Sunday, March 01, 2015

True friendship - from a Buddhist viewpoint

The definition of a friend has changed in today’s technologically connected world. Today we may think we have many “friends.” It is true: we do enjoy the ability to be informed and to stay current with what is happening in the lives of many of our acquaintances as well as current and former friends and even people we have not met personally whom we call our friends.

In the context of social media, the term “friend” is often used to describe contacts rather than relationships. You have the ability to send your “friends” a message, but this is not the same thing as having a relationship with a person one on one.

Sometimes our preoccupation is on having friends. Perhaps we should focus on being a friend.


There are many definitions of what it means to be a friend. The signs include a mutual desire for companionship and perhaps a common bond of some kind. Beyond that, genuine friendship involves a shared sense of caring and concern, a desire to see one another grow and develop, and a hope for each other to succeed in all aspects of life. True friendship involves action: doing something for someone else while expecting nothing in return; sharing thoughts and feelings without fear of judgment or negative criticism.

True friends influence those with whom they associate to “rise a little higher [and] be a little better.” You can help one another, prepare for and serve honourable missions. You can help one another remain morally clean. Your righteous influence and friendship can have an eternal effect not only on the lives of those with whom you associate but also on generations to come.

The Japanese have a term, kenzoku, which translated literally means “family.” The connotation suggests a bond between people who’ve made a similar commitment and who possibly therefore share a similar destiny. It implies the presence of the deepest connection of friendship, of lives lived as comrades from the distant past.

The question then arises: why do we have the kind of chemistry encapsulated by the word kenzoku with only a few people we know and not scores of others? The closer we look for the answer the more elusive it becomes. It may not in fact be possible to know, but the characteristics that define a kenzoku relationship most certainly are.

What draws people together as friends? I can think of four major reasons

(1) Common interests. This probably ties us closer to our friends than many would like to admit. When our interests diverge and we can find nothing to enjoy jointly, time spent together tends to rapidly diminish. Not that we can’t still care deeply about friends with whom we no longer share common interests, but it’s probably uncommon for such friends to interact on a regular basis.

(2) History. Nothing ties people together, even people with little in common, than having gone through the same difficult experience. As the sole glue to keep friendships whole in the long run, however, it often dries, cracks, and ultimately fails.

(3) Common values. Though not necessarily enough to create a friendship, if values are too divergent, it’s difficult for a friendship to thrive.

(4) Equality. If one friend needs the support of the other on a consistent basis such that the person depended upon receives no benefit other than the opportunity to support and encourage, while the relationship may be significant and valuable, it can’t be said to define a true friendship.

Buddhism teaches us that the Buddha considered living in harmony and friendship without disputes an important human relationship based on love. Metta (loving kindness) envelopes much more than mere love. In other words, a friendly spirit which is edified, not only on love, but on metta.


In the modern society, the word “love” has become a cheap connotation, but metta when taken in its real perspective, includes all the noble human feelings a person could shower on another.

People influence each other in subtle and complex ways. Therefore, it is important to develop the ability to discern the nature of that influence. According to Buddhism, a truly good friend is someone with the compassion and courage to tell us even those things we would prefer not to hear, which we must confront if we are to develop and grow in our lives.

Ananda, one of Buddha’s closest disciples, once asked him: “It seems to me that by having good friends and advancing together with them, one has already halfway attained the Buddha way. Is this way of thinking correct?”

The Buddha replied, “Ananda, this way of thinking is not correct. Having good friends and advancing together with them is not half the Buddhist way but all the Buddhist way.”

Friendship provides children with more than just
fun playmates. They learn important social skills.

This may seem surprising, as Buddhism is often viewed as a solitary discipline in which other people might be seen as more of a hindrance than a help. However, to polish and improve our lives ultimately means to develop the quality of our interpersonal relationships - a far more challenging task than any solitary discipline. Our practice of Buddhism only finds meaning within the context of these relationships.

Bad friends

When we raise the question how to recognise good friends, how to distinguish good advisors from bad advisors, the Buddha offers us crystal-clear advice. He explains the difference between the companionship of the bad person and the companionship of the good person.

The bad person chooses as friends whose conduct is marked by an absence of shame and moral dread, who have no knowledge of spiritual teachings, who are lazy and unmindful, and who are devoid of wisdom. As a consequence of choosing such bad friends as his advisors, the bad person plans and acts for his own harm, for the harm of others, and the harm of both, and he meets with sorrow and misery.

In contrast, the Buddha continues, the good person chooses as friends and companions those who exhibit a sense of shame and moral dread, who are learned in the Dhamma, energetic in cultivation of the mind, mindful, and possessed of wisdom. Resorting to such good friends, looking to them as mentors and guides, the good person pursues these same qualities as his own ideals and absorbs them into his character.

Thus, while drawing ever closer to deliverance himself, he becomes in turn a beacon light for others. Such a one is able to offer those who still wander in the dark an inspiring model to emulate, and a wise friend to turn to for guidance and advice.

The Buddha has explained how to win and keep friends. By being generous one can surely win friends and also by being courteous and benevolent. Rejoice in your friend’s achievements, praise any commendable acts and strong points. But the Buddha says that if you always keep on talking of your friend’s goodness, kindness, greatness and so on, then you are trying to deceive him. In dealing with friends, one’s word should be as clean as the actions.

By Lionel Wijesiri - Sunday Observer

Thursday, February 26, 2015

යළි නො දකින්නට

මා මල දවසට

මගේ වළ ළඟ හිඳ

සාප කරනු මැන

යළි නො දකින්නට...

Saturday, February 14, 2015

Happy Valentine's Day Lost1982

Wednesday, February 11, 2015

Sabrina: Finding love for the first time

Years and years ago, as a teenager of the last century, when VHS and not DVD was the format in which films were watched at home, there were some truly great romantic comedies which I now yearn to see again.

Maybe its nostalgia or maybe it's simply the quality of the storyline, the acting and the overall cinematic excellence that was achieved by the film-makers.

The film Sabrina starring Harrison Ford, Julia Ormond and Greg Kinnear in the lead roles, is one such film.

Directed by Sydney Pollack, it is a remake with some adaptations of the 1954 black and white film Sabrina Fair which had Humphrey Bogart and Audrey Hepburn in the lead roles, which too I incidentally watched back in the last century on VHS.

The 1995 remake has Julia Ormond playing the beguiling Sabrina Fairchild the young daughter of the chauffeur to the Larrabee.

Sabrina secretly has been in love with David Larrabee (played by Greg Kinnear) the younger of the Larabee brothers, all her life. But David is a playboy, with strings of love affairs that has him flitting form one love to another, and doesn't really notice the chauffeur's daughter.


But after Sabrina travels to Paris for a fashion internship at the world famous Vogue magazine and returns as an attractive, sophisticated woman, David, after initially not recognising her, is besotted by her.

However, one of the barriers that now confront him is that he is newly engaged to Elizabeth Tyson, a doctor of whose family wealth and status David's elder brother Linus (played by Harrison Ford) approves of.

Linus who is very much the man in charge, running the family business inherited from their father and ensuring that their wealth continuously grows, fears that David's wedding to Elizabeth might be at jeopardised because of Sabrina. If the marriage doesn't take place, a lucrative merger with the bride's family business, Tyson Electronics, is also at risk.

This could cost the Larrabee Corporation, close to a billion dollars fears Linus.

Linus tries to distract Sabrina's affections away from Linus and to himself and it works. Sabrina falls in love with him despite everyone thinking that he is a money minded workaholic with no depth of emotions.


However, the tables turn and Linus finds himself falling for Sabrina. Reluctant to admit his feelings for her, Linus confesses his scheme to Sabrina at the last minute and sends her back to Paris.

Before she gets on the plane to Paris, her father reveals to her that during the years of driving the father of David and Linus, he was able to pick up stock market tips from Larrabee senior and has made over two million dollars and assures her that all those years he and her mother ensured for her future.

Linus, however, on realising that he is making a mistake in letting her go and wants to express his true feelings for her is persuaded to follow her to Paris by chiding from his mother and also David.

The story ends with David confirming his nuptials with Elizabeth and steps into take the burden of running the family business off Linus's shoulders allowing him to better enjoy life having for the first time in his life found love.

By Dilshan Boange- Sunday Observer

Thursday, February 05, 2015

Researchers identify brain circuit regulating thirst

Scientists have identified a circuit in the brains of mice that regulates thirst. When a subset of cells in the circuit is switched on, mice immediately begin drinking water, even if they are fully hydrated. A second set of cells suppresses the urge to drink.

The thirst-regulating circuit is located in a region of the brain called the subfornical organ (SFO). “We view the SFO as a dedicated circuit that has two elements that likely interact with each other to maintain the perfect balance, so you drink when you have to and you don't drink when you don't need to,” says Charles Zuker, an HHMI investigator at Columbia University who led the research.

By doing so, the circuit ensures animals take in the right amount of fluid to maintain blood pressure, electrolyte balance, and cell volume.

Zuker's lab is primarily interested in the biology of taste.

Their studies have identified the receptors for the five basic tastes (sweet, sour, bitter, uammi and salt) and shown that the nervous system devotes multiple pathways to sensing and responding to salt.

These circuits ensure that salt is appealing to humans at low concentrations, but not at high concentrations.

“This is how the taste system regulates salt intake, which is very important for salt homoeostasis in the body,” says Oka.

“But this is just one side of the coin. Salt intake has to be balanced by water intake.” The scientists knew a different mechanism must be responsible for controlling an animal's water intake. “There are no concentration changes for water - water is water,” Oka says. “But when you're thirsty, water is really attractive.” Zuker and Oka set out to determine how the brain regulated the motivation to drink. They began their search in the brain region known as the SFO, which shows increased activity in dehydrated animals. The SFO is one of the few regions of the brain located outside the blood-brain barrier, meaning it has direct contact with body fluids.

“These cells might then have the opportunity to directly sense electrolyte balance in body fluids,” Zuker points out.


Monday, February 02, 2015

Weight loss and gain linked to increased fracture risk

Both weight gain and weight loss in older (postmenopausal) women are associated with increased incidence of fracture, but at different anatomical sites, finds a study published in The BMJ.

The findings also challenge the traditional view that weight gain protects against fractures.

The influence of body weight on the risk of fracture is complex. Low body weight is a well recognised risk factor for fracture, but obesity also increases the risk of fracture at some sites. How fracture patterns differ after intentional and unintentional weight loss in postmenopausal women is also unknown.

So a team of US researchers investigated associations between postmenopausal change in body weight and incidence of fracture - and associations between voluntary and involuntary weight loss with risk of fracture.

They analysed data on over 120,000 healthy postmenopausal women who were taking part in the Women's Health Initiative Observational Study and Clincial Trials. Women were aged 50-79 at the start of the study (1993-98) and were followed for an average of 11 years.

Information such as age, ethnicity, body mass index (BMI), smoking, alcohol intake, physical activity levels, calcium and vitamin D intake was recorded at the start of the study.

Each year, participants were weighed and asked to report fractures of the upper limb (hand, wrist, elbow, upper arm, shoulder), lower limb (foot, knee, upper leg except hip, ankle), and central body (hip, pelvis and spine). Change in body weight was categorised as stable (a change of less than five percent from initial weight), weight loss (a decrease of five percent or more since initial examination), and weight gain (an increase of five percent or more since initial examination). Results at the third annual visit show that, during an average of 11 years of follow-up, compared with stable weight, weight loss was associated with a 65 percent increase in hip fracture, a nine percent increase in upper limb fracture, and a 30 percent increase in central body fracture. Also, compared with women who had stable weight, weight gain was associated with a 10% increase in upper limb fractures and an 18% increase in lower limb fractures, but no difference in central body fractures. Compared with stable weight, unintentional weight loss was associated with an increased risk of hip and spine fractures, whereas intentional weight loss was associated with an increased risk of lower limb fractures, but a decreased risk of hip fractures.

This study is the first to focus specifically on how weight change can differentially influence upper limb, lower limb, and central body fractures among postmenopausal women in the US, say the authors. The findings “have clinical and research implications and challenge the traditional clinical paradigm of weight gain protecting against fractures,” they add. “Clinicians should be aware that even intentional weight loss is associated with increased rates of lower limb fractures.”

An accompanying editorial discusses the implications for clinical practice. Juliet Compston, emeritus professor of bone medicine at Cambridge University, says unintentional weight loss of five percent or more in postmenopausal women “should be regarded as a risk factor for fracture, particularly hip fracture.”

The finding of an increased risk of fracture with intentional weight loss and with weight gain, albeit small, however, “emphasises the need for measures to prevent bone loss during interventions to reduce weight,” she said.


Wednesday, January 21, 2015

Get organised, be positive

From now on, there will be no missed appointments, no lost emails, and no mislaid pieces of paper. My office room will be clean and orderly. I will always have my keys when I need them. Every scrap of information will be classified according to a complex code so that I can find my receipts at tax time, have my travel information in hand before I leave for the airport, and have the address of every facility that I need to visit in my cell phone (no lost papers for me).”

This is the New Year’s resolution for 2014 of a senior business executive known to me personally. But somehow it never worked that way. What happened instead was that he lost time reading the productivity blogs and organising and labelling everything in his office.

He estimated that he would have lost at least eight hours of work every month during the first three months of the year as he went on with the indexing and organising binge. “There has to be a middle ground,” he used to tell me.

Imagine you are running a marathon and, within the first mile, you suddenly get that feeling that a small stone has got inside your running shoe. Do you continue to run, with that small jagged pain hampering your every step? Or do you stop, take off the shoe, shake out the pebble, put the shoe back on and continue running at full capacity? Of course, you do the latter. Otherwise you end up running the remaining 10 miles in pain, and at a lower level of performance. It takes only a matter of moments to remove the pebble. And yet, in their lives in general, I see so many people who think they are ‘too busy’ to do the equivalent in terms of getting organised, of setting up enabling structures.

This is not about being organised for the sake of it. It’s about being in control, free to function effortlessly and effectively, maintaining focus on the actions that create the results.


It is easy for anyone to take a self-inventory. Watch your habits and routines carefully for a day or two - at home with your personal belongings, at your desk, in your kitchen. Do systems and routines lubricate the workings of your day? Do they keep you going – or merely going in circles?

On the other hand, do you find that a lack of system makes each simple job a new ordeal? Could you get more mileage by organising your time and talents? If you think that your routines could be improved, here are some suggestions to speed you on your way:

Make tidiness a continuous process - (not an Olympian campaign every few months when disorder flood you). You’ll save more time that way. Put things back in their places, for example. The seconds you save tossing some item haphazardly into a drawer may cost you hours of rummaging later.

Plan efficient routines. Most people yearn for that extra hour in the day, yet many lose it simply by failing to plan their moves. For any busy person, a little time devoted to planning jobs can pay back hours.

Do not be rigid. Leave room for your inspiration. Your systems and routines are not the job. They only help you do the job. When you are going well, forget the systems. Let inspiration take over. You can straighten up those papers later.

Leave it neat. Don’t conclude one day’s job until the groundwork is laid for the next. Look at your desk, your kitchen, your workshop, and ask yourself, “How am I going to like this staring me in the face tomorrow?” if your response is a shudder, you know the cure, tidy up.

Use Appropriate Tools. Whether you’re hi-tech or old-school, there are an abundance of tools out there to help you stay organised. Day planners, diaries, digital personal assistants, and calendars- the choice can be overwhelming. For me, I like to keep it relatively simple, sticking to Google Calendar for appointments and deadlines, the ever-popular Evernote for all manner of lists and note-taking, and as iPad for on-the-go jotting. Any more than that and my tools start to manage me, instead of the other way around. The trick is, find the tools that work for you, and leave the rest.

If your life is in chaos, I don’t recommend trying to get organised all in one shot. Instead, start with the first habit, and work your way down. Do it a little at a time, one area of your life at a time, one area of your home or office at a time. Work on a habit for a month or so, then move on to the next one. Or adopt two or three if you think you can handle it, but don’t do them all at once. I also recommend you set aside some time each day (about 30 minutes) for organising, at least in the beginning, until you are fairly organised and have your system down. Then, you might need 10 minutes a day, just to keep things running smoothly, and every now and then you might need to have a purge session (every six months or so) to get rid of accumulated buildup.


So what’s the secret in getting organised? In truth, there aren’t any secrets. There are simple habits, systems and routines that you can develop over time that will get you to where you want to be. These are what you can apply to your work, your home, in your children, your hobbies, and your life.

When you become organised and productive, you reduce needless overworking. You will have more time for your family. You will be able maintain happy, healthy and deeply fulfilling relationships. Because you will have enough energy left and be able to spend high-quality time with your spouse, your intimate relationship will flourish. If you have kids, you will be able to spend more high-quality time with them as well.

A musician should certainly strive towards perfection in his music. But if he wants to be an equally perfectionist about polishing his shoes, he is simply dissipating his energies.

Likewise, your systems and plans are designed to keep the routine chores of life moving. But when the distant whistle of the express train is heard, be ready to get those goods trains off the track. Always keep the main line open for opportunity - the new job, the business advancement, the fresh idea. Remember, successful living - not the system - is your goal.

By Lionel Wijesiri - Sunday Observer

How to think positively: Change your walk

Studies suggest that you could walk your way to an improved state of mind

Most self-help advice on how to alter destructive thought patterns focuses on the thoughts themselves, encouraging people to reflect on their attitudes and replace them with more constructive alternatives. However, new research shows that there may be an additional way to gain control over your mind: by walking like a happy person.

“It is not surprising that our mood, the way we feel, affects how we walk, but we want to see whether the way we move also affects how we feel,” said Nikolaus Troje, professor at Queen’s University in Canada and co-author of the paper.

To address this question, Dr Troje and his colleagues set out to establish whether encouraging people to walk in a depressed or a happy manner would affect their memory of emotionally loaded words.

The way we retain emotionally charged information is affected by our mood, with those suffering from depression remembering negative material far more easily than positive messages, especially when the information is about them.

Using a treadmill and an optical motion capture system including 17 cameras, the researchers examined the gait of 47 subjects. Half of the participants were encouraged to mimic a depressive walking style, whilst the other half moved like a happy person. Walking speed was kept equal for both groups.

Not wanting the participants to know what the study was about, the researchers avoided using verbal descriptions of the desired walk, and instead used a visual gauge that responded to the subjects’ gait.

The examinees’ task was to play around with their walk until the dial moved to the extreme end of the scale, corresponding to either a happy or a depressed walking style. During the time on the treadmill, the experimenter read out a list of positive and negative words, asking the participants to decide whether or not each word described them well. Afterwards, subjects were asked to recite as many of the words as they could remember.

As expected, those who had been mimicking a depressed walk recalled significantly more negative words than those that had been marching along in a happy manner.

This finding indicates that our walk influences the way we process information, and the researchers believe that adapting walking style could have a place in treatments for depression. The memory bias favouring negative information makes those suffering from the disease feel even worse, creating a spiral effect that can be a challenge to escape.

“If you can break that self-perpetuating cycle, you might have a strong therapeutic tool to work with depressive patients,” said Dr Troje.

- The Independent

Monday, January 12, 2015

Welcome, Pope Francis

Pope Francis is the reigning pope of the Catholic Church, in which capacity he is both Bishop of Rome and absolute sovereign of the Vatican City State. 

Born: December 17, 1936 (age 78), Flores, Buenos Aires, Argentina
Full name: Pope Francis
Nationality: Argentine
Parents: Mario Jose Bergoglio, Regina Maria Sivori

ආධ්‍යාත්මික ආශිර්වාදය

ලෝක කතෝලික සභා නායක ශුද්ධෝත්තම පියවරු (පාප්වරු) සිය පාලන වකවානුවල තමන් අත්දුටු ලෝක සමාජාගමික ගැටලු පිළිබඳ විවිධ මත දැක්‌වීම් කර ඇත. පළමුව සිය ආගමික පරිපාලන ව්‍යqහයන් තුළම මතුවූ ගැටලු ගැනය. දෙවනුව ලෝක දේශපාලන, ආර්ථීක, සංස්‌කෘතික, අධ්‍යාපනික, සෞඛ්‍ය, නව තාක්‌ෂණ ක්‌ෂේත්‍රවල තමන් හඳුනාගත් ගැටලු ගැනය.

පාප්වරු ඒවා ගැන විටින් විට සිය මත ලිතවද, වාචිකවද ප්‍රකාශ කර තිබේ. කෙටියෙන් මෙන්ම විස්‌තරාත්මකවද ප්‍රකාශ කර තිබේ. අද ඒ පාප් විමර්ශන හඳුන්වන්නේ "කතෝලික සමාජ ධර්ම" හෙවත් පාප්වරුන්ගේ "විශ්ව ලේඛන" යනුවෙනි.

ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමා ධුරයට පත්ව ඉතා කෙටි කලකින් සිය පළමු විශ්ව ලේඛනය නිකුත් කළේය. "සුභාරංචිය හා ආනන්දය" නමිනි.

ප්‍රථම කතෝලික සාමාජික කණ්‌ඩායමේ නායක පේදුරු නම්වූ ගිහියාගේ සිට කතෝලික සභා නායකත්වය දැරුවෝ සිය ආගමික සංවිධානයට බැඳුණු අයට ඉගැන්වීමෙහි හා අනුශාසනයෙහි යෙදුණාහ. කතෝලික ආගමික ප්‍රථම සාමාජිකයන් ගේ මුල් නායකයන් වූයේ ගිහි වැඩිමහල්ලන්ය. ඔවුන් සිය සාමාජිකයනට අනුශාසනයෙහි යෙදුණේ දෙසුමෙනි. ලිපි ලිවීමෙනි. හසුන්පත් හෙවත් සන්දේශ යෑවීමෙනි.

ඉන් ඉතාමත් පැරැණි ලිපි හා සන්දේශ සටහන් වන්නේ බයිබලයේමය. ප්‍රථම ක්‍රිස්‌තු අග්‍රශ්‍රාවක පේදුරු හා පාවුළු ජාකොබ් ජුවාම් යන අනෙකුත් ශ්‍රාවකයන් සිය සාමාජිකයන් දැනුවත් කරමින් ලියූ ලේඛන ඒ අතර වේ.

පේදුරුතුමා මුලින්ම යෑවූ සන්දේශ දෙකක්‌ බයිබලයේ සඳහන්ය. යවා අත්තේ සුළු ආසියාවේ උතුරු ප්‍රදේශ පුරා විසිර සිටි ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන්ටය. පළමු හසුන ක්‍රිස්‌තු තරුණයා හෙළිකළ සුභාරංචි යළි ඔවුන්ට සිහිපත් කරන්නටය. දෙවැනි හසුන මිථ්‍යා ගුරුවරු හා ජනතාව අතර පැවති දුරාචාර ගැනය. ඒවාට එරෙහිවය. 

පාවුළු තුමා රෝමවරුන්ට යෑවූ මුල් හසුනෙන් ක්‍රිස්‌තියානි දර්ශනය යනු කුමක්‌ද යන්නත්, මිනිස්‌ ජීවිත කෙරෙහි ක්‍රිස්‌තු දර්ශනය බලපෑ යුතු ආකාරයත් පැහැදිලි කර දෙයි. 

කොරින්ති නුවර ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන් අතර හටගත් ගැටලු දෙකක්‌ ගැන (මතභේද හා අනාචාර) සිය මත දක්‌වා පාවුළු තුමා සිය දෙවැනි හසුන යවා ඇත. කොරින්තිවරු, පාවුළු තුමාට විරුද්ධව එල්ල කළ චෝදනාවකට පිළිතුරු සපයන හසුනක්‌ද පාවුළු තුමා ඔවුනට යවා තිබේ.

පාවුළු තුමා රෝම හා කොරින්ති නුවර ක්‍රිස්‌තු අනුගාමිකයන්ට පමණක්‌ නොව එපීස, කොලොස්‌සි, පිලිප්පි හා තෙසලෝනික නුවර වාසීන්ට යෑවූ සන්දේශද බයිබලයේ සඳහන්ව ඇත. ඒවා නම්කර ඇත්තේ හසුන් යෑවූ ජනතාව විසූ නගර නමිනි. (රෝමයට යෑවූ සන්දේශ... රෝමවරුන්ට සේ...) 

ඒ අතර ප්‍රථම සභා නායකයන් සිය ප්‍රදේශවල උප සභා නායකයන්ට යෑවූ සන්දේශ ද බයිබලයේ සඳහන්ව ඇත. තිමෝතියස්‌, තීතස්‌, පිලෙමොන් වෙත යෑවූ හසුන්ය. මුළු ජනතාවටම ජාකොබ් තුමා යෑවූ සන්දේශයක්‌ද බයිබලයේ සඳහන් වේ.

ජුවාම් තුමා යෑවූ සන්දේශ තුනෙහි පළමුවැන්න වංචනික ඉගැන්වීම්වලින් පරිස්‌සම් වන ලෙස දන්වා ලියූවකි. දෙවැන්න ප්‍රාදේශීය උප කතෝලික සභාවල සාමාජිකයන් අමතා ලියූවකි. ඉන් දන්වන්නේ ඔවුන් එකිනෙකාට බලවත් සහෝදරයන් වන ලෙසය. තුන්වැන්න ගායස්‌ නම් සභා මූලිකයෙකු අමතා ලියූවකි. සහෝදර කිතුණු සාමාජිකයන්ට ඔහු කරන සේවා අගයා ලියූවකි. 

මුල් සභා නායකයන් ගිහි වැඩිමහල්ලන් මිස පූජක රදගුරු හෝ පාප්වරු නොවූහ. ඔවුන් හැඳින්වූයේ වැඩිමහල්ලන් ලෙසය. ඔවුන් වැඩිදෙනා විවාහකයන් විය. ඔවුන් සියල්ලෝම පුරුෂ ලිංගිකයන් වූහ. ඔවුන් වැඩිදෙනා වෘත්තියෙන්, කම්කරුවන් විය. වියපත් අය වූහ. එතරම් උගතුන් නොවූහ. 

තුන්වැනි සියවස මුල සභානායක වැඩිමහල්ලන්. සභානායකත්ව වලින් ඉවත්ව ඒ තැනට පාප්වරු හෙවත් ශුද්ධෝත්තම පියවරු පත්වූ පසු මුල් සභානායක හසුන් හා සන්දේශ පත්‍ර "පාප් අනුශාසනා" හා "ඉගැන්වීම්" ලෙස හැඳින්වීම ඇරැඹුණි.

මුල් කිතු සමයේ දී (ක්‍රි.ව. 1-325) ක්‍රිස්‌තියානිය ගොඩනැඟී ඇත්තේ ජුදා ආගමික චාරිත්‍රවල වැරැදි හා අඩුපාඩු හරහාය. ජුදා නායකයන් දැඩි ක්‍රිස්‌තු විරෝධීන් වූහ.

සාමාන්‍ය මිනිසෙකු ලෙස ජීවත් වූ ක්‍රිස්‌තු තරුණයා අල්ලා වධ දී මරා දමන්නට ඔවුන් ක්‍රියා කළේ ඒ හෙයිනි. එහෙත් අදත් සිදු වන පරිදි දාර්ශනිකයා මරා දැමුවද ඔහුගේ දර්ශනය ලොව පුරා පැතිරයැම වළක්‌වන්නට ජුදයනට නොහැකි විය.

කතෝලික සභාව අබ ඇටයක්‌ සේ පැළව අද ලොවම වසා ගත් අති විශාල ආගමික නුගරුකක්‌ව ඇත්තේ එපරිදිය. 

කතෝලික සභානායක මතිමතාන්තරවල ඇත්තේ ලෝක ගැටලු පිළිබඳ දේවධාර්මික විසඳුම් යෝජනාය.

පාප් යන වචනයෙන් කතෝලික සභා නායකයා හැඳින්වීම ඇරැඹුණේ ක්‍රි. ව. 325 දී රෝමයේ අධිරාජයා වූ කොන්ස්‌තන්තීනු අගරජ කතෝලික දහම වැළඳ ගැනීමත් සමගය. ඒ සමග ගිහි වැඩිමහල්ලන් සභා නායකත්වයෙන් වීසිව ගියේය. ජුදා පූජක ධුරය කතෝලික සභාවට ඇතුළු වූයේය. රෝම රාජකීය ඇඳුම් පැළඳුම්, පූජක ඇඳුම් පැළඳුම් බවට පත්විය. යෂ්ටි මකුට මුරකාවල් මාළිගා සහ පිරිවර සමග ගාම්භීර නායක පූජක (පාප්) තනතුර බිහිවිය.

ක්‍රි.ව. 314-335 අතර සිටි සිල්වෙස්‌ටර්Êනම් ගිහි වැඩිමහල්ලා ප්‍රථම පාප් විය. පත්කළේ කොන්ස්‌තන්තීනු අධිරාජයාය. ඒ වන විට අධිරාජයා රෝම කතෝලික සභාවට ප්‍රාග්ධනය (මුදල්, දේපළ, භූමිභාග, ගොඩනැඟිලි, යානවාහන) සපයන්නා විය. 

ඊට පෙර කොන්ස්‌තන්තීනු අධිරාජයා රෝමයෙන් කිතුදහම පලවා හැරීමට කටයුතු කළ නායකයා විය. අග්‍ර ශ්‍රාවක පේදුරුතුමා සේම අනෙකුත් ගිහි සභා නායකයන් සතුන්ට ගොදුරු කර ඊතලවලින් විද, ගස්‌ බැඳ, පහරදී මරා දැමුණේ ඒ රෝම අධිරාජයේය. පේදුරු අග්‍ර ශ්‍රාවක තැන මරා දැමුණේ දෙකකුල් ඉහළටත්, හිස පහතටත් සිටින සේ කුරුසියක ඇණ ගසාය. සාමාන්‍ය කිතුනුවන් වහලුන් කර ගැනුණි.

එහෙත් රෝමයෙන් කිතුදහම තුරන් කිරීමට ඔවුනට නොහැකි විය. ඒ බව තේරුම්ගත් කොන්ස්‌තන්තීනු අග රජු තමන් කළ අපරාධ පිළිගෙන ක්‍ෂමාව ලැබ තමාද කිතුදහම වැළඳ ගත්තේය. 

ක්‍රි.ව. 395 මහා තියඩොර් රෝම අග රජු තියෝසියානු ව්‍යවස්‌ථාව යටතේ කිතුදහම රෝමයේ රාජ්‍යාගම බවට පත් කෙරුණි. ඒ සමග කිතුනු වහලුන්ට නිදහස හිමි විය. මිනිස්‌ ගරුත්වයට මුල්තැන ලැබුණි. සියල්ලන් එක්‌ පියෙකුගේ දරුවන්ය යන දේවධාර්මික විශ්වාසය රෝමය පුරා පැතිරුණි.

සියල්ලන්ගේ අවසානය එකය. දේව ධර්මය රටක රාජ්‍ය නීතියට වඩා ඉහළය යන මත රෝමානුවන් පිළිගත්තේය. පුද්ගලික සුව පහසුව, අභිවෘද්ධිය, නම්බුව පරයා එකිනෙකාට ප්‍රේම කිරීමේ හා බෙදා හදාගැනීමේ ක්‍රිස්‌තියානිය, රෝමය කේන්ද්‍රීයව ලොව පුරා පැතිර යැම ඇරැඹුණි. සියල්ලන් දේව දරුවන්ය යන මතය පැතිර යැම ඇරැඹුණි.

ප්‍රථම පාප්වරුන්ගේ සමාජ ඉගැන්වීම්වලට පදනම්ව ඇත්තේ ඒ රෝම සිදුවීම් හා තීන්දුය. තනි වචන දෙකකට සීමා කළහොත් ලෝක සාමය හා මානව අයිතිවාසිකම්ය. 

ප්‍රථම සභානායක වැඩිමහල්ලන් සිය අනුගාමිකයන්ට යෑවූ ලිපි හසුන් හා සන්දේශ පසුව ඉගැන්වීම් විය. පාප්වරු පත් වීමෙන් පසු ඒවා "විශ්ව ලේඛන" විය. පළමුව සිය ආගමික ගැටලු අළලා යෑවුණු කතෝලික සභානායක සංදේශ පසුව ලෝක ප්‍රශ්න විමංසනය කර යෑවුණු කතෝලික සමාජ ධර්ම අඩංගු විශ්ව ලේඛන විය.

පළමුව කතෝලික ජනතාව අමතා යෑවූ විශ්ව ලේඛන ලොව පුරා වෙසෙන ජනතාව අමතන සැබෑ විශ්ව ලේඛන බවට පත් කළේ 1878 ධුරයට පත් 13 ලියෝ පාප්තුමාය. (258 පාප්තුමා) එතුමා 1891.05.15 දා නිකුත් කළ "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" (රේරුම් නොවාරුම්) විශ්ව ලේඛනය මගිනි.

13 ලියෝ පාප්තුමා ධුරයට පත් සමය ලෝකය ධනවාදයෙන් පීඩිතව සමාජවාදය හඳුනා ගනිමින් සිටි වකවානුව විය. මැක්‌සිම් ගෝර්කි, රුසියන් ධනවතුන්, කර්මාන්ත ශාලා හිමියන්, රුසියන් කම්කරුවන් පෙළන අන්දම සිය සාහිත්‍ය කෘති මගින් හෙළිකළ වකවානුව විය. (ගෝර්කිගේ අම්මා)

ලියෝ පාප්තුමා ධනවාදය, කම්කරුවන් තළා පෙලන අන්දම මනාව තේරුම් ගෙන ඊට දැඩිව විරෝධය පෑවේය. විවේචනය කළේය. එහෙත් එතුමා සමාජවාදයටද එතරම් ඇල්මක්‌ නොදැක්‌වීය. ධනවාදයේ පැවති ඉපැයීම් සන්තක කර ගැනීමේ ඉඩ සමාජවාදයේ නොතිබීම එතුමාගේ දැඩි විරෝධයට හේතු විය. එහෙත් ලියෝ පාප්තුමා ජනසතුවට එරෙහි නොවීය. ධනවාදයේ වැරැදි පෙන්වාදෙන අතරම සමාජවාදයේ අයෝග්‍යතාත්, පෙන්වාදීමට 13 ලියෝ පාප්තුමා 1891 දී සිය "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" විශ්ව ලේඛනය නිකුත් කළේය. ලෝකය, ධනවාදී දේශපාලකයන් හා ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රම මගින් කම්කරුවන් සුරාකනු ලබන අන්දම එතුමා ඉන් මනාව හෙළිදරව් කළේය. 

යහපත් සමාජීය පිළිවෙලක්‌ සකසා ගැනීම සඳහා සලකා බැලිය යුතු "වටිනාකම්" සමූහයක්‌ එතුමා ඉන් හෙළි කරයි. විශේෂයෙන්ම මිනිස්‌ ශ්‍රමයේ වටිනාකම්" ගැනය.

අධික ධනලාභ පතා කම්කරු ශ්‍රමය සූරාකන කර්මාන්ත ශාලා හිමියන් ගැන ලෝකයේ ඇස්‌ ඇරුණේ 13 ලියෝ පාප්තුමාගේ එකී "වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු" විශ්ව ලේඛනය නිසාය. 1891 වෙද්දී (වෙහෙසෙන මිනිස්‌සු - ලේඛනය පිටවෙද්දී) එංගලන්තයේ කාර්මික විප්ලවය සිදුවී සිය වසක්‌ පමණ ගෙවී තිබුණි. බෙල්ජියම බඳු රටවල කාර්මික විප්ලව සිදුවී හැට වසක්‌ පමණ ගෙවී තිබුණි. නැගෙනහිර යුරෝපා රටවල නගර අධිකව ජනගහනය වෙමින් තිබුණි.

ලෝහ, වීදුරු, රෙදිපිළි, දුම්කොළ, පතල් කම්හල්වල හා ගමනාගමන ක්‌ෂේත්‍රවල කම්කරුවන්ගෙන් වහලුන් ගෙන් මෙන් වැඩ ගනිමින් තිබුණි. පැය අටේ වැඩකරන දිනයක්‌ ඉල්ලා කම්කරුවන් කළ ඉල්ලීම්, කම්හල් හිමියන් විසින් කඩාකප්පල් කරනු ලැබ තිබුණි. (1886) ඇමරිකාවේ මැයි දින කම්කරු පෙළපාලිය ඇරැඹුණේ 1890 දීය.

19 සියවස අග ඉස්‌මතු කළ 13 ලියෝ පාප්තුමා ගේ කම්කරු පීඩා ධනවාදයේ විපත, සමාජවාදයේ ගැටලු පිළිබඳ මත මෙරටට පැමිණි ප්‍රථම පාප්වරයා වූ (1970.12.04) 6 පාවුළු පාප්තුමා දක්‌වා ලොව පුරා ගලා ගියේය. එහෙත් ඒ මත මෙරටට ගලා ආවේ සෘජු කතෝලික සභා බලධාරීන් හරහා නොවේ. යුරෝපීය ක්‍රිස්‌තියානි රටවලදී උසස්‌ අධ්‍යාපනයක්‌ ලත් වාමාංශික අදහස්‌ දරන්නන් හරහා ය. ඒ නිසාම ඒ අදහස්‌ මෙරටදී අදේවදෘෂ්ටික මතවාද ලෙස හඟවා සිය සාමාජිකයන්ගෙන් සඟවා තබන්නට ශ්‍රී ලංකා කතෝලික සභාවට හැකිවිය. 

13 ලියෝ පාප්තුමාගෙන් පසු බිහිවූ කතෝලික සමාජ ධර්ම, මෙරට කිතුනුවා තවමත් හරි හැටි දන්නේ නැත. හඳුනාගෙනද නැත. ධර්මෝපදේශ පාඩම්වලදීවත් හරිහැටි හඳුන්වා දෙන්නේ නැත.

කෙනෙකු රටක සාධාරණව ජීවත් විය යුතු අන්දම වටහාගෙන කතෝලික සමාජ ධර්ම මෙරට කිතුනුවාගෙන් තවදුරටත් සඟවා තැබිය යුතුද? හමුවන්නට ඉඩ ලදහොත් මම ඒ ප්‍රශ්නය ෂ ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමාගේ කණේ තබමි. චෝදනාවක්‌ ලෙස නොවේ. පැමිණිල්ලක්‌ ලෙසය. නඩුවක්‌ අසන්නට නොවේ. දැන ගැනීම සඳහාය. 

නිවැරැදි කතෝලික සමාජ ධර්ම හඳුනාගත් විට මෙරට කිතුනුවන් මාක්‌ස්‌වාදීන් විය හැකි බව සමහර පූජක රදගුරුවරුන්ගේ මතයය. 

නිවැරැදි කතෝලික සමාජ ධර්මයේ දීර්ඝකාලීන ඉලක්‌කය, සමාජය, ආර්ථික, අධ්‍යාපනික හා සෞඛ්‍ය දුගී භාවයෙන් මුදා ගැනීමය. ගලවා ගැනීමය.

ඉදිරි 13 වැනිදා මෙරටට පැමිණෙන 1 ප්‍රැන්සිස්‌ පාප්තුමා සිය ආන්දෝලනාත්මක ක්‍රියා හා මත දැක්‌වීම් මගින් උත්සාහ දරන්නේ, ලෝක කතෝලික සභාවටම ඒ සැබෑ ක්‍රිස්‌තු චින්තනය යළි තහවුරුව කා වද්දන්නටය.

සිරිල් එඬේරමුල්ල

Friday, January 09, 2015



Maithripala Sirisena                                               6,217,162     51.28%
Mahinda Rajapaksa                                                5,768,090     47.58%
Arachchige Rathnayaka Sirisena                           18,174           0.15%
Namal Rajapaksa                                                   15,726           0.13%
Ibrahim Miflar                                                       14,379           0.12%
Panagoda Don Prince Soloman Anura Liyanage  14,351           0.12%
Ruwanthilaka Peduru Arachchi                             12,436          0.10%
Aithurus Mohamed Illias                                       10,618          0.09%
Duminda Nagamuwa                                             9,941           0.08%
Sirithunga Jayasuriya                                             8,840           0.07%
Sarath Manamendra                                               6,875           0.06%
Pani Wijesiriwardane                                             4,277           0.04%
Anuruddha Polgampala                                          4,260           0.04%
Sundaram Mahendran                                            4,047           0.03%
M. B. Theminimulla                                               3,846           0.03%
Baththaramulle Seelarathana Thero                       3,750           0.03%
Prasanna Priyankara                                               2,793           0.02%
Jayantha Kulathunga                                              2,061           0.02%
Wimal Geeganage                                                  1,826           0.02%

Valid Votes           12,123,452            98.85%
Rejected Votes      140,925                 1.15%
Total Polled           12,264,377            81.52%
Regis.Electors       15,044,490 

Saturday, January 03, 2015

අසිරිමත් නත්තල ගැන වැඩි දෙනෙක්‌ නොදන්න කතා

* නත්තලත් සමගම කරළියට පැමිණෙන්නේ නත්තල් සීයාය. නත්තල් සීයා ලෝකය වටා ගමන් කරන කරත්තය, ඇදගෙන යන්නේ පිනිමුවන් නව දෙනෙකුගේ රංචුවක්‌ විසිනි. එම පිනිමුවන්ගේ නම් සියල්ලම පාහේ පිරිමි ශබ්ද සහිත නම්ය. ඩෑෂර්, ඩාන්සර්, ප්‍රාන්සර්, වික්‌සන්, කොමට්‌, කියුපිඩ්, ඩොනර්, බ්ලිට්‌සන් සහ රුඩොල්ෆ් යනු නත්තල් සීයාගේ පිනිමුවන් රංචුවයි. නමුත් මොවුන් අතරින් වැඩිදෙනෙක්‌ ගැහැනු සතුන්ය.

* ඉහත සඳහන් කරන ලද පිනිමුවන් අතරින් රුඩොල්ෆ් යනු සුවිශේෂී පිනිමුවෙකි. අනිත් අයගේ මෙන් නොව ඔහුගේ නාසය රතු පැහැතිය. නෝවීජියානු විද්‍යාඥයන්ගේ උපකල්පනයට අනුව රුඩොල්ෆ්ගේ නාසය රතු පැහැති වී ඇත්තේ කිසිදු අරුම පුදුම දෙයක්‌ නිසා නොව, ඔහු ස්‌වසන අපහසුතාවකින් පෙළෙන නිසාය.

* මුල් කාලයේ ජර්මානුවන් නත්තල් ගස්‌ හැදුවේ සයිප්‍රස්‌ හෝ ෆයින් ගස්‌වලින් නොවේ. මියගිය පාත්තයන්ගේ පිහාටු සායම් කිරීමෙනි. නියම නත්තල් ගස එය බව වර්තමානයේද ජර්මානුවන්ගේ විශ්වාසයයි. පාත්තයන් සොයාගත නොහැකි වීම නිසා පසුව කිතුනුවන් ශාකවලින් නත්තල් ගස්‌ නිර්මාණය කරන්නට පෙළඹුණු බව ඔවුහු විශ්වාස කරති.

* ලොව වැඩිම නත්තල් සුබ පැතුම් පත් සංඛ්‍යාවක්‌ හුවමාරුවන රට ඇමෙරිකා එක්‌සත් ජනපදයයි. නත්තලට දින 10 කට පමණ පෙර ආරම්භ වන සුබපැතුම්පත් හුවමාරුව අවසන් වන්නේ ජනවාරි මාසය එළැඹී සති 2 ක්‌ පමණ ඉක්‌ම ගිය පසුවය. මේ ආකාරයට හුවමාරුවන සුබ පැතුම් පත් සංඛ්‍යාව ඇමරිකාවේ පමණක්‌ බිලියන 3 ඉක්‌මවයි.

* දෙසැම්බර් 25 වැනි දිනය, ෙ-සු බිලිඳුන්ගේ උපත සිහි කරමින් සමරන්නට පටන් ගත්තේ ක්‍රිස්‌තු වර්ෂ 350 සිටය. ඒ එවකට රෝමයේ බිෂොප්වරයාව සිටි පළමුවන ජුලියස්‌ පාප්තුමා විසිනි. එතැන් පටන් සෑම වසරකම දෙසැම්බර් 25 දිනය ෙ-සුස්‌ වහන්සේගේ උපත සිහි කරනු ලබයි. 

* ගිනස්‌ වාර්තා පොතට අනුව මෙතෙක්‌ නිර්මාණය කරන ලද ලොව උසින් වැඩිම නත්තල් ගස 1950 වසරේදී වොෂිංටනයේ සියෑටල් නගරයේ නෝත්ගේට්‌ සාප්පු සංකීර්ණයේ ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. එහි උස අඩි 221 ක්‌ විය

* 'නත්තල' යන්නට Christmas ලෙසද X mas භාවිත වේ. ග්‍රීක බසින් X යනු Christ නොහොත් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේය. එම නිසා ග්‍රීසියෙන් සම්භාව්‍ය වන්නා වූ නත්තල හා සම්බන්ධ oE X masලෙසට හඳුන්වනු ලැබේ.

* ලොව විශාලතම නත්තල් ත්‍යාගය හුවමාරු වූයේ රටවල් 2 ක්‌ අතරය. 1886 වසරේ නත්තලට සමගාමීව මෙම ත්‍යාගය ප්‍රංශය විසින් ඇමරිකා එක්‌සත් ජනපදයට පරිත්‍යාග කරන ලදී. මීටර් 46.5 ක්‌ උසැති මෙම ත්‍යාගයේ බර ටොන් 225 කි. එම ත්‍යාගය වන්නේ ලිබර්ටි ප්‍රතිමාවයි.

* Green Christmas නමින් හඳුන්වන්නේ නත්තල් ගසයි. සාමාන්‍යයෙන් නත්තල් ගසක උස අඩි 6,7 ක්‌ පමණ විය යුතුය. නත්තල් ගසක්‌ වෙනුවෙන් යොදා ගන්නා පයින් හෝ සයිප්‍රස්‌ ගසක වයස අවුරුදු 4 ට වැඩි විය යුතු අතර අවුරුදු 7 ට අඩුවිය යුතු බවට සම්මතයක්‌ පවතී.

* ලොව ජනප්‍රියතම නත්තල් ගීතය නිකුත් වූයේ 1942 වසරේදී. බින් ක්‍රෝස්‌බි විසින් ගායනා කරන thzwhite christmas" නමින් හඳුන්වයි. ලොව පුරා වැඩිම අලෙවියක්‌ සහිත නත්තල් ගීතය ලෙසද එය වාර්තාගත වී තිබේ.

* සාමාන්‍යයෙන් නත්තල් ගසක්‌ නිර්මාණයේ භාවිත කරන සම්මත වර්ණ 3 ක්‌ තිබේ. කොළ පැහැයෙන් සැපවත් දීර්ඝ ජීවිත කාලයක්‌ සහ නැවත ඉපදීමක්‌ද රතු පැහැයෙන් ක්‍රිස්‌තුස්‌ වහන්සේ සහ රුධිරයද රත්රන් පැහැයෙන් ධනය සහ ගෞරවයද නිරූපණය වේ.

* ෙෆ්ස්‌බුක්‌ වෙබ් අඩවියට අනුව පෙම්වතුන්ගෙන් වැඩි පිරිසක්‌ නත්තලට සති 2 ක්‌ තබා එකිනෙකා තරහා වේ. කතාබහ නොකර සිටී. නමුත් සති 2 කට පසුව උදාවන නත්තලේදී, වටිනා තෑගිද රැගෙන එකිනෙකා මුණ ගැසීමට යයි. ඉන්පසු පෙරදාට වඩා වැඩි ආදරයක්‌ දෙදෙනා තුළම ඇතිවන බව කියෑවෙයි.

* නත්තල සතියේ සියදිවි නසාගැනීම් සංඛ්‍යාව ඉතා අඩු අගයක්‌ ගනී. එමෙන්ම පුද්ගල ඝාතනද නොමැති තරම්ය. නිව්යෝක්‌ වැනි කාර්යබහුල නගරවල පුද්ගල ඝාතන සහ අපරාධ සියයට 97 කින් අඩුවන අතර සියදිවිනසා ගැනීම් 100 කින්ම අඩුවේ.

* ලොව විශාලතම නත්තල් මේස්‌ කකුලේ දිග අඩි 107 කි. පළල අඩි 49 කි. ඒ තුළ පිනිමුවන් පස්‌ දෙනකුට ප්‍රමාණවත් ඉඩ තිබේ. ඊට අමතරව තෑගි භාණ්‌ඩ දහසක්‌ පමණ දැමිය හැකිය. මෙය 2007 වසරේ දෙසැම්බර් 14 වන දින ලන්ඩන් ළමා සමාජය විසින් නිර්මාණය කරන ලද්දකි. 

* සෑම වසරකම ඇමරිකාව පුරා සැරිසරන කුලියට ගන්නා ලද නත්තල් සීයලා ගණන 20000 ඉක්‌මවයි. (Rent )a )Santa) ඔවුන් සියල්ලෝම ඇමෙරිකාවේ දුගී නගර සොයාගොස්‌ දුගී දරුවන්ට තෑගි බෙදා දේ. බොහෝ විට නත්තල් තෑගි අතර ඇති නත්aතල් ආහාර වේල සුදුලූනු, හා බෝංචිවලින් සමන්විතය.

* පෝලන්තයේ දරුවන් නත්තල් ගස සැරසීමට යොදා ගන්නා සැරසිලි අතර මකුළුවන්ද සිටී. එයට හේතුව ෙ-සු බිලිඳා උපන් පසු ඔහු නිදා සිටි ස්‌ථානයේ සහ ඔතා සිටි බ්ලැන්කට්‌ටුව මත මකුළුවන් එහා මෙහා දුවමින් සිටීමයි. ඒ නිසා මකුළුවන් යහපත් සංකේතයක්‌ ලෙස හඳුන්වයි.

* ලොව පළමුවරට නිල වශයෙන් නත්තල් උත්සවයක්‌ පවත්වන ලද්දේ ඇමරිකාවේ ඇලබාමා නගරයේය. ඒ 1836 වසරේදීය. නත්තල් දිනය රාජ්‍ය නිවාඩු දිනයක්‌ බවට පත් වූයේ 1870 වසරේදීය. ඒද ඇමෙරිකාවේදීය. 1907 වසරේ ඇමෙරිකාවේ ඔක්‌ලාමා නගරය නත්තල් දිනය නීතිමය වශයෙන් නිවාඩුවක්‌ බවට පත් කරන ලදී.

* බොහෝ යුරෝපා රටවල විශ්වාසයට අනුව නත්තල් දින දොළස ඇතුළත කාලයේ යහපත හා අයහපත ගෙන දෙන්නා වූ ආත්මයන් ක්‍රියාත්මක වේ.

* වර්තමානයේ නත්තල් සීයා ලෙස හඳුන්වන්නේ ඔඩින් (Odin) දෙවියන් බව ඇතැමුන්ගේ විශ්වාසයයි. ඔහු තම පාද අටක්‌ ඇති අසු පදවාගෙන කුඩා දරුවන් හමුවන්නට පැමිණේ. එසේ පැමිණෙන්නේ තෑගි සහ දඬුවම්ද රැගෙනය. යහපත් දරුවන්ට තෑගි ලැබේ. නරක දරුවන්ට ලැබෙන්නේ දඬුවම්ය. එසේ පැමිණෙන විට දරුවන් තම නත්තල් මේස්‌ (stockings) නත්තල් කෑම බීමවලින් පුරවා තැබිය යුතුය.

* ඇමෙරිකාවේ පමණක්‌ වසරකට නත්තල් ගස්‌ සඳහා වගා කරන ශාක සංඛ්‍යාව 21000 ඉක්‌මවයි. ලොව වටා එය මිලියන 45 ක්‌ පමණ වේ. වසරක්‌ තුළ යුරෝපයේ විකිණෙන හා මිලට ගන්නා නත්තල් ගස්‌ සංඛ්‍යාව මිලියන 35 ක්‌ පමණ වේ. විශේෂත්වය වන්නේ එම ශාක මිලියන 35 ම සජීවී (living) ශාකවීමයි.

ජිංගල් බෙල්ස්‌ (Jingle Bells) නමින් ප්‍රසිද්ධව ඇති ගීතය නත්තල් ගීතයක්‌ ලෙස ගායනා කළද එය නිර්මාණය වූයේ ස්‌තුතිය ප්‍රකාශ කිරීමේ ගීතයක්‌ ලෙසය. සංගීතඥ ෙ-ම්ස්‌ ලෝඩ් විසින් මෙය නිර්මාණය කරන ලද්දේ බොස්‌ටන් ඉරිදා දහම් පාසලේ සිසුන් වෙනුවෙනි. පසු කාලයේ ඔහු නිර්මාණය කළ ගීතයේ වචන වෙනස්‌ කොට නත්තල් ගීතයක්‌ බවට පත්කරන ලදී. එය පළමුවරට ගැයුණේ 1850 වසරේය.

අන්තර් ජාලයෙන්

Wednesday, December 24, 2014

A Romantic ‘Winter’sTale’

If the title conjures up Shakespearean lords and ladies on stage, then stop right there! ‘Winter’s Tale’ is the 2014 movie directed by Akiva Goldsman and based on 1983 novel of the same name by Mark Helprin. The fantasy romance stars Colin Farrell, Jessica Brown Findlay, Jennifer Connelly, and Russell Crowe.

Love is a miracle

In 1916 Peter Lake (Farrell) is a thief who recently fell out with his mob boss Pearly Soames (Crowe) and now trying to escape New York. As a demon, Soames is trying to stop individuals from using the “miracle” they are born with, and he suspects Peter will use his one on the red headed girl he is in love with, because Beverly is dying of consumption. To prevent him, Soames poisons her and Peter is unable to use his “miracle” to save her. A fight with Soames makes Peter fall into a river and he is believed dead.

In 2014, Peter is still alive, physically unchanged but without any memory. Beverly’s love for Peter made him her “miracle”, allowing him to remain frozen in time till he performs his “miracle”. A chance meeting with a little girl, Abby, in the park bring back fragments of memory. Her mother Virginia helps Peter research at the library and they find old photos that bring back his memory completely. At dinner that night, Peter is startled to find that Abby has red hair and that she too is dying (of cancer). Realizing that his “miracle” was meant for Abby, he takes Virginia and Abby to where Beverly died but is confronted by Soames. They fight and Peter wins, just in time to use his “miracle” to save Abby from her last seizure. She is completely cured and Peter leaves Earth on a flying white horse, to join the stars.

Arcs of light and bad dialogue

On the good side, the movie is beautiful, possibly the most beautiful movie of 2014. The arcs of lights lancing across the room is a sight that’s not easily forgotten. The costumes and make up was perfection, making every scene look like it’s out of a picture book. The set design with its attention to period detail is fabulous, in short, Oscar nominee for best production.

Sadly however, everything else about the movie just fails. Despite the all- star cast, the acting is just a tad bit too earnest, as if the characters are trying to convince themselves of their story. When coupled with bad dialogue we’ve heard fifty times before in rom- coms, it all just goes from bad to worse. The flirty tea- drinking scene is cringe- worthy in its scripted- ness and the “What’s the best thing you’ve stolen yet?” “I’m beginning to think I haven’t stolen it yet” is too careworn in sentiment to feel sweet, as it’s meant to be.

The plot is convoluted and unbelievable. We’ve seen fantasy movies work its best magic (Harry Potter, anyone?) but the plot line in ‘Winter’s Tale’ leaves too many loop holes even for cinematic suspense. Why is baby Peter’s arrival in NY so significant? What on earth was the boiler scene? Why aren’t Peter’s mechanic skills shown more? How does body temperature drop as fast as the heart rate? Even with artistic license, some of the gaps are inexcusable.

Light and snow were major themes in the movie. While the symbolism behind light was extracted till dry, snow barely got a mention. Nor did it appear between the lines.

For a movie with ‘Winter’ in its title, it expressed very little of its potential meaning. Part of the reason was possibly that cinematography was focused too much on light while snow was ignored.

At the end of the day, ‘Winter’s Tale’ is more an emotional journey, an escapist fantasy that lets the audience forget reality for a while, believe that good always triumphs over evil and that beautiful people are so meant to be together. It’s not worth the price of a movie ticket, but a DVD or torrent should be just fine. 

Courtesy - Daily News By Asuka Randeniye

Tuesday, December 23, 2014

නත්තල් ගස

යුරෝපා ජාතිකයන් සදාහරිත ශාකයන් බොහොම පූජනීයත්වයෙන් සලකනු ලැබුවා. දෙසැම්බර් මාසයේ උදාවත් සමගම ඇපල් දොඩම් , චෙරි . රෝස වැනි ගස්‌ අලංකාර කරමින් දේව ගීතිකා ගායනය කිරිම සිද්ධ වුනේ ක්‍රිස්‌තු උපත මෙම උඳුවප් මාසය සමග සම්බන්ධ නිසයි. ක්‍රිස්‌තු උපතට පෙරාතුව මේ අන්දමින් සරසන ලද ගස්‌ '' ක්‍රිස්‌තු ගස්‌ '' විදිහට සැලකුන අතර ක්‍රිස්‌තු උපතෙන් පසුව මෙම සරසන ලද ගස්‌ '' නත්තල් ගස්‌ '' විදිහට සලකනු ලැබුවා.

පුරාණ කාලයේ නත්තල් ගසක්‌ නිවසට පැමිණියේ වසරේ කෙටිම දිනය විදිහට සැලකෙන දෙසැම්බර් 21 වැනි දිනයි. බ්‍රිතාන්‍යයේ සිරිතකට අනුව නිවසේ සියලු දෙනාම අත ගසා ඇතුලට ගනු ලබන අත්ත නත්තල් දිනයේදි පුලුස්‌සා ලබා ගන්නා අලු සහ අඟුරු නිවසේ ආරක්‌ෂාව වෙනුවෙන් ලබා දෙනවා. ස්‌පාඤ්ඤ වැසියන් මෙම ගස මල් සහ ඉදිකටු වලින් සරසන අතර යක්‍ෂ ආත්මයන් දුරු කරන බලයක්‌ මේ ගස්‌වල අන්තර්ගතව තිබෙතැයි විශ්වාස කරනු ලැබුවා.

ජර්මන් ජාතිකයන් දෙසැම්බර් 24 වැනි දින නත්තල් ගස ඇපල්වලින් සරසනවා. ආදම් සහ ඒවගේ තහනම් ගසේ ගෙඩි සිහිපත් කරමින් නත්තල් ගස රතු සහ කොළ ගෙඩිවලින් සරසනු ලබනවා.

1851 වසරේදී ඇමරිකා එක්‌සත් ජනපදයේ නිව්යෝක්‌ නුවර වීදි වෙතට මෙම ගස රැගෙන ආවේ '' මාර්ක්‌ කාර්'' නම් තැනැත්තෙක්‌

රෝම ජාතිකයන් ''සැටර්න්'' දෙවියන්ගේ උත්සවයන් වෙනුවෙන් මෙම ගස්‌ යොදා ගත්තා. 1605 වසරේදී ජර්මනියේ ''ස්‌ට්‍රාස්‌බර්ග්'' රාජ්‍යයේ අලංකාර ලෙස සරසන ලද නත්තල් ගසක්‌ දැක ගන්නට ලැබුණ අතර 1610 වසරේ මේ වෙනුවෙන් කුඩා සැරසිලි යොදා ගත්තා. බ්‍රිතාන්‍යයට සරසන ලද නත්තල් ගසක්‌ හඳුන්වා දුන්නේ වික්‌ටෝරියා රැජිනගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වූ ඇල්බට්‌ කුමරු විසින්. ඔහු වින්ඩ්සර් කාසල් රජ පවුලේ සැමරුම වෙනුවෙන් නත්තල් ගසක්‌ යොදා ගත්තා.

1880 වසරේ නත්තල් ගස්‌ වෙනුවෙන් ස්‌වභාවික ගස්‌ වෙනුවට කෘතිම ගස්‌ යොදා ගත්තා. යුද්ධ කාලයෙ ජර්මනියේ ගස්‌ කැපීම තහනම් වූ නිසා කෘතීම නත්තල් ගස්‌ යොදා ගත්තා.

තවත් ජනප්‍රවාදයකට අනුව ක්‍රි.ව. 719 වසරේදී '' ශාන්ත බොනිපස්‌ '' තුමා ජර්මනියට පැමිණි අවස්‌ථාවේදී ජර්මන් වැසියන් විසින් වන්දනීයත්වයෙන් පිදුම් කළ ඕක්‌ ගසක්‌ කපා දමන ලදී. එතැනින් සුදු ලොත ගසක්‌ මතු වුණ අතර මෙය ඇදහිල්ලේ සංකේතයක්‌ ලෙස පිළිගනු ලැබුවා.

නත්තල වෙනුවෙන් වූ සංකේතය විදිහට තරු සැලකෙනා. ෙ-සු බිලිඳා බලන්නට රජතුන් කට්‌ටුව දිසාව දැන ගත්තේ තරු ආධාරයෙන්ය. නත්තල් ගසේ තරු පර්යේෂකයන් විසින් ''අවුරා '' යනුවෙන් හඳුන්වන බල්බයක්‌ නිපදවනු ලැබුවා. මෙහි තිබෙන (ඛෑD) ආලෝක විමෝචක ඩයෝඩයන් දැල්වෙන්නේ නත්තල් ගස වටා ඇති කරන චුම්බක ක්‍ෂෙත්‍රයන් මගින් වෙන අතර ඒ වෙනුවෙන්ම විශේෂිත උපකරණයක්‌ තිබෙනවා. මේ වෙනුවෙන් රැහැන් අවශ්‍ය නැහැ. ඒ වගේම ලැප්ටොප් පරිගණයකින් හෝ ජංගම දුරකථනයක්‌ යොදා ගත හැකියි. බල්බ දැවී යැමේ අවදානමකුත් නැති නිසා මේ තාක්‍ෂණය නත්තල්ගස පමණක්‌ නොවෙයි වෙනත් කටයුතු වෙනුවෙනුත් ඉතා සාර්ථක ලෙසින් යොදා ගත හැකියි.

ලෝකයේ විශාලතම නත්තල්ගස 2014 වසර වෙනුවෙන් බ්‍රසිලයේ නිර්මාණය වුණා. මීටර් 85 ක්‌ උස මෙම නත්තල් ගස රියෝද ජැනෙයිරෝ නුවර කලපුවක ප්‍රදර්ශනය වෙන අතර මෙය දැක බලා ගැනීමට ලෝකවාසි සියලු දෙනාටම පසුගිය දිනක අවස්‌ථාව ලැබුණා.

පුන්‍යා චාන්දනී ද සිල්වා - Sunday - Divaina