kerala priest who falls for the charms of a woman and gets sexually involved with her. Filled with obsession, lust and his struggles with the norms of the society he lived in, Sins did not go down well with with the Catholics. They thought the film projected Catholicism in a very immoral light. The Censor Board too, had issues with the nude scenes in the film and hence the movie did not see the light of the day.

Source: detuik

10. Water (2005)
















Water is another Deepa Mehta movie which courted a lot of controversy because of its dark insights on the life of the Indian widow. Set in a certain Ashram of Varanasi, the script of the movie was written by none other than Anurag Kashyap and took up controversial issues like ostracism and misogyny which were alien to the Indian Censor Board back then. No wonder, the movie was widely attacked by protesters and around 2000 fanatics even destroyed the sets of the film.

Source: impawards

11. Firaaq (2008)
















Another film to deal with the Gujarat riots, Firaaq was reportedly based on true incidents which happened in the riot-torn Gujarat. Nandita Das was widely criticised for hurting the sentiments of Hindus and Muslims and ultimately the movie got banned. But what came as a major achievement was the fact that the movie finally saw a release date and upon its release, garnered rave reviews from critics and audiences alike.

Source: santabanta

12. Gandu (2010)














If you expected anything else from a movie named 'Gandu', you'd definitely be disappointed. The Bengali movie was a rap musical which created a lot of buzz for its oral sex scenes and nudity. Shot in white and black format, the movie was banned because it 'defied Indian sensibilities'.

Source: glamsham

13. Inshallah, Football (2010)


















Inshallah, Football is a documentary about a Kashmiri boy who aspires to travel abroad and become a famous footballer someday. However, the boy is denied travelling outside the country because his father is charged with militancy. This film was intended to bring out the problems civilians face due to the insurgencies and militancy in the Kashmir Valley, but the purpose was defeated as it was denied the necessary censor certificate because of its sensitive subject.

Source: njisacf

14. Dazed in Doon (2010)










Doon School is one of the most highly respected schools of the country. The Doon School had problems with the content of Ratna Pathak Shah's coming-of-age movieDazed in Doon which depicted the story of a boy who is studying at the prestigious Doon School and the life he leads there. The school did not find it amusing to say the least and believed that it spoilt the name and heritage of the school and hence got the film stalled.

Source: ashvinkumar

15. Unfreedom (2015)












The most recent one to join this long list of banned movies in India, Unfreedom is a modern-day thriller which talks about a lesbian love story entangled within an Islamic terrorism-related angle. Bringing together two 'taboos' in one package, the Censor Board could not digest the nudity and the lovemaking scenes between the two protagonists. Reports also suggest that the movie was accused of "igniting unnatural passions" and hence was denied release in India, except for a few states.

Source: teasers

Monday, May 23, 2016

Old man and the river

The boatman was waiting for the high priest’s arrival. Even as a young man the boatman knew the priest well. Now that he is past sixty years, the boatman had to wait for the priest - who was older than him - to go the other bank of the river.

As soon as the head priest arrived at the bank ferry of the river - the boat was kept ready - the boatman came closer and worshipped the priest. The priest stood still and said: “May you be blessed.” 

The high priest was alone. Sediris, the old boatman, untied the boat from the ferry pole and started paddling slowly. It was Sediris who spoke first as he felt it must be the custom. 

Ape hamuduruvo, or bhante, is the term he used to address any priest in the temple. 

“I have not seen you for sometime ape hamuduruwane,” said Sediris. 

“Yes. I had a lot of work in the city school where I teach.” 

Sediris was paddling his boat slowly. This used to be his occupation for the last fifty odd years. He learnt the skill from his father who was also known to the priests in the temple. It used to be the custom to take the priests across the river free of charge. That the priest as well as the boatman knew. 

“Did you have a lot of people crossing the river today?” Asked the priest calmly. 

“Not very much.” Said Sediris. 

The priest knew that Sediris was a knowledgeable, pious and good hearted man. The priest also knew he refrained from drinking liquor and gambling. 

“How are your children? What are they doing now?” Asked the priest. 

“I have a son and a daughter you know. Son is in the security service and daughter is a nurse in the city hospital.” 

“That’s very good.” 

The priest knew that his wife was aching from some sickness. He was about to ask, when Sediris said: 

“Selena is still not recovered fully from the paralytic stroke. But my daughter has managed to get a wheelchair.” 

The priest knew that it’s going to be a long conversation. Gradually they reached the other bank of the river. As soon as the priest got out of the boat, he handed over an envelope containing Rs 100 to the boatman. 

“I can’t accept money ape hamuduruwane.” Said the old boatman. 

“No Sediris spend this money on medicine for your wife. Tell her I will come one day to chant some pirith to her.” 

Tears rolled in Sediris’ eyes as he accepted the money reluctantly. Then he knelt down and worshipped the priest. There were some men and women waiting to go to the other side. They all had hearty chats with the old boatman. They all knew he was a saintly type of a person quite moderate in his charges. He respected the teachers of the village schools and sometimes let them go free of charge. 

He would resume his first boat ride around 6.30 in the morning. Then he would wind off his rides at 7.30 in the evening. But there were exceptional days like poya. He knew the pilgrims have to be taken from one bank to the other on these exceptional days. But he was not tired at all. 

But one fateful day it all came to an end. Some trousered gentlemen from the town had come to cross the river by his boat. 

They had some special instruments like binoculars and measuring rods. They were chatting among themselves regarding the length and breadth of the river. They were also finding a place to erect a foundation stone close to the ferry. The boatman intuitively felt what they were up to. Are they not going to build a great big bridge? 

He came to know it through a schoolteacher who questioned him one day. 

“Sediris don’t you know they are going to build a bridge across the river?” 

“Yes I know it.” 

“Did they ask anything from you?” 

“No they were chatting to each other all the time.” 

“Very soon a bridge would be seen.” 

“Will they build it in a few days?” 

“Oh no it will at least take a few months.” 

“I have to say good bye to all these then.” 

“I don’t think so.” 

“Why?” 

“Most people like to cross the river to go for the temple by your boat. The teacher, he thought, is trying his best to console him. So he kept silent. Day by day the builders came to build the bridge. It will take some time. “It’s time for me to give up everything,” he thought, “my own children may not like me paddling the boat day in day out. Did they not ask me several times to stop all these things? But it was my own wish. I like this river. 

All creatures living here and my friends. They are known to me. Even the crocodiles living in the river know me. They have never done any harm to me any day.” He was brooding on matters he had not thought so far in his life. He felt that a certain thick layer of a block cloned in shrouding his life. Everything is coming to a close, he felt. 

Hello Sediris Ayya, some would say; some other would say hello Sediris mama. Did you see a big bridge is coming on, they would ask and he would keep silent. The voices became quite agonizing. Even the very sight of the bridge coming up was an eyesore to him. 

Then dawned a day when arrangements were made to open the bridge gates ceremoniously. Some authorities in charge said the most fitting person as the guest of honour would be the old boatman Seiris. Then a messenger was sent to get his consent. 

But the old man was missing. 

Some said he had left the village. Some said he is hiding from the public eye. They all felt sorry when the high priest said the old boatman should be given the due credit to all what he had done over the years. 

But the old man was still not to be seen. The river flowed as usual. The boat, tied to the ferry pole, swayed silently.

[TALES ONCE TOLD - Professor Sunanda Mahendra]

Daily News

Saturday, May 21, 2016

සම්බුදු තෙමඟුල සිදු වූ වෙසක්‌ පොහොය අද

සියලු සත්වයෝ දුකින් මිදෙත්වා

සංසාරයේ පිය මැන්නත් 
බොහොම දුර
සන්සුන් කරන්නට බැරි වුණි 
හිතක බර
සම්බුදු දේශනාවෙන් 
හද පහන් කර
එන්නම් සොයා ගෙන හිමියනි 
නිවන් දොර

මිලියන 500 ක්‌ වන ලෝක වාසි බෞද්ධ ජනතාවගේ උතුම්ම දිනය වන වෙසක්‌ පොහොය දිනය අදට යෙදී ඇත. අදට යෙදී ඇත්තේ බුද්ධ වර්ෂයෙන් 2560 වන වෙසක්‌ පොහොය දිනයයි.

Friday, May 20, 2016

ඔබෙන් තොර ලෝකයක් කොයින්දෝ

ආදරය බොළඳ ය. එය පාණ්ඩිත්‍යයෙන් වෙළා දමන්නට හදන හැම විට ම එහි ඇති සෞන්දර්ය ගිලිහී යයි. ආදරය යන මනෝභාවය භද්‍ර යෞවනය තුළ හටගත්ත ද මේ බොළඳ බව නොනැසී පවතී. ඒ නිසා ආදරයට වයස් බේදයක් නොමැත්තා සේම මේ බොළඳ බවට ද වයස් බේදයක් නොමැත.

මට මේ මොහොතේ සිහි වන්නේ මහැදුරු සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ මළගිය ඇත්තෝ නවකතාවේ එක් අවස්ථාවකි. නොරිකෝ අමතක කර කියොතෝවට පැමිණි දෙවෙන්දොරා සංට නොරිකෝ වෙනත් තරුණයකුට පේ‍්‍රම කරන බව ආරංචි වෙයි. දෙවෙන්දොරා සං මැදිවියේ පුද්ගලයකු වුවද මෙහිදී ඔහු හැසිරෙන්නේ කුඩා දරුවකු ලෙසිනි.

“නොරිකෝ එවු සෑම ලිපියක් ම මම පුලුස්සා දැමුවෙමි. රෝම අකුරින් ඈ මට ලියා දුන් ජපන් සින්දු ද මම ඒ ගිනිගොඩට හෙළුයෙමි.”

(මළගිය ඇත්තෝ 83 පිටුව)

ඔබෙන් තොර ලෝකයක්
කොයින්දෝ
ඔබෙන් තොර ගීතයක්
ඔබෙන් තොර හීනයක්
ඔබෙන් තොර මාවතක්
කොයින් දෝ

දකින හැම රූපය ම
ඔබේ රුව සේ පෙනේ
අසන හැම ගීතයක ම
ඔබේ කටහඬ ඇසේ

පියවරෙන් පියවරට
ඔබයි සැරි සරන්නේ
ඇසිපියෙන් ඇසිපියට
ඔබ පමණි සිටින්නේ

ගී පද - සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - වික්ටර් රත්නායක
ගායනය - අබේවර්ධන බාලසූරිය 

නොරිකෝ කෙරෙහි පැවති ළෙන්ගතුකම යළිදු මෝරා වැඩීම හේතුවෙන් දෙවෙන්දොරා සං නැවතත් ඇගේ ඇසුර පැතීමට තීන්දු කරයි. තමා නැවත තෝකියෝවට එන බව දන්වා නොරිකෝට යවන ලිපියේ මේ මැදිවියේ මිනිසා මෙසේ ලියා යවයි.

“ඔබෙන් තොර වූ තෝකියෝ නගරයක් ගැන මම දන්නේ නෑ. තෝකියෝවේ විදී මා ඔබ සමඟ ගිය වීදියි. තෝකියෝවේ කෝපි ශාලා... මා ඔබ සමඟ පැය ගණන් ගත කළ කෝපි ශාලායි... ඔබෙන් තොරවූ තෝකියෝ නගරයක්වත් ජපානයක්වත් මා දන්නේ නෑ...”

(මළගිය ඇත්තෝ 85 පිටුව)

මේ ගීතයෙහි රචකයා ද පාදක කරගන්නේ මේ මනෝභාවය නොවේ ද?

ඔබෙන් තොර ලෝකයක්
කොයින්දෝ...
ඔබෙන් තොර ගීතයක්
ඔබෙන් තොර හීනයක්
කොයින්දෝ

ආලය අන්ධ යැයි ජනපි‍්‍රය ප්‍රකාශයක් පවතී. එහි අරුත වන්නේ පේ‍්‍රම කරන්නට පටන් ගත් විට ලොවේ අන් සියල්ල දෑස් ඉදිරියේ බොඳ වී ගොස් තමා ආලය කරන තැනැත්තා හෝ තැනැත්තියගේ ඡායාව පමණක් දෑස් අග ඉතිරි වන බවයි. එතැන් පටන් මුළු ලෝකය ම ඔහු හෝ ඇය බවට පත්වෙයි.

“දකින හැම රූපය ම
ඔබේ රුව සේ පෙනේ”

සෑම මානව රූපයක් ද සෑම ඡායාරූපයක් ද විටෙක ඇගේ රුව සේ පෙනී යාම පේ‍්‍රම උන්මාදයේ ස්වභාවයයි. ඇතැම් විට මඟ තොට දී වෙනෙකකුට රැවටෙන්නට තරම් මේ උන්මාදය බලවත් වෙයි. මිල්ටන් මල්ලවආරච්චිගේ ඉපැරැණි ගීයක් මට සිහි වෙයි.

“තරහා වනු එපා
ඔබ හා මා කළේ කතා
මාගේ යෙහෙළිය කැයි සිතා
ඔබ ඈ වාගෙයි
අයදි මි මා සමා”

පේ‍්‍රමයේ සුන්දරත්වය රැඳෙන්නේ මේ බොළඳ බව රඳා පවතින තෙක් පමණි. මක් නිසාද එය අතිශයින් සියුම් භාවමය සිතිවිල්ලක් බැවිනි.

මම නැවතත් මගේ ගැටවර වියට පිය නඟමි. මා එකල මරදාන පන්සල පාරේ නිවසක උඩු මහලේ නේවාසිකව සිටියෙමි. මා සමඟ සිටි මිතුරා පාසල් යුවතියක් කෙරෙහි ආකර්ෂණය වී සිටියේ ය. (ඒ යුවතිය ඒ ගැන දැන සිටියේ නැත) ගෝතමී බාලිකාවේ ඉගෙනුම ලැබු ඇය අප නේවාසිකාගාරය ඉදිරියේ ඇති පාරෙන් උදෑසන ගමන් කරන්නී ය. මේ යුවතිය දකින තුරු උඩු මහලේ ජනේලය අසලට වී බලා සිටීමට ඔහු මාව ද කැඳවා ගනී. දහසක් යුවතියන් පාරේ ගමන් කරද්දී ඔහු තම සිත බැඳි යුවතිය යැයි වෙනත් යුවතියකට රැවටෙන අවස්ථා අප්‍රමාණ ය. ඔහු පමණක් නොව ජීවිතයේ අවස්ථා කීපයක දීම මම ද මෙය විඳ ඇත්තෙමි.

“අසන හැම ගීයක ම
ඔබේ කට හඬ ඇසේ”

කවියක ගීතයක සැබෑ අරුත් වැටහෙන්නට පටන් ගන්නේ ආලය කරන්නට පටන්ගත් විට ය. ඇතැම් කව් ගී හි කවදාවත් නොදකින රසයක් එවිට දැනෙන්නට ඇසෙන්නට පටන් ගනී. එවිට තමාට ම ඇසෙන ගීතය පේ‍්‍රමවන්තයන් ගේ ආත්මය බවට පත්වෙයි. එවකට මිල්ටන් හා ජෝති ගී ගයන විට ඇතැම් යුවතියෝ ක්ලාන්ත ව ඇද වැටෙති. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව ඔවුන්ගේ ජීවිතවල ගැඹුරු ම තැන් ස්පර්ශ කිරීමට, ඒ පදමාලා වලටත්, තනු නිර්මාණවලටත්, ගායකයන්ගේ හඬටත් හැකියාව පැවති බැවිනි.

පියවරෙන් පියවරට
ඔබයි සැරිසරන්නේ
ඇසිපියෙන් ඇසිපියට
ඔබ පමණි සිටින්නේ

රචකයා තම ප්‍රකාශය නැවත වරක් පුනරුක්තියෙන් යුතුව ඉදිරිපත් කරයි. තම නෙත් දෙකෙන් කුමන දෙයක් දුටුව ද පේ‍්‍රමවන්තයෝ, පේ‍්‍රමවන්තියෝ යටි මනසෙන් නිරන්තරයෙන් තමන්ට ළෙන්ගත වූවෝ ම දකිති. එය පේ‍්‍රමයේ ස්වභාවයයි.

ස්ත්‍රී පුරුෂ පේ‍්‍රමය වූ කලී යථාර්ථවාදී සිද්ධාන්තයක් නොව රොමෑන්ටික් සිද්ධාන්තයකි. යථාර්ථවාදයට ළං වෙද්දී එහි ඇති රමණීය බව විනාශ වෙයි. පේ‍්‍රමයේ පැවැත්මට සමාජ ආර්ථික දේශපාලන හා සංස්කෘතික පසුබිම බලපාන බව සත්‍යයකි. එහෙත් පේ‍්‍රමය හට ගැනීමට මේ කිසිදු පසුබිමක් බල නොපායි. සාලිය අශෝකමාලාට පෙම් කළේත්, උද්දාල බ්‍රාහ්මණයා, ස්වර්ණතිලකාට පෙම් කළේත් ඒ සමාජ ආර්ථික දේශපාලන පසුබිම මත හිඳ නොවේ. කණවේර ජාතකයේ, සිටු මැති ඇමැතිවරුන්ගේ විවාහ යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප කරන “සාමා” නමැති ගණිකාවගේ පේ‍්‍රමය දිනාගන්නේ සොර දෙටුවෙකි.

පේ‍්‍රමයේ සෞන්දර්යය බොහෝ විට විනාශ වන්නේ අති පණ්ඩිත සාහිත්‍යකරුවන්ගේ හා විචාරකයන් ගේ අධික මානාධික බව හේතුවෙනි. ඔවුහු අති පණ්ඩිත අරුත් පේ‍්‍රමයට ආරෝපණය කිරීමට තැත් කරති. තම වාග් කෝෂයේ ඇති හරබර යෙදුම් පේ‍්‍රමය අර්ථ දැක්වීමට යොදා ගනිති. එහෙත් ඔවුහු පේ‍්‍රම කරන විට කුඩා දරුවන් සේ පේ‍්‍රම කරති. පේ‍්‍රමය පාදක කොටගත් නිර්මාණ විචාරයට හසු කරද්දි නැවතත් පුහුමානයක් හිසට ආරූඪ කර ගනිති. ලංකාවේ සුන්දර පේ‍්‍රම ගීත බොහෝමයක් ම නිසි ඇගැයීමට ලක්වී නොමැත්තේ මේ බක පණ්ඩිතයන් නිසා ය. අවාසනාවට බොහෝ කලාකරුවෝ මොවුන්ට බිය වෙති.

“නැත ලොවේ අන් රසඳුනා
ආදරේ සේ සුවදෙනා”

ඒ සරච්චන්ද්‍රයන් පේ‍්‍රමය දුටු ආකාරයයි. විටෙක පේ‍්‍රමය රාගය සමඟ බැඳෙයි. විටෙක එය රාගයෙන් දුරස් වෙයි. අපි කිසිවෙක් රහත්භාවය ලැබුවෝ නොවෙති. එබැවින් අපි සදා පේ‍්‍රම කරන්නෙමු. එතෙක් දකින හැම රූපයම අසන හැම ගීයක ම පේ‍්‍රමය පවතිනු ඇත.

ධම්මික බණ්ඩාර

Tuesday, May 17, 2016

අපි ආයෙත් හමු නොවුණා නම් "ඉස්සර දවසක මිය ගිය සෙනෙහස..."

දෛවය පුදුමාකාර ය. නොසිතන මොහොතක කලින් නොදන්වා ම අපට කෙනකු මුණගස්වයි. ආදරණීය බැඳීම් ඇති කරවයි. යළිත් කිසිවකුට නොදන්වා ඒ බැඳීම් සියල්ල බිඳදමා එකිනෙකා දුරස්කර දමයි. ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් නැමැති අපූරු රචකයා ඒ ගැන මෙසේ සඳහන් කරයි.

"දෛවයෝගයකින් නොවේදෝ

හමුවුණේ අප හමුවුණේ

දෛවයේ සරදම් ලබන්නට

කිම මෙසේ අප හමුවුණේ"

(ගායනය වික්ටර් රත්නායක)

දෛවයේ වරදින් හෝ අන් කවර හේතුවකින් හෝ බිඳ වැටුණු ආදර සබඳතා තුළින් ඇතැම් විට දෙදෙනා ම දුක් විඳිති. ඇතැම්විට එකකු පමණක් දුක් විඳියි. මේ සියල්ල සාමාන්‍යයෙන් නිතර අපට දක්නට ලැබෙන සිදුවීම් ය.

එහෙත් දෛවය ඇතැම්විට ඉතා අසාධාරණ ලෙස කටයුතු කරන අවස්ථා දක්නට හැකිය. අජන්තා රණසිංහයන් පසුබිම් කරගෙන ඇත්තේ එබඳු දෛවයේ කුරිරු සරදමකි.

"අපි ආයෙත් හමු නොවුණා නම්

ඉස්සර දවසක මිය ගිය සෙනෙහස

යළි ඉපදි මා හද හඬවන්නට

අපි ආයෙත් හමු නොවුණා නම්"

මෙහිදී අපට මුණ ගැසෙන්නේ පරාජිත පෙම්වතෙකි. ඔහු වරෙක ප්‍රේමයෙන් පරාජිතයකු බවට පත්වුවද කාලයාගේ ඇවෑමෙන් අසීරුවෙන් හිත හදා ගනියි. බොහෝ හිත් වේදනා පහකර දැමීමට කාලය තරම් ඔසුවක් තවත් නොමැත. ඔහුගේ සිතේ තැළුණු රිදුණු තැන් සුවපත් කර කාලය විසින් මේ පුද්ගලයාගේ අඳුරු අතීතය වල දමා තිබිණි.

පරාජිත ප්‍රේමය පමණක් නොව තමා ආකර්ෂණය වූ සොඳුරු රූ සපුව පවා කාලය විසින් මකා දමමින් තිබිණි. එහෙත් නොසිතූ නොපැතූ මොහොතක, ඔහුට ඇය යළිත් මුණ ගැසෙයි. අසීරුවෙන් යටපත් කරගෙන සිටි සියලු හැඟීම් යළිත් ඇය දර්ශනය වීමත් සමඟ ඉස්මතු වෙයි. සුවපත් වී තිබුණු තුවාලය යළිඳු පෑරෙයි.

මේ කතකයා පවසන්නේ විරහ වේදනාව ඇය අඳුනාගෙන නොමැති බවයි. තම ආදරයට පිටුපා කලකට පෙර ඈත් වී ගිය ඇය කිසිදා විරහ වේදනාව නාඳුනන බවත් එය අඳුනන්නේ තමා පමණක් බව ඔහු ප්‍රකාශ කරයි. දෛවය කෙතරම් කුරිරු වීද යත් එකම විරහ වේදනාව ඔහුට දෙවරක් විඳින්නට සිදුවෙයි.

"ඔබ නාඳුනනා විරහ වේදනා

පෙරදා වින්දේ මා පමණයි

හුඟ කලකින් හමුවී සෝ ළතැවුල්

අදත් විඳින්නේ් මා පමණයි"

පදමාලාව සරල වුවද මේ මඟින් විවරණය වන මිනිස් හැඟීම් පිළිබඳ කතාන්දරය ඉතා ගැඹුරු ය. මක්නිසාද ආදරය තරම් හදවත් කම්පනය කරවන සංකීර්ණ හැඟීමක් තවත් නොමැති බැවිනි. ඔහු ඇයට ආදරය කරන්නට පටන් ගත්දා සිට සිහින දකින්නට පටන්ගන්නට ඇත. ඔහු තම අනාගතය පිළිබඳ ව සියලු සැලසුම් සකස් කරන්නට ඇත්තේ ඇය මුල් කරගෙන ය. ලෝකය ම ඔවුන් ගේ් සබඳකම දැන සිටින්නට ඇත. එහෙත් ඒ සියල්, ම ආයාසයෙන් අමතක කර දමමින් සිටින මොහොතක ඔහු වඩාත් ම ආදරය කරන රුව නැවතත් දර්ශනය වීම ඔහු තුළ විශාල කැලඹීමක් ඇති කිරීම සාධාරණ ය.

මට මගේ භද්‍ර යෞවනය සිහිවෙයි. කලකට ඉහත එක්තරා යුවතියක කෙරෙහි මම වැඩි ඇල්මක් දක්වමින් සිටියෙමි. එය ප්‍රේම සබඳකමක් තරම් දුරදිග නොගිය ද ඇගේ දසුන මට ඉතා ප්‍රියවිය. මා උදෑසන අවදිවන්නේ ඇගේ රුව දෑසේ ඇඳගනිමින. නින්දට යන්නේ ද ඈ පිළිබඳ ආදරණීය සිතුවිලි සමඟයි. එහෙත් යම් හේතු රාශියක් නිසා ඇයට සමීප වීමේ හැකියාවක් මට නොතිබිණි. එහෙත් ඇය දැකීමෙන් ද ඈ සමඟ කතා කිරීමෙන් ද මම මහත් ආස්වාදයක් ලැබුවෙමි. හිටි හැටියේ ම දුර පළාතකට වෙන්වයාම නිසා ඈ මගෙන් දුරස් විය. ප්‍රේම සබඳතාවක් නොමැති ව වුවද ඒ දුරස්වීමෙන්ලද වේදනාව මට තාමත් හොඳින් මතක ය. මුල් දින කිහිපයේ මට දැනුණේ විශාල ගලක් මගේ හදවත තුළ සිරවී තිබෙන්නාක් මෙනි. මගේ සටහන් පොතක මහගම සේකරයන් ගේ් කවියක් මම ලියා තැබීම.

"අරුණෝදයේ ළා හිරු රැස් 

මත නටන

පිණි බිඳුවක් ලෙසින් ඔබ මට 

මුණ ගැසිණ

දැඩි හිරු රැසින් මිරිකෙන්නට 

පෙර නිවෙන

පිණි බිඳුවක් ලෙසින් ඔබ 

අහසට නැගිණ"

(මහගම සේකර)

මෙවැනි කවි කීපයක් ම සටහන් පොත් අතර ලියා තැබුවා මට මතක ය. එහෙත් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් ටිකින් ටික මා තුළ පැවැති වේදනාව තුරන්වන්නට විය.

මේ සියල්ල ම අමතක වෙමින් සිටියදී වරෙක ඇය හදිසියේ ම දර්ශනය විය. පසු ව නිරන්තරයෙන් ඇස දකින අඩවියකට ඇය පැමිණ තිබිණි. පැරණි වේදනාව මා තුළ වෙනදාටත් වඩා වැඩියෙන් මතුවන්නට විය. එක්තරා රාත්‍රියක මම ඒ වේදනාව පත් ඉරුවක කුරුටු ගෑවෙමි.

පසු ව එය අමරසිරි පීරිස් විසින් ගායනා කරන ලදී. 

"ඔබ ආයෙමත් ඇවිදින්

හිත හදාගත්තා විතරයි

ඔබ ආයෙමත් ඇවිදින්”

උන්නු දා පෙර අත පොවන්නට

බැරි දුරින්

නින්ද මට නැති දවස් තිබුණද 

කොයි තරම්

ඔබ නොදැක සිටි දිගු කාලයේ

නෙත කඳුළු මැකුණා විතරමයි

ඔබ ආයෙමත් ඇවිදින්..."

හමුවීම් හා වෙන්වීම් වල ස්වභාවය එයයි. ඒ රිදෙන තැන් සොයා යාමට මේ ගීතයේ රචකයා මැනැවින් සමත්වෙයි. රිදෙන තැන් පහසුවෙන් සොයාගත හැකිවන්නේ ඒ රිදුම් වලින් තැළුණු හිත් ඇති මිනිසුන්ට ය. එවිට එය කාටත් සමීප විය හැකි අව්‍යාජ නිර්මාණයක් බවට පත්වෙයි. ඒ අව්‍යාජත්වය මේ නිර්මාණයේ මනා ව ගැබ් ව පවතී. මේ හමුවීම තමන්ට කෙතරම් වේදනාවක් ද යන්න රචකයා තම නිර්මාණය අවසන් කරන ආකාරයෙන් පැහැදිලි වෙයි.

"සමුගන්නට නම් අහිමි ආදරෙන්

ආයෙත් ඇයි අප හමුවන්නේ

ආදරයේ කඳුළෙන් මිය යන්නද

ජීවිත ඉරණම විසඳෙන්නේ..."

කෙතරම් මේ සොඳුරු දර්ශනය ඇසට ගැටුණ ද, ආදරය අහිමි නම් මේ හමුවීම් වල අරුතක් නොමැති බව රචකයා දැනුවත් කරයි. එසේම ඔහු පවසන්නේ ආදරයේ කඳුළෙන් ම මියයාම, තම ජීවිතයේ ඉරණම බවයි. දෛවය දිගින්දිගට ම තමාට දඬුවම් දීම නිසා ඔහු ගේ් හදවත තදින් පැරී ඇති බව ඉතා හොඳින් පැහැදිලි වෙයි.

එක්තරා රුසියානු කෙටිකතාවක් මට මේ මොහොතේ දී සිහිපත් වෙයි. එනම් ඇලෙක්සැන්ඩර් කුප්‍රින් නම් වූ ලේඛකයාගේ "රන්මිණි වැල්ල" නැමැති කෙටිකතාවයි. මෙහි ප්‍රධාන චරිතය මිය යන්නේ ආදරයේ කඳුළෙනි. විවාහක ස්ත්‍රියකට තම සිතින් ආලය කරන ඔහු ඇගේ සෑම උපන්දිනයකදීම ඇයට වටිනා ත්‍යාගයක් තැපැල් කර යවයි. ඇය කෙදිනක හෝ ඔහු දැක නොමැත. ඇගේ සැමියා වරෙක ඔහු සොයා ගොස් තර්ජනය කරයි.

එහෙත් මේ නොදුටු පුද්ගලයා සොයාගෙන යන්නට ඇය තීරණය කරයි. ඇය ඔහු සොයා ගන්නා විට ඔහු මිය ගොසිනි. එහෙත් ගැහැනියක් ඔහු සොයා පැමිණිය හොත් ඇයට දෙන ලෙසට ලිපියක් ඔහු නිවසේ අයිතිකරුට දී තිබිණි. ඒ ලිපියේ තිබුණේ මහා සංගීතඥ බිතෝවන් ගේ සංගීත ඛණ්ඩයක ස්වර ප්‍රස්තාරයකි. තමා තුළ ඇයට තිබූ ආදරය හඳුනාගන්නට නම් ඒ සංගීත ඛණ්ඩය පියානෝවකින් වාදනය කරවා ගන්නා ලෙස ඔහු ඉල්ලා සිට තිබිණි. ආදරය එවැනි පුදුමාකාර හැඟීම්වලින් සමන්විත ය.

මේ ගීතය ගැයෙන්නාවූ හඬ ශ්‍රී ලංකා ගායන ක්ෂේත්‍රයට සුවිශේෂ වූ හඬකි. එසේම ඔහු සුවිශේෂ කලාකරුවෙකි. ගීත රචනය, තනු නිර්මාණය හා ගායනය යන සෑම ක්ෂේත්‍රයක් තුළ ම විහිදී ගිය පුළුල් ප්‍රතිභාවක් ජයමහ සතු ව පවතී.

"සැඳෑ අඳුර ලොව ගලන වෙලාවට" වැනි නිර්මාණයක් හැදෑරීම ඒ සඳහා ප්‍රමාණවත් ය.

ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහයන්ගේ පදමාලාව වත්මන් ගීත නිබන්ධකයන්ට නිහඬ උපදේශ ගණනාවක් සපයයි. ගීත පදමාලාවක් යනු වචන ගොඩක් නොව සංක්ෂිප්ත පබැඳුමක් බව ඔහු අපට ප්‍රදර්ශනය කර තිබේ.

විරහ වේදනාව පිළිබඳ හෙට දවසේත් අප්‍රමාණ නිර්මාණ බිහිවනු ඇත. මේ ලියන මොහොතේ ද, කොතැනක හෝ කවියකු ආදරයේ විරහ වේදනාව පත් ඉරුවක කුරුටු ගාමින් සිටිනු ඇත. එසේ ම කවුරුන් හෝ ඒ වේදනාව අත්විඳිමින් සිටිනු ඇත. සෝමතිලක ජයමහගේ මේ ගීතය ගුවනින් ප්‍රචාරය වන මොහොතක එය සවන් වැකෙන හදවතක්, ආදරය මිහිරි වේදනාවක් බව වඩාත් හොඳින් පසක් කරගනු ඇත. ඔහුගේ මිහිරි වේදනාව මම ද ඔවුන් සමඟින් විඳ ගනිමි.

Saturday, April 30, 2016

විසිරුනු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි "විසිරුනු පෙති යලි මලක් නොවේ නැගණි..."

ලංකාව වනාහි දැඩි සංස්කෘතික මතධාරීන්ගෙන් ගහන වූ ආගම මුල් කොටගත් දැඩි සම්ප්‍රදායානූකූල ජනතාවක් වෙසෙන රටකි. ආසියානුකරයේ බොහෝ රටවල් වලට පොදු වූ මේ සාමාජීය වටපිටාව ලංකාව සඳහා වලංගු වන්නේ දුරාතීතයේ සිටමයි. මෙවන් සංස්කෘතික වටපිටාවක වෙසෙන ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාව සඳහා සමාජය තුල හිමිව ඇත්තේ ඉතාම සුවිශේෂි ස්ථානයකි. එම තත්වය බොහෝවිට ලාංකීය කාන්තාවට ආවාසිදායක තත්වයක් උදා කලද, වර්ථමානය වනවිට එම තත්වය තරමක් පහවෙමින් පැවතියද, තවමත් බටහිර කාන්තාවට හිමි නිදහස ලාංකීය කාන්තාවට ඉමහත් දුරකින් පවතී.

තවමත් කොල්ලන් හත් පඳුරේම ලැග ගෙදර ආවත් නාවා මයේ පුතේ කියා ගෙට ගන්නා සමාජයක ගැහැණු ළමයෙකුගේ ඉතාම කුඩා වරදකදී පවා ඇය හත් පඳුරියක ලෙස හංවඩු ගැසීමට දෙවරක් නොසිතයි. එවන් පසුබිමක් තුල ලාංකීය සමාජයේ දූෂණයට ලක් වූ කාන්තාවකගේ ඉරණමද ඊට කිසිසේත්ම දෙවනි නොවේ. අද ඔබවෙත ගෙන එන ගී සංවේදනාව, විචාරය එවන් ප්‍රස්තුතයකට ආනුව නිර්මාණය වූ ඉතාම අගනා ගීතයකි.

ජීවිතයේ කුමන හෝ අසව්ථාවක ඔබගේ සොයුරියක්, හිතවතියක් මේ තත්වයට පත්ව තිබෙනවානම් එවන් අවථාවක ඇය මුහුණ දෙන දැඩි ඛේදනීය තත්වය පිළිබඳ ඔබට හොඳ අවබෝධයක් පවතිනු ඇත. දූෂණයට ලක්වූ අහිංසකාවියකට මෙවන් රටක් ඉන් ඉදිරියට අනාගතයක් ඇත්නම් ඒ ඉතාම කලාතුරකිනි. බොහෝ අවස්ථාවල තමන්ට සිදුවූ අභාග්‍ය හොර රහසේම සඟවා ගැනීමට ඇය පෙළඹෙනුයේ තමන්ගේ ආත්ම ගරුත්වය සහ අනාගතය ආරක්ෂාකරගැනීමේ අරමුණෙනි. මෙවන් දියණියන් මේ සමාජයේ කොතෙකුත් ඉන්නවාට සැකනැත. එසේ ලොවෙන් සඟවා සිටියද, ඈ පතිකුලයට යන යම් දිනෙක ඇයට මහත්වූ ප්‍රශ්න රාශියකට මුහුණදීමට සිදුවන්නේ ගතානුගතික සම්ප්‍රදායෙන් ලංකාවේ මිනිස් ඔලු ගෙඩි පිරී ඉතිරී ඇතිහෙයිනි. එය එසේ නොවුනද, නොඉඳුල් කෙල්ලෙක් ලබාගන්න කවුරු උනත් කැමතියි. බෝධිසත්ව පෙම්වතෙකු මිස, වෙනත් අයෙකු කුමනාකාරයකින් හෝ කිළිටි වූ යුවතියක ලබා ගැනීමට අකමැති සමාජයක එවන් තත්වයකට මුහුණදුන් යුවතියකගේ ඉරණම කෙතරම් සෝචනීයදැයි ඔබට සිතාගත හැකිවනු ඇත.

මේ නිසා මෙවන් අවස්ථාවකදී නීතියේ පිළිසරණ පතා වරදකරුවන්ට නිසි දඬුවම් ලබා දීමට ඉදිරිපත්වන යුවතියන් ඉතම දුලබයි. ඇතැම් විට කුඩා කලම මෙවැනි අතවරයන්ට මුහුණපාන යුවතියන් තමන්ගේ මුලු මහත් අනාගතයම අඳුරුකරගන්නේ ඉතාම ඛේදනීය අයුරින්ය. එවන් බොහෝ දෙනා අවසානයේ තමන්ගේ සිරුර විකුණාදැමීමේ තත්වයට පත්වෙති.

කෙසේ වුවද ගීතය මඟින් නිරූපණය කෙරෙනුයේ එවැනි අවසනාවන්ත තත්වයකට මුහුණ දී නීතියේ පිළිසරණ මතා ආ යුවතියක් සම්බන්ධයෙනි.

ගීතය ගලාගෙන යනුයේ දයාබර සොහොයුරෙකු නැඟණියකට කරන ආමන්ත්‍රණයක ස්වභාවයෙනි.

"විසුරුණු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි
ඒ පෙති එක්‌ කර මලක්‌ සොයන බොලදී
සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමි
විසුරුනු පෙති යලි මලක්‌ නොවෙයි නැගණි..."

මුලුමහත් සිද්ධි දාමයක්ම ගීතයේ මුල් කොටසින්ම ඉතාම කදිමෙට ඉදිරිපත් කරනුයේ, ගීතයේ නිර්මාතෘ වරයාවන බන්දුල නානායක්කාරවසම් නම් ප්‍රවීණ රචකයාගෙ ප්‍රතිභාව මනාව සපථ කරමිනි.

ඇය ඇගේ ජීවිතයේ කාන්තාවකට විඳිය හැකි අමිහිරිම දේ විඳ ඇත. මගේ නෙත්මානයේ මට මැවී පෙනෙනුයේ, හැඬූ කඳුලින් පිස්සියක මෙන් කල්ගතකරන, පාපතරයෙකු අතින් කිළිටිවී ගිය අවිහිංසක යුවතියකගේ මලාන්ක මුහුණයි. ඇය තමන්ට අහිමි වී ගිය උත්තරීතර පවිත්‍රත්වය යළි සොයමින් සිටී.

ඇය එය සොයමින් හඬමින් ඇවිදයයි. පොලීසියේ පිහිට පතයි. උසාවියෙන් යුක්තිය බලාපොරොත්තුවෙයි. කෙලිදෙලින් සැහැල්ලුවෙන් කාලය ගතකල කුඩා ඇය, අද ගැහැණියකවී කිසිදා පය නොතැබූ උසාවි බිමක සිට ජීවිතයා ඉල්ලා හඬා වැටේ. අනාගතය උදෙසා ඉකිගසයි. නමුදු ඇත්තෙන්ම මේ සමාඅජය ඇයට ඒ දේවල් යළි ලබා දීමට සූදානමින් සිටීද? ඇයට ඇගේ අනාගතය, පවිත්‍රත්වය මේ උසාවියෙන් ලැබෙයිද. ඒසේ ලැබෙනු කෙසේ වෙතත් උසාවියේ නීතීඥයන් අබිමුව ඇය දෙවන වතාවටත් දූෂණය වෙයි. ගොරහැඩි තිරිසන් පපුවකට ඈ හිර වූ මොහොතේ පටන් ඒ පිසාචයාගේ පහත් නරුම ආසාවන් සංසිඳෙන තුරු ඇය මුහුණ දුන් කාලකණ්නි අත්දැකීම ඈට යලි යලිත් හඬගා ලෝකෙටම ඇසෙන්නට පැවසීමට සිදුවේ.

සල්ලිවලට හෘද සාක්ෂිය විකුණගෙන කන විත්තියේ උගත් නීතීඥ මහතුන් නැවත වරක් ඇයව ප්‍රසිද්ධියේ නිරුවත් කොට දමනු ඇත. අවසානයේ වරද කරුවන් නීතියේ රැහැනට හසුවුවද, ඇයට අහිමි වූ ඇගේ ජීවිතය ඇයට යලි ලබා දීමට උසාවියකට හැකිවනු ඇතිද? රචකයා පවසන්නේ එයයි. ඒ සඳහා ඔහු ඉතාම කදිම උදාහරණයක් ලබා දී ඇත. අලංකාරව පිපි මලක පෙති තලා පොඩිකර කඩා දැමූ පසු ඒ මල යලි පෙර තිබූ පරිදිම සකස් කරන්න බැහැ. ඉතින් මෙ අහිංසකාවිය කරන්න හදන්නෙ එයයි. තමන්ගෙ විසිරුණු ජීවිතය, අනාගතය, යලි මලක් කරන්නයි ඇගේ උත්සාහය. නමුත් ඇයට සාර්ථක වීමට නොහැකියි. ඒ වෙනුවට සමහරවිට ම්තැලුණු මලද නටුවෙන්ම ගැලවී මිලන වී යාමටද හැකිවේ.

ඉතින් ඇගේ මේ උත්සාහයේ නිශ්ඵල බවයි රචකයා ඈට මේ ආදරයෙන් කියල දෙන්නෙ. මේ කරන්නෙ විහිළුවක්වත් සරදමක්වත් නෙවෙයි, නමුත් පවතින ලෝක ස්ව්හාවයයි ඔහු ඇයට මෙසේ දයාබරව විස්තර කරන්නෙ.

දියණියක විසින් උගත යුතුම, සමාජයේ තිබෙන තවත් එක් කාරණයක් ගීතයේ ඊළඟ පදපෙලෙන් කියවෙනවා. අපූරු උපමා රූපක භාවිතා කරල එය රසික හදවත් තුලට සංගීතයවත්ව සම්ප්‍රේශණ්ය කරන්න යොදල තිබෙන පදමාලාවනම් අති විශිෂ්ඨයි.

"වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත්
වෙරලට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදො
බදට පියපත් යුවලක්‌ ලැබුනත්
අහසේ දෙකෙලවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ..."

මෙහි වෙරළට උපමා කොට ඇත්තේ මේ යුවතියගේ යොවුන් ජීවිතයයි. රළ පෙල යනු කිසිදු අරමුණක් හෝ ස්ථීරත්වයක් නොමැතිව ඉබාගාතේ යන මෙවැනි ජීවිත බිලිගැනීමට මාන බලන දඩ බලු රංචුවයි.

ඉතින් මේ වෙරළ කරා එන රළ පෙල වෙරළ විසින් කිසිදු විචාරයකින් තොරව ආදරයෙන් වැළඳගත්තද, මේ රළ පෙලේ අතීතයවත්, ගමන් ඇරඹුනු තැනවත් මීට කලින් නතර උන තැන්වත් මේ අහිංසක වෙරළ දන්නෙ නෑනෙ. එත් එක්කම කවදාවත් වෙරළට රැල්ල හොයාගෙන රැල්ල එක්ක යන්නත් බෑ. ඒ දියඹ දකින්නත් බෑ. ඒ කියන්නෙ තමන් වෙත එන මිනිස් වෙස් ගත් තිරිසනුන් ගැන අඳුනගන්න තරම් මේ යුවතියටහැකියාවක් නෑ කියනෙකයි.

ඒ වගේම මේ කිරිල්ලිට ඉගිල්ලෙන් සොබාදහමෙන් පියාපත් ලැබුනද, ලෝකයේ දෙකලවර කිසිදින ඇයට අභිනික්මන් කල නොහැකිවනු ඇත.

පෙර කොටස් දෙක මෙන්ම ගීතයේ අවසාන කොටසද ඉතාම කදිම උදාහරණ රැසක් සමඟින් බන්දුල නානායක්කාර මහතා විසින් ලබා දී ඇත.
ලොවේ දසත බඹරු පියමනිනවා. විවිධ මල් උයන්වල නවාතැන් ගන්නවා. මල් නොතලා රොන් අරන් යනවා, සමහර විට මල් තලා පොඩිකර විනාස කර රොන් ලබා ගන්නවා. ඒත් එහෙම කරන බඹරුන්ට කවුරුත් මොකුත්ම නොකීවද, අහිංසක මල් ගොමුවටනම් එල්ලවන අපහාස, උපහාස කෙලවරක් නොමැතිවනු ඇත.

ගීතයේ අවසානයත් සමඟ සියලු දයාබර සොයුරියන්ට, යෙහෙලියන්ට පොදුවේ ඉතාම හොඳ උපදේශයක් ලබා දීමට මෙතුමා මේ ගීය යොදාගන්නවා.

"බඹරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත්
අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ
මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින්
නුඹේ සුසුම් ගිනි බොල් අහසම නොවෙදෝ..."

කෙසේ හෝ, සමස්ථයක් ලෙස බැලූ පසු කෙටියෙන්ම ගීතයෙන් කියවෙන අර්ථය වනුයේ, දයාබර නංගියේ උඩ බලාගෙන කෙලගහන්න එපා කියනෙකයි. නමුත් බුද්ධියට ඉඩදී නුවණින් විමසූ කල මෙම ගීතය සමඟ එකඟ වෙන්න බැරිවුනත් සමාජයේ තවත් අහිංසක බිල්ලක් ගැනීමට පෙර අපි එවන් පාපතරයන් සමාජෙන් තුරන් කිරීමට හැකිනම් එයයි ඇත්තෙන්ම වටිනාකම.

වැරදි කාරයා වසර කිහිපයකින් නැවත සමජ ගත වනු ඇත. නමුදු ඔහු නිසා ජීවිතය විනාශ වූ මෙම යුවතියන්ට ජීවිත කාලය පුරාම සුසුම්ලමින් හිඳීමට වනු ඇත.

කෙසේ වුවද, ස්ත්‍රී දූෂකයාන් පිළිබඳ මාගෙ පුද්ගලික මතයනම් පැහැදිලිව සාක්ෂි සාධක සහිතව ඔප්පුවෙන මෙවැනි පාපතර වැරදිකරුවන් හට කිසිදු සමාවකින් තොරව මරණ දඬුවම ලබා දිය යුතු බවයි. මක් නිසාද ඔහු මේ තත්වයට පත්ව සිටින්නේ, අවිහිංසක තරුණ ජීවිතයක් මරා දැමීමෙනි.

එවැන්නෙකුට සමාවක් හිමි නොවිය යුතුමයි. එවැන්නන් මේ සමාජය ටුල නොසිටියම යුතු අයයි.

කෙසේ හෝ නානායක්කාරවසම්ගේ මෙම විශිෂ්ඨ පදරචනය රෝහණ වීරසිංහයන් විසින් අපූරු ගීතයක් බවට පෙරලද්දී එම ගීතයට ජීවය ලබා දෙන අතුල අධිකාරිගේ ලයාන්විත හඬ මාධූර්ය අප හදවත් ප්‍රකම්පනය කරනුයේ පුදුමාකාර ලෙසිනි. දයාබර නැගෙණියකට දයාබර සොහොයුරෙකුගේ සෙනෙහබර, අවවාදාත්මක ආමන්ත්‍රණය ගීය පුරා ඉතාම සංවේදීව රැකගැනීමට ඔහු සමත්වී ඇත.

විසිරුනු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි
ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලඳි
සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමි
විසිරුනු පෙති යලි මලක් නොවේ නැගණි

වෙරළ සොයා රළ පෙළ දිව ආවත්
වෙරළට කිසිදා දියඹ දකිනු හැකිදෝ
බඳට පියාපත් යුවලක් ලැබුනත්
අහසේ දෙකලවර නුඹට දිනනු හැකිදෝ

බඹරුන් පසුපස මල් දිව නොගියත්
අවමන් වින්දේ මල් කුලයම නොවෙදෝ
මෙදහම් නුවණින් නුඹ නොදුටුවොතින්
නුඹේ සුසුම් ගිනි බොල් අහසම නොවෙදෝ

පද රචනය : බන්දුල නානායක්කාරවසම්
ගායනය : අතුල අධිකාරි
සංගීතය : රෝහණ වීරසිංහ


Wednesday, April 27, 2016

Staph in your sinks

Antibacterial soap has a dirty little secret... it contains chemicals that increase the risk of infection, disrupt hormones, cause cancer, liver fibrosis and more.

But, fortunately for you, the secret's out. Mounds of research has surfaced in recent years confirming the dangers of this common household product that most people use countless times per day.

The ingredients that make antibacterial soap one of the greatest household health hazards are the chemicals triclosan and triclocarban.

Triclosan, which can be absorbed through the skin or ingested orally, has become pervasive in many people's bodies, having shown up in their urine, blood, breast milk and snot. To break it down in a more specific - and disturbing - way, triclosan has been found in the breast milk of 97 per cent of lactating women and 75 per cent of people's urine.

So the chances you've been contaminated are pretty good.

What's even more disturbing is that a 2014 study conducted by the University of Michigan found that if you do happen to have triclosan in your snot, you also have a 50 per cent greater chance of having the 'Staphylococcus aureus' bacteria in your nose... you know, the bacteria that causes potentially deadly staph infections.

Another study published in 2014 found that mice exposed to triclosan over six months (which would equate to 18 years for us humans) were more likely to get liver tumours... and larger tumours at that.

That's because triclosan causes liver toxicity and liver fibrosis, which eventually lead to cancer.

The most recent research on antibacterial soap shows that rats exposed to triclocarban pass it along to their young through their breast milk, and it messes with their babies' gut microbiota. Nursing pups exposed to the chemical had significantly less beneficial bacteria in their gut than pups who weren't exposed.

By now, you are probably well aware of the impact your gut health has on your overall health. If your body was a coal mine, your gut health would be the canary. And the chemicals in antibacterial soap would be the carbon monoxide that kills this canary (and eventually kills you if you don't heed the warning).

But these chemicals aren't only found in antibacterial soap.

Easy Health Options

Monday, April 18, 2016

ලොව හොඳම නිදන කාමර ආකෘති

සුවදායී නින්දකටත්, මනස සැහැල්ලුවෙන් තබා ගැනීමටත් කදිම ස්ථානය නිදන කාමරයයි. නිවහනෙහි හොඳ ම ස්ථානය වන්නේ ද එම ස්ථානයයි. ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් විසින් ලෝකයේ හොඳම නිදන කාමර ආකෘති දහයක් පිළිබඳහඳුන්වා දී තිබෙනවා.

1. ග්‍රීන් සනී නිදන කාමරය( Green Sunny Bedroom)

මේ නිදන කාමරයෙහි මූලික වර්ණ ලෙස කොළ පැහැය සහ සුදු පැහැය දැකගත හැකි යි. එහෙත් මෙහි අන්තර්ගත කොළ පැහැය විවිධ අනු වර්ණ ලෙස දැකගන්න පුළුවන්. තනි සුදු පැහැයෙන් යුත් ජනෙල් භාවිත කිරීමෙන් බලාපොරොත්තු වන්නේ නිස්කලංක, නිදහස් බවක් කැටිවූ නිර්මල හැඟීමක් පිළිබඳ කියාපෑමටයි.

නිදන කාමරයෙහි වෙසෙන්නා‍ගේ මනසට සුවයක් ගෙනෙන ලෙසින් ළා කොළ පැහැයෙන් යුක්ත තිර රෙදි,බිම අතුරන හා නිදන කාමරයෙහි ගෘහ භාණ්ඩ යොදාගෙන තිබෙනවා. හුරුබුහුටි ආලෝක (Lamp Shade) භාවිතයෙන් එම නිදන කාමරයෙහි නිදහස් හා සාමකාමී බව වර්ධනය කර තිබෙනවා.

2. සනී රැස්ටික් වුඩ් නිදන කාමරය (Sunny Rustic wood bedroom)

මෙහි ඇති සුවිශේෂීතාව නම්, දැව භාවිත කිරීම මූලික වශයෙන් දැකගත හැකිවීමයි. දැව මිශ්‍රිතව විවිධ මෝස්තරවලින් යුත් ගෘහ භාණ්ඩ මෙහිදී භාවිත කෙරෙනවා. මෙහි ජනෙල් සහ දොරවලට සුදු වර්ණය භාවිත කර තිබීමෙන්, නිදහස හා සාමකාමී බව නිරූපණය කෙරෙනවා.

හිරුගේ ස්වාභාවික ආලෝකය කෙළින්ම කාමරයට පතිත වන පරිදි මෙහි වීදුරු ජනේලයක් යොදාගෙන තිබීම විශේෂ ලක්ෂණයක්. මේ නිසා නිදන කාමරයට ආලෝකය හොඳින් අවශෝෂණය කර ගැනීමට හැකියාව ලැබෙනවා. රාත්‍රී කාලයේදී පමණක් කෘත්‍රිම ආලෝක බුබුළු මඟින් ආලෝකය ලබා ගැනීමට හැකිවන අන්දමින්, ඉතාමත් ම ආකර්ෂණීය ආකාරයෙන් මේ කාමරය නිර්මාණය කර තිබෙනවා.

3. මොඩන් ෆ්ලැට්ෆෝම් නිදන කාමරය (Modern Platform Bedroom)

මේ නිදන කාමරයේ ඇති අපූර්වත්වය නම් නිදන ඇඳ වේදිකාවක අයුරින් නිර්මාණය කර තිබීමයි. කාමරයෙහි උපරිම අවකාශය රැ‍ඳෙන පරිදි , පිටත ආලෝකය හොඳින් විනිවිද පෙනෙන සහ පරාවර්තනය වන ලෙසින්, ජනෙල් වැට වීදුරු භාවිත කර තිබෙනවා.

මෙහි මූලික වර්ණය සුදු පැහැයයි. වෙසෙන්නාගේ මනස සැහැල්ලු වන අන්දමින් නිර්මාණය කර තිබෙන මෙහි බිත්තිවල එල්ලන ඡායාරූපවල ද සුදු පැහැය මිශ්‍රිතයි. එසේ ම චාම් බවින් යුතු ඡායාරූපවලට මුල් තැන දී තිබීම ද විශේෂත්වයක්. සරලත්වය, චාම් බව මිශ්‍රණ වූ මේ නිදන කාමරය ද ඉතාමත් ම ආකර්ෂණීයයි.

4. රයිටස් සනී නිදන කාමරය(writers Sunny Bedroom)

මේ කාමරය විශේෂයෙන්ම නිර්මාණය කර ඇත්තේ ලේඛකයන්ට හා පොත්පත් කියවන්නන් සඳහායි. ඔවුන්ට අනුගත වන අන්දමින් කාමරයෙහි සියලු බිත්ති සුදු පැහැයෙන් වර්ණ ගන්වා තිබෙනවා. නිදහස, භාහිර ශබ්ද කාමරයෙහි ඇතුළතට නො එන පරිදි ගෘහ නිර්මාණ සැලැසුම් කර තිබීම මෙහි ඇති විශේෂත්වයක්. දවසෙන් වැඩි කාලයක් , යම් කාර්යයක එකදිගට යෙදී වැඩ කළ හැකි අන්දමින් ගෘහ නිර්මාණ සැලැසුම් කර තිබීම මේ කාමරවලින් විද්‍යමාන වෙනවා.

පොත් රාක්ක සඳහා බිත්ති අල්මාරි යොදා ගෙන , සරල ආ‍‍ලෝක බුබුළු (Lamp Shade) භාවිත කිරීම නිසා, මේ කාමරයෙහි ජීවත් වන්නාගේ සිත නිතරම සැහැල්ලුවෙන් තබා ගැනීමට හැකියාව තිබෙනවා.

5. ඕල්ටනේටිව් හොටෙල් නිදන කාමරය (Alternative Hotel Bedroom)

මේ නිදන කාමරය සම්පූර්ණයෙන්ම නිර්මාණය කර තිබෙන්නේ හෝටල් සංස්කෘතිය ගුරුකොට ගනිමිනුයි. කුඩා මුළුතැන් ගෙයක්, නිදන කාමරයත් එකට සම්බන්ධ කරමින්, ඉතාමත් ම ආකර්ෂණීය සුදු වර්ණයක් යොදාගෙන මේ කාමර නිර්මාණය කර තිබෙනවා. අවශ්‍ය සෑම දෙයක්ම එක් ස්ථානයකින් ලබා ගැනීමට හැකි පරිදි සියලු අංගෝපාංග මේ නිදන කාමරයට ඇතුළත් කර තිබීම ද වි‍ශේෂත්වයක්.

දැව මිශ්‍රිත වෙනත් වර්ගයන්ගෙන් යුත් ගෘහ භාණ්ඩ ද යොදාගෙන තිබෙනවා. සුඛෝපභෝගී ජීවන රටාවට වැඩි වශයෙන් ඇල්මක් දක්වන පුද්ගලයන්ට මේ නිදන කාමරය වඩාත් යෝග්‍යයයි. ඉතාමත් ම කුඩා වපසරියක් තුළ, නිවෙසෙහි වැඩකටයුතු කර ගැනීමට හැකි පරිදි මේ නිදන කාමරය නිර්මාණය කර තිබෙනවා.

6. කළු සුදු නිදන කාමරය (Black and white)

මේ නිදන කාමරයේ ගෘහ භණ්ඩවලට කළු - සුදු වර්ණ පමණක් භාවිත කර තිබෙනවා. කාමරයේ බිත්ති තුළ අළු වර්ණය භාවිත කිරීමෙන් කළු - සුදු පැහැ ගෘහ භාණ්ඩවලට ආකර්ෂණීය පෙනුමක් එක් කිරීමට මේ ක්‍රමය මඟින් හැකියාව ලැබෙනවා.

සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමයත්, නූතනත්වයත් එකට සම්බන්ධ කරමින් සාදා ඇති මේ කාමරයෙහි , බිත්ති ඡායාරූප සඳහා කළු හා සුදු වර්ණවලින් යුතු ඡායාරූප තබා තිබීම විශේෂත්වයක්. එමඟින් මේ නිදන කාමරයට විචිත්‍ර පෙනුමක් ගෙන එනවා. මේ නිදන කාමරයෙහි අරමුණ වන්නේ ද සැහැල්ලු හා සරල පැවැත්මයි.

7. නේචර් ඉන් නිදන කාමරය (Nature in Bedroom)

මේ නිදන කාමරයෙහි සුවිශේෂීත්වය වන්නේ බාහිර ස්වභාව ‍සෞන්දර්යය මනාව දැකගත හැකි අන්දමට වීදුරු යොදාගෙන නිර්මාණය කර තිබීමයි. හරිත පැහැයට මූලිකත්වය දෙමින්, සිතට නිස්කලංක බව සහ නිදහස් බව ළඟාකර දීම මෙවැනි කාමරයක් නිර්මාණය කිරීමේ ප්‍රධාන අරමුණයි.

ස්වභාවධර්මයට සමීප බව මනාව පිළිබිඹු වන අන්දමින් නිර්මාණය කර ඇති මේ නිදන කාමරයේ ගෘහ භාණ්ඩ සැලසුම් කර ඇති ආකාරය අපූර්වත්වයකින් යුක්තයි. දැව භාණ්ඩ භාවිත කර ඇතතේ ද පරිසරයට අනුගත වන ආකාරයටයි. තමා පරිසරයෙහි වෙසෙමින් ජීවිත්වන බවක් සිතට දැනෙන අයුරින් , ඉතාමත් ම නිදහස්කාමීව ජීවත් වීමට හැකි පරිදි මේ නිදන කාමරයෙහි ගෘහ සැලැසුම සිදු කර තිබේ.

8. අ ෆීචර් වෝල් නිදන කාමරය (A feature wall Bedroom)

මේ නිදන කාමරයෙහි සුවිශේෂීත්වය වන්නේ නිදන ඇඳ පිහිටන ස්ථානයේ බිත්තියෙහි ඔබ වඩාත් සිත්ගන්නා මෝස්තරයක් හෝ රටාවක් නිර්මාණය කර ගැනීමට හැකි වීමයි. එම නිර්මාණය ඉතාමත් ම කැපී පෙනෙන අන්දමින් හා විචිත්‍ර වර්ණයෙන් , ඔබ කැමැති ඕනෑම ආකාරයකට නිර්මාණය කර ගැනීමට හැකියාව තිබෙනවා. මේ නිදන කාමරය තුළට පැමිණෙන ඕනෑම කෙනකුට ආයාසයකින් තොරව එම බිත්ති අලංකරණ නිර්මාණය දැක බලා ගැනීමට හැකි අන්දමින් එය සැලැසුම් කර තිබෙනවා.

ඔබ, ඔබගේ ජීවිතයේ වඩාත් ම කැමැති ඡායාරූපය ඉතාමත් ම නිර්මාණාශීලී අයුරින් මෙහි තබා ගැනීමට හැකියි.

9. ඇක්සෙසරයිස් නිදන කාමරය (Accessorize )

මේ නිදන කාමරය බැලූ බැල්මටම රාජකීය ලීලාවකින් යුක්තයි. රාජකීය පවුල්වල රජ කුමරියන්, රාජකීය උසස් කුලයේ සේවකයන් ජීවත්වන මෙවැනි නිදන කාමර තුළ, සියලු සුඛෝපභෝගී අංගෝපාංග අන්තර්ගතයි. මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ රාජකීය පවුල්වල නිදන කාමරවල ආභාසය ද මින් විද්‍යමාන වෙනවා.

ගෘහ නිර්මාණ සැලැසුමට අනුගතවන අන්දමින් ගෘහ භාණ්ඩ ද, රාජකීය තේමාව මුල් කර ගනිමින් නිර්මාණය කර තිබීම මෙහි විශේෂත්වයක්. ගාම්භීරත්වය, ප්‍රෞඪත්වය, රාජකීය තේජස මේ නිදන කාමරයෙන් මනාව පිළිබිඹු වෙනවා.

10. අ ෆීචර් හෙඩ් බෝර්ඩ් නිදන කාමරය (A Feature Head board Idea)

මේ නිදන කාමරයේ නිදන යහනෙහි ඇඳ විට්ටමේ පළල ඉතාමත්ම විශාලයි. බාහිරින් පැමිණි පුද්ගලයකුට ඒ බව මනාව විද්‍යමාන වෙනවා. විශේෂයෙන්ම ඉන්දීය සංස්කෘතියේ ආභාසය ඇසුරින් මේ නිදන කාමරය නිර්මාණය කර තිබෙනවා.

තේජස හා ආඩම්බරකම යනාදී ගුණාංග මේ නිදන කාමරයෙහි ජීවත්වන්නාට දැනෙ පරිදි ගෘහ භාණ්ඩ සැලැසුම් කර තිබෙනවා. නිදන කාමරයෙහි යහනෙහි ඇති සුවිශේෂීතාව නම්, මේ ඇඳ විට්ටමේ , ඔබ සිත්ගන්නා ඕනෑම ඡායාරූපයක් හෝ මෝස්තරයක් නිර්මාණය කර ගතහැකි වීමයි. එම නිර්මාණය , ඒ ඒ පුද්ගලයාගේ අනන්‍යතාව අනුව වෙනස් කර ගන්න පුළුවන්.

Monday, April 11, 2016

The love affair (Short Story)

"Girls, while I play the piano please recite the school song", said Miss Nancy, seated at the mahogany piano in the corner of the large assembly hall of Sacred Heart Convent, Galle. She has been teaching singing to girls of Grade 10 , who had assembled there.

Accordingly the girls started singing "Ring out oh bells ......."

Although Nancy was playing the piano she could not concentrate on what she was doing. Her body was in the Sacred Heart Convent hall, but her mind was far away. This won't do. Children would notice that I play wrong notes, especially those students who attend my piano classes, she thought, after trying several times without success.

"Sherine come here, please sit at the piano and play the school song", she said addressing one of her best students. "All the others sing, while she plays". Nancy walked in between the rows of children listening to each of them by standing close, and trying to concentrate on what she was doing.

It was her first month, at the Galle Convent as music teacher. This school where she had studied, has given her fresh hopes to restart her life. She knew it was worthless living in the past and think over and over again about her two children and her husband. Ajith would never forgive her and accept her as his wife again. She must be satisfied with what she has now, the job, the roof under which she could live and the kindness of everyone around her, specially the nuns.

Leaving

She could remember the sad episode which ended her married life.

Her chain of thoughts ended when she heard the school bell ring. "Good afternoon Miss," said the children in one voice, when she came in front of the class before leaving.

"Good afternoon", Nancy replied.

It was 1.30pm, and time to close the school. Sherine came running behind Nancy while she was leaving the hall. "Miss, aren't we having the music class today?", she asked.

"No child, today I have some other work to do", Nancy replied.

Hostel

Nancy climbed the steps to go to the hostel in the upper floor. When she entered the room her roommate Irangani was already there.

"You are early", said Nancy putting down her books on the table.

"Yes, last period was free for me, so I returned to my room after spending some time in the staff room," said Ira.

"So how was it today?" she asked from Nancy.

"In the morning I called my husband, before going down to have my breakfast. He was furious with me and asked me to mind my own business. He also said he would file a divorce case and I was unhappy the whole day and could not concentrate on what I was doing.

"Then what is Kapila saying, your ex-boyfriend?

"I did not call him and everything between us is over. I cannot blame him since one could not clap with one hand. While my husband was away as a sailor, I encouraged him to come to me in the night. We had a good time. I thought he loved me. That was why I eloped with him, leaving my son, daughter and the husband who was like a saint. Ajith, my husband, gave me whatever I asked, money for everything, even to go to beauty salons. I spent his hard earned money to lead a luxurious life. I had everything, specially because his promotions were regular, every year. He was a good sailor and a duty-conscious husband.

Unemployed

"He married me through a love affair, although his family did not accept me, as I was unemployed. He was the youngest in the family and inherited the ancestral home and also became the owner of many properties of the family. I could have lived like a queen with my two children.

"Ajith had come to know everything about my love affair with Kapila, from our neighbours. But he did not get angry, as he was a far sighted man. He did not quarrel with me or hit me, but only advised me.

"I was a proud woman and told him that I would leave the house and the family since I had many places to go. But at that time my parents were also angry with me as I did not listen to them too. They took Ajith's side. But I was adamant and ignored every advice. Finally, my parents also stopped visiting us.

"My husband told me over and over again that a young bachelor would not accept me, a mother of two children. But I was headstrong and was not in a state of listening to anybody.

"My boyfriend had a nice car as he was a businessman and owned several shops in Galle town. Living with him, to me was like living in a fairy tale. He vowed that he loved me and promised that he would look after me till I die. Although he was not that handsome he was better than my husband, taller than him and fairer.

"When my husband came home during his holidays, he tried to explain the situation and said over and over again that my lover would not accept me and look after me, until my death. He asked me to have a good family life with him and the two children.

"But on a Poya Day when my husband was away I eloped with my boyfriend. He brought his car near our house and with his assistance I climbed the parapet wall in front of our house and went to a previously arranged annex. In the first few months he was very loving, came to me in the afternoons after work, and spent the whole night with me.

Marriage

"As the days flew he became a different person and found solace in liquor. He also started hitting me and breaking the furniture. I started comparing my husband with him. Being a calm person like a saint he had never hit me in our 10 years of marriage.

Kapila was unhappy since his parents were angry about our love affair and did not accept him as their son after he eloped with me.

He was the youngest of the family and he was loved by his parents and the other members of the family, as he was the "Badapissa". In turn he also loved his parents and his sisters and brothers and had a big family bond.

"After quarrelling with me he would sleep without a word and I had to clean the room since he used to vomit, because alcohol was not consumed by him before our marriage. I started hating him. I wanted to go back to Ajith, my husband, but he refused to accept me.

"Later Kapila started using drugs too. I wanted to help him because I loved him and wanted to put him to a rehabilitation centre. But he would not listen to me and despised me. I cried and tried to assure him to go there, but without success.

"At the end I contacted one of his friends Kaviska, whom I knew and asked to intervene. He was helpful and he said he would contact Kapila's parents and asked for my consent. As there was nothing else which I could do and since I loved Kapila, I agreed. I knew it would mean that I would lose him. Kaviska, contacted Kapila's parents and they came to our annex.

"You have made our son's life a hell and you would have to pay for it, if not in this life, at least in the next birth.", his parents, specially his mother said shouting and addressing me in filth. They took him home and put him in a rehabilitation centre and according to what I heard from Kaviska, Kapila is recovering and he is almost normal now.

Sympathetic

"There was nobody to pay the house rent and the house owner after waiting for about two months who was sympathetic towards me said he could not give me shelter anymore. I had nothing to eat since the money given by Kapila was spent and I had to pawn my gold chain, bangles and the wedding ring given by Ajith to fulfill my daily needs. I cried and cried in the nights thinking what I should do. I had no place to go since Ajith and my parents were angry about what I did.

"Finally, as you know Ira, the nuns of Sacred Heart Convent, where I studied, came to my rescue and now I have a job, and a roof over me. I have to be satisfied with what I have".

by Chulika Nanayakkara